5 Book(s) Related to john egbert

„Ja, Lucas Gray, Alfa stada Ciemnego Księżyca, wyrzekam się ciebie, Sophio Roman, jako członka tego stada!”


Sophia została wyrzucona ze swojego stada za to, że przemieniła się cztery lata później, niż powinna. Sophia myślała, że to koniec jej życia, nie wiedząc, że to początek wielkiej przygody.

Dwa dni po tym, jak Sophia stała się wyrzutkiem, została zaatakowana przez starszych wyrzutków, ale uratowali ją członkowie stada Błękitnego Nieba. Sophia została później zaprowadzona do Alf i odkryła, że jest związana z obydwoma Alfami. Uciekła, myśląc, że ją odrzucą, w końcu była tylko omegą i wyrzutkiem. Ku jej zaskoczeniu, nie tylko ją zaakceptowali, ale obiecali zemstę na jej starym stadzie za to, co jej zrobili...

"Jestem wilkołakiem!" powiedziałem do niej, czując, jak serce bije mi bardzo szybko, bo naprawdę bałem się jej reakcji.

"Tak, jasne, a ja jestem wampirem!" Claire przewróciła oczami. Oczywiście mi nie uwierzyła.

Ale byłem zdeterminowany, żeby powiedzieć jej to dzisiaj, bo naprawdę wymagało to ode mnie dużo odwagi.

"Claire, nie żartuję, naprawdę jestem wilkołakiem." Próbowałem ją przekonać ponownie.

"To udowodnij," stwierdziła.

"Dobrze! Ale obiecaj mi, że nie uciekniesz!" powiedziałem do niej, a ona skinęła głową. No to nic, spróbuję! Wziąłem głęboki oddech i przemieniłem się w wilka, zamykając oczy i czekając na jej reakcję. Następne, co usłyszałem, to krzyk i dźwięk upadającej osoby. Otworzyłem oczy i zobaczyłem, że Claire zemdlała. Przynajmniej nie uciekła. Szybko przemieniłem się z powrotem w ludzką formę, podniosłem jej ciało i zaniosłem ją do domu.


Alexander w końcu znalazł swoją wybrankę po dwóch latach oczekiwania. Udało mu się zaprzyjaźnić z nią, ale jedynym problemem było, jak wyjaśnić jej, że jest wilkołakiem.

Claire myślała, że jej życie się skończyło, kiedy jej tata zmusił ich do przeprowadzki z Australii do Stanów Zjednoczonych, ale wiedziała, że czeka ją nowa przygoda.

Asher i Aspen, bliźniacy miliarderzy, potrzebują nowej uległej. W końcu znaleźli odpowiednią osobę, która okazała się ich nową asystentką, Lisą. Ponieważ nie chcą jej przestraszyć, postanowili uwieść ją, aby zgodziła się zostać ich sub.

„Error, mam dla ciebie niespodziankę” mówi Todd.

„Odejdź” krzyczę na niego, gdy chwyta resztki moich brązowych włosów i ciągnie mnie na ziemię.

„Dlaczego zawsze musisz pyskować swojemu przyszłemu Alfie” syczy, kopiąc mnie w brzuch.

„Zostaw mnie w spokoju” błagam; nie przestaje, aż wszystko robi się czarne.


Nazywam się Error Molchany; jestem najmłodszym synem Alfy Jamesa i Luny Rachael z River Pack. Moja mama zmarła, gdy się urodziłem; z powodu komplikacji przy porodzie. Tata i mój starszy brat Todd obwiniają mnie za śmierć mamy.

Ojciec powiedział, że moje narodziny były błędem i nazwał mnie Error. Babcia Nelly nienawidziła go za to i wychowywała mnie. Mówiła, że mama zawsze chciała, żebym nazywał się Danny; więc tak mnie nazywała, aż zginęła w pożarze domu, gdy miałem 10 lat.

Kiedy babcia zmarła; przykuli mnie łańcuchami w kącie domu stada. Jestem niewolnikiem stada. Pewnego dnia Todd powiedział, że ma dla mnie niespodziankę. Kiedy zapytałem, co to jest; powiedział „to” i uderzył mnie w twarz. Nadal próbuje mi mówić, że ma dla mnie niespodziankę; ale już się na to nie nabieram.

Bycie niewolnikiem stada przez ostatnie 8 lat i 4 miesiące było żywym koszmarem. Jestem zmuszany do wykonywania ich poleceń z srebrnymi kajdanami na nogach; ponieważ kilka razy próbowałem uciec. Betta Simon zapytał kiedyś tatę, dlaczego po prostu mnie nie wypuści i nie pozwoli zostać wyrzutkiem. Odpowiedział, że muszę być ukarany za śmierć mamy. Karze mnie, bo się urodziłem.

Pochylam się, ssąc i liżąc sos z jej szyi; jęczy, przesuwając się z krzesła na moje kolana. Podnoszę jej usta do moich. Całujemy się z głębokim pożądaniem.

Mam na imię Jessica, Jessica Bloome, i wkrótce skończę 18 lat. Ale nie mówcie o tym Alfie Sebastianowi. Myślał, że mam 10 lat, kiedy zabił mojego ojca i zabrał mnie oraz moją najlepszą przyjaciółkę Olivię, byśmy były jego osobistymi niewolnicami cztery lata temu. Pewnej nocy Alfa Sebastian upija się i chwyta mnie za ramię. „Puść mnie” krzyczę, wyrywając mu się. Dostaję cios w twarz i upadam na ziemię. Trzymam się za głowę; jeden kopniak, drugi, trzeci. Krzyczy, „Jak śmiesz mnie zawstydzać, ty mała dziwko.” Ledwo mogę oddychać, gdy próbuje chwycić mnie za szyję. „NIE DOTYKAJ MOJEJ PARTNERKI” Ktoś go powstrzymuje. Partnerki? Czy dobrze usłyszałam? Przewracam się, żeby zobaczyć, kto mówi. Brązowe oczy; kasztanowe włosy. „Alex” szepczę, zanim wszystko staje się czarne.