4 Book(s) Related to my name is memory sequel

Julianna Macey, a raczej Juls, desperacko pragnie opuścić dom swoich rodziców. Mieszkanie w domu podczas studiów licencjackich niszczy jej życie towarzyskie i utrudnia utrzymywanie kontaktów z przyjaciółmi. Dlatego kiedy jej przyjaciel Carlo proponuje jej przeprowadzkę do studenckiego mieszkania, Juls od razu się zgadza.

Jedynym problemem jest to, że dostępny pokój dzieli z trzema jego przyjaciółmi: Kylem, Markiem i Kentem. Jakby mieszkanie z trzema chłopakami, których nigdy nie spotkała, nie było wystarczająco trudne, Kent wydaje się jej nie znosić. Kiedy jest w pobliżu, robi bałagan w kuchni, nigdy nie wkłada prania do suszarki i zachowuje się, jakby nie istniała.

Pomimo tego, że Kent jest przystojny, między nim a Juls rozwija się gwałtowna nienawiść, a ona zaczyna żałować swojej decyzji o przeprowadzce. Jednakże, ponieważ jej umowa najmu obowiązuje jeszcze przez rok, nie może się wyprowadzić. Juls zaczyna się zastanawiać, czy mieszkanie z chłopakami ma jakiekolwiek zalety, czy też działała pochopnie. Co ważniejsze, zastanawia się, czy ona i Kent kiedykolwiek się dogadają oraz dlaczego on jej tak bardzo nie lubi.

„Co mi zrobiłaś?” wymamrotał, zamykając oczy i biorąc głęboki oddech.

„Zapłacisz za to, że sprawiłaś, że byłem wczoraj tak cholernie podniecony, i zapłacisz za to, że miałem przez ciebie mokry sen... ale nie dzisiaj,” powiedział, zostawiając mnie całkowicie zdezorientowaną.

„Przygotuj się, Bluey, bo będziesz często widzieć tę twarz, a obiecuję ci, że nasze następne spotkanie skończy się tym, że będziesz leżeć na moim łóżku z szeroko rozłożonymi nogami, gdy będę cię rżnął.”


Zabawa zaczyna się, gdy Sasha ciągnie Bluey do klubu i wyzywa ją, by pocałowała przypadkowego nieznajomego. Więc ona to robi. Ale nie spodziewa się, że przystojny facet, którego przypadkowo pocałowała, okaże się być słynnym zabójcą.
Knight Dwayne, znany w całym kraju pod pseudonimem Terminator lub Ponury Żniwiarz. Po tym pocałunku staje się całkowicie obsesyjnie nią zainteresowany, przysięgając, że zdobędzie ją za wszelką cenę.

-OSTRZEŻENIE- Ta historia może zawierać treści, które niektórzy mogą uznać za niepokojące.

„Jeśli nie potrafisz mnie zadowolić ustami, będziesz musiała zrobić to w inny sposób.”

Zerwał z niej cienkie ubranie i rzucił podarte kawałki na bok. Visenya wpadła w panikę, gdy zrozumiała, co dokładnie miał na myśli.

„Pozwól mi spróbować jeszcze raz... ustami. Myślę, że mogę...”

„Cisza!” Jego głos odbił się echem od ścian sypialni, natychmiast ją uciszając.

To nie tak wyobrażała sobie swój pierwszy raz. Marzyła o namiętnych pocałunkach i delikatnych pieszczotach od mężczyzny, który ją kocha i ceni. Lucian nie zamierzał być kochający, a na pewno jej nie cenił. Została przeklęta partnerem, który pragnął zemsty i chciał jedynie patrzeć, jak cierpi.


Minęło dziesięć lat, odkąd Smoki rządziły światem... odkąd Visenya objęła tron jako Królowa Lykanów. Wampiry zostały zmuszone do ukrycia się, ponieważ polowanie i zniewalanie ludzi było karane śmiercią. Świat wreszcie zaznał pokoju... aż do momentu, gdy Lord Smoków, Lucian, obudził się z wymuszonego snu i odkrył, że cała jego rasa została wymordowana przez ojca Visenyi. Visenya została pozbawiona swojego królestwa i zmuszona do spędzenia reszty swoich dni jako niewolnica Luciana. Najokrutniejszym żartem było to, że Visenya dowiedziała się, iż partnerem, na którego tak wiernie czekała przez te wszystkie lata, jest nikt inny jak mściwy Lord Smoków.

Pochłonięci nienawiścią do siebie nawzajem, czy to wystarczy, aby walczyć z intensywną więzią partnerską między nimi? Czy Lucian doprowadzi Visenyę do absolutnych granic, tylko po to, by na końcu tego żałować?

Kaelani całe życie wierzyła, że jest bezwilkiem.
Wyrzucona z własnej watahy. Zapomniana przez Likanów.
Mieszkała wśród ludzi – cicha, niewidzialna, schowana w miasteczku, na które nikt nawet nie rzucał drugiego spojrzenia.

Ale kiedy jej pierwsza ruja przychodzi bez ostrzeżenia, wszystko staje na głowie.

Jej ciało płonie. Instynkty wyją. A coś pierwotnego budzi się pod skórą –
przyzywając wielkiego, groźnego Alfę, który doskonale wie, jak ugasić ten ogień.

Kiedy ją znaczy, to i ekstaza, i upadek.

Po raz pierwszy Kaelani wierzy, że została przyjęta.
Zauważona.
Wybrana.

Do chwili, gdy następnego ranka on po prostu odchodzi –
jak sekret, którego nigdy nie wolno wypowiedzieć na głos.

Ale Kaelani nie jest tym, za kogo ją wzięli.
Nie jest bezwilkiem. Nie jest słaba.
Jest w niej coś pradawnego. Coś potężnego. I to coś się budzi.

A kiedy w końcu się przebudzi –
wszyscy przypomną sobie dziewczynę, którą próbowali wymazać z istnienia.

Zwłaszcza on.

Będzie snem, za którym będzie gonił… jedyną rzeczą, przez którą kiedykolwiek poczuł, że naprawdę żyje.

Bo sekrety nigdy nie zostają pogrzebane.
Tak samo jak sny.