16 Book(s) Related to isan kareshi kyou kara anata wa watashi no mono

Uwaga: To seria reverse harem i przez całą książkę zawiera sceny bardzo dosłowne (w tym M/M).

Sześć lat temu oddałam wszystko chłopakowi, który podpalił mój świat… serce, ciało, zaufanie. A następnego dnia zniknął bez słowa — jakby zapadł się pod ziemię.

Od tamtej pory życie nie głaskało mnie po głowie. W tym samym tygodniu pochowałam rodziców i przywiozłam do domu mojego nowo narodzonego synka. Mając osiemnaście lat, zostałam jednocześnie matką i opiekunką mojej nastoletniej siostry, ledwo dźwigając ten cały ciężar i nie rozsypując się po drodze. Kiedy w końcu uwierzyłam, że w małżeństwie znalazłam bezpieczną przystań, wyszło na jaw, że mój mąż prowadzi podwójne życie.

Teraz mój syn, Jaxon, kipi złością i odwala, jakby chciał sprawdzić, ile jeszcze wytrzymam. Wiem, że nie możemy dłużej udawać, że wszystko jest okej. Potrzebujemy nowego początku.

Nie spodziewałam się, że ten nowy początek zaprowadzi mnie do sennego miasteczka w górach, które skrywa śmiertelny sekret… ani że poprowadzi mnie z powrotem do niego.

Bo to miasteczko graniczy z ukrytym stadem wilkołaków, a jednym z ich alf jest chłopak, który zniknął sześć lat temu.

Ten sam chłopak, który nigdy nie wiedział, że zostawił mi coś więcej niż złamane serce.

Zostawił mi swojego syna.

"Jest głucha."
"Co? To niemożliwe, wilk nie może być głuchy. Nigdy o czymś takim nie słyszałem."
"Mówię poważnie. Miała wypadek, gdy miała sześć lat. Wtedy jeszcze nie miała swojego wilka, więc nie mógł jej uleczyć, co spowodowało utratę słuchu."
Uśmiechnęła się. Jej uśmiech mógłby mnie powalić. To coś, co chciałbym widzieć jak najczęściej. "Słyszysz mnie?" Pokręciła tylko głową.
Jak, do diabła, miałbym się z nią komunikować, jeśli nie mogła mówić? Gdybym ją oznaczył, moglibyśmy się porozumiewać telepatycznie. Mógłbym ją oznaczyć tu i teraz. W końcu to moje prawo. Ale mogłoby jej się to nie spodobać.
Zastanawiałem się, czy to, że jest głucha, będzie w porządku. Jeśli ją oznaczę, zostanie Luną mojego stada. Musiałaby być silna. Nie miałem pojęcia, czy utrata słuchu uczyniła ją słabą. Chociaż bardzo chciałem ją od razu oznaczyć, musiałbym wiedzieć, że potrafi sobie poradzić. Albo przynajmniej, że można ją nauczyć walczyć.

---------Kaya
Kiedy naciskałam na brata, żeby zabrał mnie na południowe terytorium, chciałam tylko zobaczyć, jak żyje reszta świata. Dorastanie na północy jest brutalne, a my żyjemy z tego, co daje ziemia. Ale nigdy nie spodziewałam się spotkać mojego partnera, a fakt, że pochodził z południowego stada, tylko komplikował sprawę. Jego wartości różniły się od moich. Sposób, w jaki żyło jego stado, był całkowitym przeciwieństwem tego, jak zostałam wychowana. Brutalność mojego życia prowadziłaby mnie do podejmowania decyzji, które mogłyby zagrozić Stadu Cienia. Z moim partnerem Cade'em i naszymi różnicami zostalibyśmy wrzuceni w bitwę, która toczyła się już dawno temu.

Jako środkowe dziecko, ignorowane i zaniedbywane, odrzucone przez rodzinę i zranione, otrzymuje swojego wilka wcześniej i zdaje sobie sprawę, że jest nowym rodzajem hybrydy, ale nie wie, jak kontrolować swoją moc. Opuszcza swoją watahę z najlepszym przyjacielem i babcią, aby udać się do klanu dziadka, by dowiedzieć się, kim jest i jak radzić sobie ze swoją mocą. Następnie, wraz ze swoim przeznaczonym partnerem, najlepszym przyjacielem, młodszym bratem swojego przeznaczonego partnera i babcią, zakładają własną watahę.

Przez sześć lat Cassandra wkładała całe serce w wychowanie syna swojego męża, Rowana. Jej świat rozsypuje się jak domek z kart, gdy wraca jego pierwsza miłość, Nadia, i wychodzi na jaw, że to właśnie ona jest biologiczną matką Rowana.

Jej mąż — Alfa — bezczelnie idzie z Nadią do ich małżeńskiego łóżka, a potem bez mrugnięcia okiem i bez cienia litości zrywa z Cassandrą więź partnerstwa.

Pozbawiona tytułu Luny, zostaje publicznie upokorzona, kiedy mąż oznajmia przy wszystkich: „Mój syn nie potrzebuje morderczyni za matkę”.

Co gorsza, sześcioletni chłopiec, którego uratowała, odrzuca ją całkowicie. Krzycząc: „Nie jesteś moją mamą!”, nie zwraca uwagi ani na jej ciężkie kajdany, ani na błagalne, rozpaczliwe prośby — zamiast tego biegnie przytulić Nadię.

Wygnana i okryta hańbą, Cassandra ledwo uchodzi z życiem po śmiertelnym wypadku samochodowym, by zaraz potem odkryć, że nosi pod sercem dziecko swojego zdradzieckiego byłego męża.

Pięć lat później podnosi się z popiołów jako elitarna lekarka — „doktor Frost”. Gdy dawniej zadufany w sobie Alfa zostaje otruty i zaczyna umierać, błaga ją o pomoc i wybaczenie. Ona jednak po prostu odwraca się na pięcie i odchodzi.

Jak Cassandra dokona swojej ostatecznej zemsty? A kiedy ich pięcioletnia córka zostaje uderzona ciężką chorobą, czy ten tragiczny zwrot wydarzeń wymusi punkt zwrotny w ich śmiercionośnym uwikłaniu?

"Ja, Charlotte Jane Attwood z Plemienia Karmazynowego Księżyca, odrzucam was, Knox i Kane Maddox, jako moich partnerów i zrywam więź z wami oraz waszym plemieniem!" wyrecytowałam, moje oczy pełne niewypowiedzianego bólu, widząc moich partnerów splecionych z inną kobietą! Kobietą, która nie była mną! Otrząsnęłam się z łez, które groziły, że spłyną z moich lodowatych oczu. Wyprostowałam się i czekałam, aż zaakceptują moje odrzucenie! Ale słowa, które padły z ich ust, wprawiły mnie w osłupienie. "Ja, Knox Maddox, Alfa Plemienia Karmazynowego Księżyca, odmawiam przyjęcia twojego odrzucenia!" warknął, zeskakując z łóżka, nagi i bezwstydny, by podejść do mnie, zapominając o kobiecie rozciągniętej na łóżku. Kane był tuż za nim, obaj otaczając mnie ścianą mięśni i testosteronu. "Należysz do nas, Lottie! Ja, Kane Maddox, Alfa Plemienia Karmazynowego Księżyca, odmawiam przyjęcia twojego odrzucenia." "Nasza!" powtórzył Knox, gniew płonący w jego błękitnych oczach.


Śledź historię Charlotte, Knoxa i Kane'a, gdy próbują odnaleźć się w okrutnym świecie pełnym zdrady, złamanych serc i tajemniczych obsesji, które zagrażają zniszczeniem więzi braterstwa i miłości!

„Ja, Alfa Richard Brown, odrzucam cię, Jane Biller, jako moją partnerkę i Lunę.”

„Przykro mi, ale nie mogę przyjąć twojego odrzucenia, ponieważ nie mam wilka.”


Jane Biller była późno rozwijającą się dziewczyną, którą odrzucił jej pierwszy partner, notoryczny Alfa-Król, Richard Brown. Lata później wraca z hukiem jako silna, wilcza dziewczyna. Nic dziwnego, że Richard chciałby ją z powrotem. Ale Jane nie chce mieć z nim nic wspólnego, zwłaszcza teraz, gdy ma drugą szansę na miłość.

Co się z nią stanie, gdy Richard przysięga, że ją odzyska, mimo przeciwności? Czy pozostanie przy swoim drugim partnerze, czy wróci do mężczyzny, który ją odrzucił na początku?

Pochylił się blisko, jego oddech był ciepły przy moim uchu, wywołując mrowienie na skórze i odbierając mi dech. Jego głos był chrapliwy i niebezpieczny, przeszywając mnie dreszczem aż do brzucha. "Podobało ci się to, co widziałaś, Mia?" zapytał, a jego słowa były pełne figlarnej intencji.
Wydobył się ze mnie cichy jęk, szybko przygryzłam wargę, żeby go powstrzymać, ale jego dotyk był hipnotyzujący, a ja topniałam w jego ramionach, które przyciskały mnie do siebie, sprawiając, że czułam się uwięziona i bezradna.
Jak mogłam być odpychana przez mrok Dominika, a jednocześnie przyciągana do niego, jak ćma do płomienia. Ten mężczyzna miał przytłaczającą obecność, jego dominacja i kontrola wzbudzały we mnie skręconą ciekawość, z którą nie wiedziałam, jak sobie poradzić ani jak do niej podejść.


Mia znajduje się uwikłana w sieć władzy i oszustwa. Po odkryciu niewierności swojego byłego chłopaka, spotyka Dominika, bezwzględnego alfę i ojca swojego ex, który budzi w niej zakazane przyciąganie. Gdy prawdziwa tożsamość Mii zostaje ujawniona, jest rozdarta między urokiem mrocznej charyzmy Dominika a zaaranżowanym małżeństwem. Mia musi podjąć niemożliwe decyzje, aby chronić siebie i tych, których kocha. Czy podda się siłom, które próbują ją kontrolować, czy też wykuje własną ścieżkę w tej niebezpiecznej grze miłości i lojalności?

Ava jest piękną młodą dziewczyną, która doświadczyła więcej niż sprawiedliwego udziału w trudach. Była terroryzowana i źle traktowana przez swojego ojca, który oskarżał ją o śmierć matki. Pracowała dzień i noc, aby spłacić długi ojca, ale miała pecha, ponieważ ojciec sprzedał ją handlarzowi niewolników seksualnych, aby spłacić swoje długi hazardowe.

Była rządzona przez swojego surowego pana.

"Niewolnico, powinnaś znać swoje miejsce i wiedzieć, do kogo należysz. Niewolnicy są po to, aby zadowalać swoich panów.
Jesteś moją własnością, moim dobytkiem, twoje życie należy do mnie. Jesteś moją niewolnicą. Musisz być uległa wobec swojego pana.

Moja dla Beatrice.

Moja do wykorzystania.

Moja do posiadania.

Moja do rozkazywania.

Mogę cię pieprzyć lub źle traktować, kiedy tylko zechcę.

Moja do rządzenia i kontrolowania.

Jestem twoim panem, twoją supremacją. Będę cię dosiadał i dominował. Rozumiesz? Jesteś mi przeznaczona. Twoje ciało jest tylko dla mnie. Twoja cipka jest moją zabawką, a twoje ciało jest dla mojego prącia. Mój kij jest po to, aby cię pieprzyć dzień i noc, o każdej porze i kiedy tylko zechcę, a ty nie masz nic do powiedzenia.
Twoim obowiązkiem jest uszczęśliwiać swojego pana."

Aby odpokutować za grzechy popełnione przez Luisę Duarte przeciwko jego rodzinie, Edmund Stark zbliża się do jej siostry, Isabeli, z ukrytym planem. Wciąga ją w przymusowy kontrakt małżeński, ale sprawy nie idą tak, jak zaplanował.
Czy będą w stanie naprawić swoje różnice i cieszyć się małżeństwem, czy też skończą rozwodem?
~
„Mówiłem ci już wcześniej, jesteś moja! Wyjdziesz za mnie, urodzisz moje dzieci i będziesz moją własnością aż do dnia, w którym jedno z nas umrze!” Warknął, tracąc cierpliwość.
„Mam być twoją własnością, twoją więźniarką?” Spojrzała na niego z całej siły.
„Nazywaj to, jak chcesz! Nie masz dokąd uciec!” Oświadczył, zanim przyciągnął ją na swoje kolana, trzymając ją mocno w ramionach.
Zderzył swoje usta z jej, wciskając język do jej ust. Wbrew swojej woli, jej ciało rozluźniło się w odpowiedzi, straciła zdolność oddychania. Nie mogła słyszeć, nie mogła widzieć, nie mogła czuć niczego innego, poza Edmundem, który brał jej usta jak tonący człowiek potrzebujący tlenu.
‘Isabela jest cholernie moja! Moja kobieta! Nic tego nie zmieni!’

Nagle przez pokój przeszedł ryk, który przerwał grę zespołu, a ja usłyszałem coś, co się rozbiło. Jakby to było drewniane krzesło czy coś podobnego. Wszyscy spojrzeli w tamtym kierunku, a tam stał mężczyzna, którego wcześniej nie zauważyłem. Mógł być na początku dwudziestki, miał brązowe włosy sięgające ramion, brązową kozią bródkę, mierzył co najmniej dwa metry i miał bardzo wyraziste mięśnie, które teraz były napięte, gdy jego intensywne spojrzenie było skierowane prosto na mnie i Masona.

Ale nie wiedziałem, kim on jest. Zamarłem na miejscu, a ten człowiek patrzył na nas z czystą nienawiścią w oczach. Wtedy zrozumiałem, że ta nienawiść była skierowana do Masona. Nie do mnie.

"Moje." Zażądał.