13 Book(s) Related to lalisa

Dodaję kolejny palec, czując, jak jej napięcie wzrasta, gdy moje palce eksplorują każdy centymetr jej cipki.

„Rozluźnij ciało.” Całuję jej lewy pośladek, skręcam palce w jej wnętrzu i mocno je wpycham.

„Ahh!”

Wydaje z siebie palący jęk, gdy trafiam w jej wrażliwe miejsce, a ja zbliżam się do jej prawej piersi, znacząc ją swoimi ugryzieniami i ssaniem. Chcę, żeby wszyscy jutro wiedzieli, że ma teraz mężczyznę, mężczyznę, który będzie jej jedynym właścicielem. Każdy jej ruch będzie mi znany, tylko ja mogę ją mieć. Zabiję każdego, kto odważy się zbliżyć do mojej pięknej małej laleczki.


Życie Aurelii zmienia się dramatycznie, gdy zostaje niesłusznie oskarżona o posiadanie marihuany w plecaku i trafia do niesławnego więzienia Horizon, znanego jako piekło na ziemi. W środowisku, gdzie prawo i porządek wydają się być jedynie iluzją, Aurelia znajduje się otoczona przez okrutnych przestępców i złowrogie cienie czające się w każdym zakątku więzienia.

Zdesperowana, by przetrwać i uciec z tego koszmaru, Aurelia zwraca na siebie uwagę przerażającego Demona, najwyższego przywódcy więzienia. Z aurą władzy i absolutnej dominacji, Demon widzi w niej kuszącą zdobycz, zdeterminowany, by uczynić ją swoją własnością. Walcząc o przetrwanie w środowisku, gdzie przemoc jest na porządku dziennym, Aurelia zostaje uwikłana w niebezpieczną grę w kotka i myszkę z Demonem.

Między mrokiem więzienia a cieniami korytarzy, Aurelia stara się zachować swoją człowieczeństwo, nawet gdy on próbuje przemienić ją w swoją posłuszną lalkę. W świecie, gdzie granice między dobrem a złem są zamazane, musi znaleźć sposób, by oprzeć się jego uwodzeniu, zanim będzie za późno.

„Lalka Demona” to opowieść o odwadze, poświęceniu i odkupieniu w miejscu, gdzie nadzieja jest rzadkim luksusem, a przetrwanie codzienną walką.

Jego ręce wędrowały niżej, palce naciskały na wgłębienie mojego kręgosłupa, a potem ślizgały się po krzywiźnie moich bioder. Jego palce drażniły wrażliwą skórę tam, jego dotyk trwał, eksplorując. Masaż to jedno. To— to było coś zupełnie innego.
"Zrelaksuj się, mała dziewico." Wycofał ręce, ale nie zanim przeciągnął palcami po mojej talii w przedłużającym się pieszczocie. "Tylko dotykam. W końcu... należysz do mnie, prawda?"


Życie Selene było całkiem zwyczajne. Zajęcia, nocne sesje nauki, bieganie po kawę—po prostu kolejna studentka próbująca przetrwać. Aż do nocy, kiedy została porwana.
Jedną chwilę wynosiła śmieci. Następną obudziła się w łańcuchach, otoczona przez obcych z oczami, które świeciły jak roztopione złoto i uśmiechami, które odsłaniały kły. Prawdziwe, niemożliwie ostre kły.
Wampiry.
Zaśmiałaby się, gdyby nie była przerażona. Gdyby smród krwi i strachu nie przylegał do ścian ciemnej, podziemnej komnaty, w której była przetrzymywana. Gdyby scena, na której stała, nie przypominała targu mięsa, jej ciało było produktem na sprzedaż.
Nie była sama. Inni ludzie byli paradowani przed milczącymi, potężnymi postaciami obserwującymi z aksamitnych foteli, licytującymi ich z leniwą rozrywką. Niektórzy byli przerażeni. Niektórzy pogodzili się z losem. Selene nie była żadnym z nich.
Była wściekła.
Potem on wyszedł na przód.
Wysoki, dominujący, niebezpieczny. Taki typ mężczyzny, którego obecność wysysa powietrze z pokoju. Jego nocne oczy osiadły na niej, a okrutny uśmieszek wykrzywił jego usta.
Skóra Selene się zjeżyła. Każdy instynkt krzyczał, żeby odwróciła wzrok, żeby skuliła się pod jego spojrzeniem. Ale nie zrobiła tego.
I on to zauważył.
"Milion," powiedział nieznajomy, jego głos gładki, ostateczny. "W gotówce."
Cisza. Brak kontrofert. Brak wyzwań.
Powinna była odczuć ulgę, że aukcja się skończyła. Zamiast tego, jej żołądek zamarzł, gdy zrozumiała prawdę.
Nie została kupiona.
Została zagarnięta.

„Odejdź ode mnie. Zostaw mnie, potworze!” krzyknęła Eira, a jej głos odbijał się echem w pokoju, do którego się zamknęła. Bardziej niż kiedykolwiek zdeterminowana, by go nie zobaczyć. Dyszała, jej klatka piersiowa unosiła się i opadała z bólu. „Zabrałeś mi wszystko, Draven. Zabrałeś mi wszystko!”

„Więc odbierz to, Eira.” Draven zawołał zaborczo, „Nienawidź mnie, walcz ze mną, rób wszystko, Eira, ale nie waż się mnie opuścić. Nie pozwolę ci na to.”

...

Świat Eiry Katz rozpada się, gdy zostaje porwana przez Dravena, mężczyznę zaślepionego żalem i żądzą zemsty. Oskarżona o zamordowanie jedynej kobiety, którą kiedykolwiek kochał — kobiety noszącej jego dziecko — Eira staje się celem jego gniewu. Przetrzymywana w niewoli, znosi nieustanne tortury, wszystko za zbrodnię, której nie popełniła.

Ale gdy prawda wychodzi na jaw, szkody są już nieodwracalne. Draven zniszczył jej życie, zabił mężczyznę, którego kochała, i zostawił ją z niczym. Gdy Eira zmaga się z konsekwencjami, dowiaduje się, że nosi jego dziecko, więź, której żadne z nich nie może się uwolnić.
Uwięziona w cyklu zemsty, poczucia winy i niechętnej zależności, Eira musi zdecydować, czy uciec od swojego oprawcy, czy stawić czoła złamanemu mężczyźnie, który nie chce jej puścić. Ale w świecie, gdzie ból i namiętność się zderzają, granica między miłością a nienawiścią się zaciera.

Czy Eira znajdzie wolność, czy na zawsze będzie związana z mężczyzną, który zabrał jej wszystko, co nazywała życiem?

Moja pierwsza miłość rzuciła mnie dla miliona dolarów, wpychając mnie w małżeństwo z rozsądku. Pięć lat później, kiedy próbował spotkać się ze mną znowu, mój mąż się o tym dowiedział...

„Margaret...”
Robert jęknął imię mojej siostry, kiedy skończył we mnie.

Przez trzy lata żyłam jak żałosny cień Margaret.

Podarł mój list o przyjęciu na studia. Wmuszał mnie w jedwabne sukienki, które Margaret nosiła, zanim „umarła”. Wciskał mi do gardła tabletki antykoncepcyjne, a ja dławiłam się łzami.

Wszyscy mówili jedno i to samo: „Sophia, zabiłaś Margaret. Jesteś jej winna własne życie”.

Nawet moi rodzice pluli tymi słowami: „Czemu to nie ty zdechłaś?”

Przełykałam każde upokorzenie, zaciskając zęby i wmawiając sobie, że jeśli tylko wytrzymam wystarczająco długo, prawda w końcu wypłynie na wierzch. Że jeśli tylko wytrzymam, wreszcie spłacę ten dług.

Aż do tamtej deszczowej nocy, kiedy usłyszałam jej głos — głos Margaret — sączący się z telefonu z beztroską rozbawą:
„Och, kochanie, to był tylko żart. Kto by pomyślał, że naprawdę to łykną? Patrzenie, jak Sophia pełza u stóp Roberta jak pies, w moich ciuchach, udając zastępstwo... serio, to najlepsza rozrywka, jaką miałam od lat”.

Mój cały świat rozsypał się na kawałki.

Moje cierpienie było tylko elementem jej chorej gierki. Mężczyzna, którego kochałam, moja własna rodzina — wszyscy sprzysięgli się, żeby mnie zniszczyć, byle tylko ją rozbawić.

Popchnęłam drzwi do prywatnego pokoju. Na oczach wszystkich spoliczkowałam Margaret.

„Chcesz grać w gierki? Proszę bardzo. To gramy.”

Odwróciłam się na pięcie i cisnęłam w Roberta wyniki testu ciążowego, a on wyglądał, jakby zaraz miał oszaleć, próbując mnie zatrzymać.

„Robert, nie zasługujesz na to, żeby być ojcem mojego dziecka. Znajdź sobie inne zastępstwo — ja mam dość.”

Ciągła aktualizacja, 3 rozdziały dodawane codziennie.

Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."

"Czy kobieta powinna porzucić karierę, aby zostać gospodynią domową?"

Po siedmiu latach małżeństwa mój mąż zdradził mnie – nawet bliźniaki, które prawie umarłam rodząc, teraz stanęły po stronie jego kochanki.

Kiedy zdiagnozowano u mnie raka, opuścili mnie, gdy byłam nieprzytomna, aby świętować z inną kobietą.

Nigdy nie widziałam mojego męża tak delikatnego, ani bliźniaków tak dobrze wychowanych – wyglądali jak prawdziwa rodzina, podczas gdy ja byłam tylko outsiderem obserwującym ich szczęście.

W tej chwili żałowałam, że kiedykolwiek wybrałam małżeństwo i macierzyństwo zamiast moich ambicji.

Zostawiłam więc papiery rozwodowe i wróciłam do mojego laboratorium.

Kilka miesięcy później moje przełomowe odkrycia trafiły na nagłówki gazet.

Dopiero wtedy mój mąż i dzieci zdali sobie sprawę, co stracili.

"Kochanie, pomyliłem się – nie mogę żyć bez ciebie. Daj mi jeszcze jedną szansę!" błagał.

"Mamo, byliśmy głupi – ty jesteś naszą prawdziwą rodziną. Proszę, wybacz nam!" płakali bliźniaki.

[Drodzy Czytelnicy, jeśli pokochaliście tę książkę, koniecznie sięgnijcie po mój nowy polecajnik: Po romansie: zabrałam dzieci i wyszłam ponownie za mąż.]

— Lisbeth, lepiej się szybko zgodź na ten rozwód! Bo jak nie, to puszczę te zdjęcia w świat i niech wszyscy twoi fani zobaczą, jak ich ukochana gwiazda z milionami obserwujących kiedyś była obmacywana przez jakiegoś starego dziada!

— Co?! — Lisbeth Whitaker poderwała wzrok, jak rażona prądem. Serce jej na moment stanęło, a w uszach zadźwięczało. Nie mogła uwierzyć w to, co właśnie usłyszała.

To mówił jej mąż. Jej mąż od pięciu lat — ten sam, który zdradził ją z opiekunką, którą sama zatrudniła, żeby się nim zajmowała.

A teraz posuwał się do szantażu, żeby wepchnąć ją w rozwód i zrobić miejsce swojej kochance.

Zostałam odnaleziona przez moich biologicznych rodziców tylko po to, by stać się mobilnym bankiem krwi dla ich adoptowanej córki Leili, oczekiwano ode mnie, że poświęcę się, oddając krew—nawet moje serce—za każdym razem, gdy poważnie zachorowała...
Moi rodzice mnie nienawidzili, a mój własny brat mnie odurzył, grożąc mi życiem, aby zmusić mnie do poślubienia umierającego mężczyzny jako zastępstwo za Leilę.
Straciwszy wszelką nadzieję w moją rodzinę, podpisałam umowę o zerwaniu wszelkich więzi z nimi i wzięłam dużą sumę pieniędzy na inwestycję w małżeństwo.
Czego nie wiedzieli, to że byłam tajemniczym laureatem Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny, posiadającym najnowocześniejszą technologię badawczą na świecie...

Ciemność w jego oczach, niebezpieczny zapach alkoholu na jego oddechu i jego śmiertelny uścisk trzymający mnie przy nim sprawiały, że moje serce waliło w piersi, a ciało drżało pod jego ciężarem. Wstyd mi to przyznać, ale nie było to nic, do czego nie byłam przyzwyczajona, bo... rzeczy, które mu pozwalałam ze mną robić?

Kiedy był sfrustrowany, zirytowany i zły na cały świat, byłam tu, żeby być jego kawałkiem mięsa. W zamian maskował pustkę mojej samotności, bo przez miesiące to była transakcja naszej relacji. Przypinał mnie do ściany, pochylał nad blatem, ciągnął za włosy, uderzał, dusił, a ja cieszyłam się każdą sekundą, bo w tamtym momencie wreszcie czułam się dobrze będąc bezsilna.

Ironia to dziwna rzecz. Cieszyłam się z bólu, bo sprawiał, że zapominałam, jak bardzo cierpię.


"Ostrzegałem cię, laleczko." Jego głos wywołuje dreszcze wzdłuż mojego kręgosłupa, przypominając, że cały czas na świecie mógłby minąć, a on nadal by mnie nie puścił.

To tutaj dobra dziewczyna we mnie umiera.

"Teraz jesteś moja," szepcze.


Mam na imię Mercy—Mercy Carter. Poszłam na studia. Zdobyłam bezużyteczny licencjat z matematyki.

On nazywa się Marcel—Marcello Saldívar. Jednak w tamtym czasie nie wiedziałam, że on, dziedzic imperium mafii Saldívar, był mężczyzną, któremu ślepo się oddałam.

Jak bardzo byłam mądra, byłam głupia w tych momentach, które naprawdę się liczyły. W końcu ostrzegał mnie, że jest niebezpieczny. Po prostu nie myślałam, że może być gorszy niż mój bandyta z bratem.

Byłam wrażliwa—naiwna.

Mam na imię Mercy, i jestem łaską mafii.

Ostrzeżenie: Tylko dla dorosłych (18+)/BDSM


Włożyłam dildo do mojej dziurki i zaczęłam nim poruszać. Kiedy włączyłam największą wibrację, jedną ręką chwyciłam oparcie krzesła dla wsparcia.

"Ngh!" Nie mogłam powstrzymać się od poruszania biodrami i wydawania jęków, ponieważ byłam jedyną osobą w biurze i wiedziałam, że nikt nie wejdzie, więc pozwoliłam, aby mój głos odbijał się echem w pokoju Travisa. Zapach pokoju dodawał mi wilgoci, ponieważ pachniał perfumami Travisa.

"AHHH!" Nie wiedziałam, jak zgiąć palce u stóp, kiedy doszłam do końca. Skończyłam za szybko, więc może jeszcze nie zrobiłam wystarczająco. Ale zanim mogłam zacząć kolejną rundę, zasłoniłam oczy z powodu włączającego się światła.

Jednocześnie, gdy spojrzałam w oczy mężczyzny, którego od dawna podziwiałam, dildo wyślizgnęło się z mojej cipki i upadło na podłogę.

🔥REDAKCJA POLECA: Cała ekipa po prostu oszalała na jej punkcie!

Ona nigdy nie miała przeżyć.

Ivy Mooncrest jest hańbą swojego stada – Gammą tylko z nazwy, skazaną za grzechy, których nigdy nie popełniła. Kiedy Alfa Brian wysyła ją na teren najgroźniejszych drapieżników, jacy stąpają po ziemi, nie daje jej misji.

Daje jej wyrok śmierci.

Bracia Thorn. W The Obsidian – ich ekskluzywnym klubie, gdzie cienie tańczą z żądzą i władzą – trzej wilcy rządzą z absolutną bezwzględnością:

Jaxson – zimny, wyrachowany, nie do ruszenia.
Malric – cwany, niebezpieczny, zawsze o trzy kroki przed wszystkimi.
Kael – bezlitosny egzekutor, którego przenikliwe spojrzenie zdziera każdą maskę, każde kłamstwo, każdą obronę.

Jeden błąd – i zostanie starta na proch. Jeden fałszywy ruch – i zostanie pożarta. Ale Ivy wcale nie jest kruchą pionkiem, za jaką ją mają.

Im głębiej Ivy wciągana jest w ich mroczne imperium, tym bardziej zacierają się granice między misją a pragnieniem, między więźniem a tą, która zostaje z własnej woli. Bracia nie chcą tylko jej posłuszeństwa.

Chcą, żeby się im poddała.
Ze wszystkimi tajemnicami. Całym ciałem. Całą duszą.

A w świecie, w którym liczy się tylko siła, a zaufanie bywa wyrokiem, Ivy staje przed niemożliwym wyborem:

Spłonąć w ich ogniu… albo pozwolić im przekuć się w coś, czego już nie da się złamać.

OSTRZEŻENIE: Mroczny paranormal romance z wyraźnie opisanymi scenami, mocnymi relacjami władzy i elementami BDSM. W środku: moralnie niejednoznaczne stado, zaborczy alfy i bohaterka, która igra z ogniem.

On jest ojcem mojego kumpla, a ja miałam z nim jednorazową przygodę. Nie powinnam była tego robić, ale byłam tak zła, bo mój kumpel sypiał z moją przyrodnią siostrą.
Tamtej nocy zaczęła się jego szalona obsesja. I wtedy zdałam sobie sprawę, że nie był tym opanowanym i spokojnym teściem, za jakiego go zawsze uważałam.
Za tą maską krył się obsesyjny, manipulacyjny i kontrolujący mężczyzna, który przysiągł, że nigdy mnie nie puści. Zrobiłby wszystko, żeby mnie zatrzymać, włącznie z ruinowaniem mojego życia.
Teraz tkwię w tym potajemnym, erotycznym związku, który mamy. I każdego dnia czuję, jak coraz bardziej się od niego uzależniam.
Co mam zrobić, żeby uwolnić się od tej erotycznej, ale toksycznej więzi, którą dzielimy?