7 Book(s) Related to kono oto tomare 110

Bądź moim niewolnikiem przez 100 nocy, a ja przemienię cię w lykana, abyś mógł być ze swoim ukochanym lykanem tak długo, jak oboje będziecie żyć.


Życie Matildy "Tilly" Parker rozpada się, gdy jej chłopak lykan, Xavier Graves, zostawia ją z niczym innym niż niejasnym "zaufaj mi".
Ludzka, załamana i napędzana tanim winem oraz złością, spotyka Cilliana Ravenscrofta, wampirzego CEO Valmont International. Stulecia starożytny drapieżnik o lodowato niebieskich oczach i uśmiechu, który mógłby skusić świętego.
Cillian jest zbyt gładki, zbyt przystojny, zbyt wszystkim - ostry podbródek, przenikliwe spojrzenie i arogancki urok, który sprawia, że skóra Tilly cierpnie, a serce bije mocniej w sposób, którego nie chce przyznać.
Cillian oferuje jej dzikie rozwiązanie: sama stać się lykanem.
I jest gotów to uczynić - za cenę. Sto nocy jako jego osobisty "niewolnik".
Ale ona nie jest bezradną damą w opałach. Zadziorna, impulsywna i uzbrojona w cięty język, Tilly jest gotowa przebić się przez to pokręcone porozumienie. Jednak z każdą mijającą nocą granica między przetrwaniem a uwodzeniem się zaciera - a cena za stanie się lykanem może być znacznie większa niż tylko jej serce.
Czy Tilly walczy o powrót do Xaviera - czy podda się wampirowi, który posiada jej noce?
Sto nocy. Jeden niemożliwy wybór. I głód, którego żadne z nich się nie spodziewało.

Olivia, która spała głębokim snem przez tysiąc lat, obudziła się i wyruszyła w podróż, aby odkryć swoją prawdziwą tożsamość.
Biegła w czarodziejstwie, tworzeniu zaklęć i magii, była mistrzynią we wszystkim.
Przodkowie wampirów byli tak przerażeni, że uciekali, krzycząc: „Ta przerażająca kobieta wciąż żyje! Nie możemy jej prowokować!”
Łowcy potworów błagali Olivię: „Proszę, przyjmij tego tysiącletniego potwora!”
Kapłani również błagali Olivię: „Jesteśmy wszyscy twoimi potomkami. Musisz odnowić naszą karierę!”
Olivia uśmiechnęła się zimno. Ale jak stała się wampirem?

Moja pierwsza miłość rzuciła mnie dla miliona dolarów, wpychając mnie w małżeństwo z rozsądku. Pięć lat później, kiedy próbował spotkać się ze mną znowu, mój mąż się o tym dowiedział...

„Error, mam dla ciebie niespodziankę” mówi Todd.

„Odejdź” krzyczę na niego, gdy chwyta resztki moich brązowych włosów i ciągnie mnie na ziemię.

„Dlaczego zawsze musisz pyskować swojemu przyszłemu Alfie” syczy, kopiąc mnie w brzuch.

„Zostaw mnie w spokoju” błagam; nie przestaje, aż wszystko robi się czarne.


Nazywam się Error Molchany; jestem najmłodszym synem Alfy Jamesa i Luny Rachael z River Pack. Moja mama zmarła, gdy się urodziłem; z powodu komplikacji przy porodzie. Tata i mój starszy brat Todd obwiniają mnie za śmierć mamy.

Ojciec powiedział, że moje narodziny były błędem i nazwał mnie Error. Babcia Nelly nienawidziła go za to i wychowywała mnie. Mówiła, że mama zawsze chciała, żebym nazywał się Danny; więc tak mnie nazywała, aż zginęła w pożarze domu, gdy miałem 10 lat.

Kiedy babcia zmarła; przykuli mnie łańcuchami w kącie domu stada. Jestem niewolnikiem stada. Pewnego dnia Todd powiedział, że ma dla mnie niespodziankę. Kiedy zapytałem, co to jest; powiedział „to” i uderzył mnie w twarz. Nadal próbuje mi mówić, że ma dla mnie niespodziankę; ale już się na to nie nabieram.

Bycie niewolnikiem stada przez ostatnie 8 lat i 4 miesiące było żywym koszmarem. Jestem zmuszany do wykonywania ich poleceń z srebrnymi kajdanami na nogach; ponieważ kilka razy próbowałem uciec. Betta Simon zapytał kiedyś tatę, dlaczego po prostu mnie nie wypuści i nie pozwoli zostać wyrzutkiem. Odpowiedział, że muszę być ukarany za śmierć mamy. Karze mnie, bo się urodziłem.

Pochylam się, ssąc i liżąc sos z jej szyi; jęczy, przesuwając się z krzesła na moje kolana. Podnoszę jej usta do moich. Całujemy się z głębokim pożądaniem.

Mam na imię Jessica, Jessica Bloome, i wkrótce skończę 18 lat. Ale nie mówcie o tym Alfie Sebastianowi. Myślał, że mam 10 lat, kiedy zabił mojego ojca i zabrał mnie oraz moją najlepszą przyjaciółkę Olivię, byśmy były jego osobistymi niewolnicami cztery lata temu. Pewnej nocy Alfa Sebastian upija się i chwyta mnie za ramię. „Puść mnie” krzyczę, wyrywając mu się. Dostaję cios w twarz i upadam na ziemię. Trzymam się za głowę; jeden kopniak, drugi, trzeci. Krzyczy, „Jak śmiesz mnie zawstydzać, ty mała dziwko.” Ledwo mogę oddychać, gdy próbuje chwycić mnie za szyję. „NIE DOTYKAJ MOJEJ PARTNERKI” Ktoś go powstrzymuje. Partnerki? Czy dobrze usłyszałam? Przewracam się, żeby zobaczyć, kto mówi. Brązowe oczy; kasztanowe włosy. „Alex” szepczę, zanim wszystko staje się czarne.