6 Book(s) Related to novels by henning mankell

Kiedy Sarah zostaje zmuszona, by przyjąć oświadczyny zamiast swojej przyrodniej siostry, Veroniki, nawet przez myśl jej nie przeszło, że tym mężczyzną będzie Edward Huxley.

Edward Huxley, budzący respekt właściciel Huxley Airline and Shipping Company i najbardziej pożądany w kraju miliarder-kawaler, przeżywa szok i wpada w furię, gdy odkrywa, że kobieta w jego łóżku to nie Veronica, jak się spodziewał, lecz nieznana i na pozór nijaka, nieślubna córka Maxwella. Ich spotkanie kończy się nieplanowaną przygodą na jedną noc.

Gdy Veronica dowiaduje się, kim naprawdę jest Edward, postanawia, że chce go dla siebie. Razem z matką oskarża Sarah i upokarza ją, depcząc po niej jak po burej ziemi.

Ze złamanym sercem i rozsypana na kawałki Sarah wyjeżdża z kraju. Cztery lata później wraca jako inna kobieta — z udaną karierą i swoimi uroczymi bliźniakami, którzy mają nie do przeoczenia rysy krajowego bożyszcza miliarderów, Edwarda Huxleya.

Edward osłupiewa na widok jej przemiany i orientuje się, że znów zaczyna się w niej zakochiwać — od nowa, jak głupi. Zdeterminowany, by zdobyć jej serce, postanawia odbudować ich rodzinę. Tylko czy mu się uda, czy może jest już za późno, skoro tajemniczy Benicio wciąż trzyma się blisko Sarah, a w jego oczach aż kipi miłość i oddanie?

To jest opowieść o triumfalnym odrodzeniu. Po zdradzie, odważnie decyduje się na rozwód i wyrusza na ścieżkę sukcesu. Wykorzystując swoje umiejętności malarskie, zadziwia wszystkich. Jej były mąż, pełen żalu, staje się zdesperowanym adoratorem, szaleńczo ją ścigając. W tym samym czasie odkrywa tajemnicę swojego pochodzenia, odnajduje biologicznego ojca i zyskuje obfitą miłość rodzinną. Jej życie wydaje się być pasmem sukcesów, zarówno w miłości, jak i w karierze, co sprawia, że ta historia wciąga i pozostawia czytelnika z chęcią na więcej.

Byłam naiwna — wdzięczna za ochłapy życzliwości, ślepa na zgniliznę pod pozornie gładką powierzchnią. Myślałam, że wreszcie znalazłam dom. Zamiast tego weszłam prosto w piekło, jak w dym. I zapłaciłam za ten błąd… własnym życiem.

Venessa Gordon wrobiono w morderstwo, którego nie popełniła, i stracono ją, zanim prawda zdążyła nabrać powietrza w płuca. Ale śmierć nie była końcem — była karą zawiniętą w litość, jak gorzka pigułka podana w miodzie.

Odesłana z powrotem z ostatnią szansą, Venessa ma rok, by przepisać swój los, wywlec na światło dzienne ciemność, która ją zniszczyła, i powstrzymać wojnę skazaną na pożarcie wszystkiego.

Jeśli zawiedzie, jej dusza i jej wilk zostaną strąceni w wieczną pustkę.

Ale nawet jeśli jej się uda…
czy los pozwoli jej żyć dość długo, żeby doczekać końca?

Qiara Stone umarła raz — na tyle długo, by patrzeć, jak rodzina Clayborne’ów opłakuje ją jak w przedstawieniu i świętuje swoją lśniącą „słowiczkę”, jakby urodziła się po to, by błyszczeć. A potem Qiara budzi się tydzień wcześniej, w swoim dwudziestoletnim ciele, ze wspomnieniami nietkniętymi i sercem płonącym jedną prawdą: nigdy nie miała być tylko szumem w tle cudzego arcydzieła.

Wychowywana przez kochających rodziców adopcyjnych, aż do chwili, gdy szpitalna pomyłka przepisała jej los od nowa, Qiara została „odzyskana” przez potężnych Clayborne’ów — tylko po to, by zduszono jej talent, żeby utargowano jej przyszłość i odebrano jej głos, chroniąc rodzinne kłamstwo. Tym razem ma dość posłuszeństwa. Z Garden East Musical Competition jako swoim polem bitwy Qiara ryzykuje wszystkim, by wejść w światło reflektorów i sięgnąć po karierę, która od zawsze należała do niej.

Ale Clayborne’owie nie przegrywają z godnością — a wolność ma swoją cenę. Gdy bezwzględny dziedzic technologicznego imperium, Julius Pierre, oferuje Qiarze ochronę, władzę i partnerstwo, obok którego nikt nie przejdzie obojętnie, musi zdecydować, czy jego układ jest liną ratunkową… czy tylko kolejną pozłacaną klatką.

W świecie, w którym reputacje da się kupić, a głosy się kradnie, drugie życie Qiary może być jej jedyną szansą, by zaśpiewać — i sprawić, by zapłacili.

W dniu, w którym mój syn nazwał inną kobietę „mamą”, podpisałam papiery rozwodowe i wyszłam.

Pięć lat później, już jako czołowa naukowczyni, mój były mąż zagonil mnie do kąta na gali. Próbowałam go odepchnąć, ale tylko mocniej objął mnie w pasie, a jego gorący oddech przy moim uchu sprawił, że po plecach przebiegł mi dreszcz.

— Przestań udawać — zachrypiał. — Twoje ciało wciąż mnie pamięta.

Parsknęłam. — Były mężu, miej trochę godności.

W tej samej chwili zadzwonił mój telefon, a w słuchawce usłyszałam rozpaczliwy szloch syna. — Mamusia! Ta zła pani mnie skrzywdziła... Proszę, przyjedź mnie ratować! Tatuś powiedział, że już nas nie chcesz...