20 Book(s) Related to hat kid

Jestem zwykłym kelnerem, ale potrafię widzieć ludzkie przeznaczenie, w tym także Przemienionych.
Jak wszystkie dzieci, zostałem przetestowany pod kątem magii, gdy miałem zaledwie kilka dni. Ponieważ moja specyficzna linia krwi jest nieznana, a moja magia nie do zidentyfikowania, zostałem oznaczony delikatnym, wirującym wzorem wokół górnej części prawego ramienia.

Mam magię, tak jak wykazały testy, ale nigdy nie pasowała do żadnego znanego gatunku Magicznych.

Nie potrafię zionąć ogniem jak Przemieniony smok, ani rzucać klątw na ludzi, którzy mnie wkurzają, jak Czarownice. Nie umiem robić eliksirów jak Alchemik ani uwodzić ludzi jak Sukub. Nie chcę być niewdzięczny za moc, którą posiadam, jest interesująca i wszystko, ale naprawdę nie ma wielkiego znaczenia i większość czasu jest po prostu bezużyteczna. Moja specjalna umiejętność magiczna to zdolność widzenia nici przeznaczenia.

Większość życia jest dla mnie wystarczająco irytująca, a co nigdy mi nie przyszło do głowy, to że mój partner jest niegrzecznym, nadętym utrapieniem. Jest Alfą i bratem bliźniakiem mojego przyjaciela.

„Co ty robisz? To mój dom, nie możesz tak po prostu wchodzić!” Staram się utrzymać stanowczy ton, ale kiedy odwraca się i patrzy na mnie swoimi złotymi oczami, kurczę się. Jego spojrzenie jest wyniosłe i automatycznie spuszczam wzrok na podłogę, jak mam w zwyczaju. Potem zmuszam się, by znów spojrzeć w górę. Nie zauważa, że na niego patrzę, bo już odwrócił ode mnie wzrok. Jest niegrzeczny, odmawiam pokazania, że mnie przeraża, chociaż zdecydowanie tak jest. Rozgląda się i po zorientowaniu się, że jedyne miejsce do siedzenia to mały stolik z dwoma krzesłami, wskazuje na niego.

„Siadaj.” rozkazuje. Patrzę na niego gniewnie. Kim on jest, żeby tak mną rozkazywać? Jak ktoś tak nieznośny może być moją bratnią duszą? Może wciąż śnię. Szczypię się w ramię i moje oczy zachodzą łzami od ukłucia bólu.

Czy kiedykolwiek słyszałeś powiedzenie, że nie powinno się karmić bezpańskich zwierząt, bo będą cię śledzić do domu? Okazuje się, że ta zasada dotyczy również demonów...
Nawet nie wiedziałam, że był demonem, ale teraz upiera się, że jest mi winien życie. Haczyk? Nie może odejść, dopóki nie "odpłaci się za przysługę", co oznacza, że jest zmuszony podążać za mną jak jakiś demoniczny cień. Dobra wiadomość jest taka, że będzie miał mnóstwo okazji, by mi się odpłacić.
Tylko... zaczynam się zastanawiać, czy naprawdę chcę, żeby odszedł. Zwłaszcza gdy rzuca mi to spojrzenie, które sprawia, że serce bije mi szybciej. To takie spojrzenie, które sprawia, że myślę, że może nie miałabym nic przeciwko, żeby zostać uratowana trochę za bardzo.
Jasne, ma ogon, ale jest coś w nim, czego nie mogę się pozbyć. Może to sposób, w jaki jego głos obniża się, gdy się zbliża, albo może to po prostu dlatego, że zmywa naczynia po kolacji. Tak czy inaczej, zaczynam się przywiązywać. Nie, że to ma znaczenie, bo odchodzi. Wiem lepiej niż zakochać się w demonie... Prawda?

Fae są NAJGORSZE. Jestem sobie, zajmuję się swoimi sprawami, a tu nagle, bam, zostaję wciągnięty w krąg przywołania. Szczerze mówiąc, ktokolwiek pomyślał, że przywoływanie demonów to dobry pomysł, powinien zobaczyć, dlaczego wszyscy boją się demonów. Jeszcze lepiej? Ten Fae rzuca na mnie zaklęcie, że nie mogę wrócić do domu, dopóki nie zabiję kogoś dla niego.
Osoba, którą chce, żebym zabił? Kobieta, która uratowała mi życie. Nie tylko jest dobra, ale nie mogę się zmusić, żeby ją skrzywdzić. A najgorsze? Ona też jest w połowie fae, to tylko prosi się o kłopoty. Teraz jestem uwięziony, związany własną magią, chroniąc ją, próbując ignorować, jak bardzo chcę zostać. Ale nie mogę. Muszę w końcu odejść. Prawda?

Ostrzeżenie: Treść dla dorosłych, treść dla dorosłych i treść dla dorosłych.

"Czyj kutas sprawił, że płakałaś najgłośniej dzisiejszej nocy?" Lucien mówił niskim warkotem, trzymając mnie za szczękę i zmuszając do otwarcia ust.

"Twój," wydyszałam, mój głos zdarty od krzyku. "Alpha, proszę—"

Palce Silasa wbiły się w moje biodra, gdy ponownie we mnie wbił się, szorstki i bezlitosny. "Kłamczucha," warknął przy moim kręgosłupie. "Płakała na moim."

"Może powinniśmy sprawić, by to udowodniła?" powiedział Claude, jego kły muskały moją szyję. "Zwiążmy ją znowu. Niech błaga tym ślicznym usteczkiem, aż uznamy, że zasłużyła na nasze węzły."

Trzęsłam się, ociekałam, byłam wykorzystana — i jedyne, co mogłam zrobić, to jęknąć: "Tak, proszę. Użyjcie mnie znowu."

I tak zrobili. Jak zawsze. Jakby nie mogli się powstrzymać. Jakbym należała do nich wszystkich trzech.


Lilith kiedyś wierzyła w lojalność. W miłość. W swoją watahę.

Ale wszystko zostało jej odebrane.

Jej ojciec — nieżyjący Beta Fangspire, zmarł. Jej matka, złamana sercem, wypiła wilczą jagodę i nigdy się nie obudziła.

A jej chłopak? Znalazł swoją partnerkę i zostawił Lilith bez mrugnięcia okiem.

Bez wilka i samotna, z narastającymi długami szpitalnymi, Lilith wchodzi do Rytuału — rytuału, w którym kobiety oferują swoje ciała przeklętym Alfom w zamian za złoto.

Lucien. Silas. Claude.

Trzech bezwzględnych Alfów, przeklętych przez Boginię Księżyca. Jeśli nie oznaczą swojej partnerki przed dwudziestym szóstym rokiem życia, ich wilki ich zniszczą.

Lilith miała być tylko środkiem do celu.

Ale coś się zmieniło w chwili, gdy jej dotknęli.

Teraz jej pragną — oznaczonej, zrujnowanej, czczonej.
I im więcej biorą, tym bardziej pożądają.

Trzech Alfów.

Jedna dziewczyna bez wilka.

Bez przeznaczenia. Tylko obsesja.

I im więcej jej smakują,

Tym trudniej jest im ją puścić.

Cześć, nazywam się Kat i czuję, że powinnam coś wyjaśnić. Nie jestem ekspertką od magii i nie ma powodu, żeby tak było. My, ludzie, odkryliśmy, że magia istnieje dopiero kilka lat temu i naprawdę nie było to tak wielkie wydarzenie, jak można by się spodziewać. Istnieje, nie mam żadnej własnej magii, więc nie robi to żadnej różnicy w moim życiu.

Więc kiedy zostaję poproszona, aby być przewodnikiem dla absurdalnie przystojnego elfa, który próbuje schwytać kilku zbiegłych przestępców, zdaje sobie sprawę, że elfy wiedzą o nas tyle samo, co my o nich. Pomagam mu poruszać się po dziwnych ludzkich rzeczach, takich jak telefony komórkowe, karty kredytowe i dlaczego czekamy na czerwonym świetle, kiedy nie nadjeżdżają żadne samochody.

Bezpiecznie można powiedzieć, że jestem trochę przytłoczona tym wszystkim.

Ale będzie dobrze, prawda? Mam na myśli, to nie ja staję naprzeciw przestępców lub, co gorsza... Szalonych fanek elfów. Wszystko, co muszę zrobić, to pokazać przystojnemu facetowi okolicę i starać się nie zawstydzić siebie zbyt mocno w tym procesie. Co może pójść nie tak?

Trzymajcie kciuki!

Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.

Pewnego dnia zajmuję się marudnymi maluchami i rodzicami, którzy pracują za dużo, żeby naprawdę być rodzicami, a następnego dnia moje życie wywraca się do góry nogami i pracuję w barze dla nadprzyrodzonych istot. Może nie wiem, jak mieszać drinki, ale co dziwne, umiejętności potrzebne do radzenia sobie z niegrzecznymi dziećmi wydają się wystarczająco dobrze działać na wampiry, wilkołaki, a nawet czarownice. Dobra wiadomość jest taka, że ta praca jest interesująca, a mój szef może i jest demonem, ale jestem pewna, że pod wszystkimi tymi ponurymi minami jest totalnym mięczakiem. Zła wiadomość jest taka, że ludzie nie powinni wiedzieć o tych wszystkich magicznych rzeczach, więc teraz jestem magicznie związana z tym barem, dopóki nie przekonam ich, że nie będę o tym wszystkim opowiadać. Albo umrę, co nastąpi pierwsze. Niestety, śmierć wydaje się coraz bardziej prawdopodobna, bo ktoś mnie ściga. Nie wiem kto ani dlaczego, ale są niebezpieczni i mają magię. Więc zrobię wszystko, żeby przetrwać, a jeśli to oznacza spędzenie trochę więcej czasu z moim przerażającym, ale przystojnym szefem, to niech tak będzie. Przekonam go, żeby mi zaufał, nawet jeśli to ostatnia rzecz, jaką zrobię.

Pierwsza rzecz, którą powinnaś o mnie wiedzieć? Technicznie rzecz biorąc, jestem czarownicą. Ale jeśli zapytasz moją rodzinę, oznacza to, że powinnam być idealną małą czarodziejką: sumiennie uczestniczyć w ich dziwnych rytuałach, pracować w rodzinnej firmie, poślubić jakiegoś zatwierdzonego magicznego faceta i wyprodukować kilka uroczych czarowniczych dzieci, aby utrzymać linię krwi przy życiu. Spoiler alert: to się nie wydarzy.

Zamiast tego opanowałam sztukę unikania magicznego świata. Moja strategia? Ukrywać się za ekranami komputerów i trzymać się z dala od wszelkich dramatów. To w większości działa—dopóki biurowy palant, który przypadkiem jest także czytającym w myślach, nie postanowi wtrącić się w mój starannie zbudowany spokój. Potem pojawia się w pracy półżywy, a ja nagle jestem po uszy w magicznych kłopotach, na które się nie pisałam.

Teraz ten irytujący, czytający w myślach dupek jest przekonany, że jego problemy są moimi problemami, zaginione ciała się piętrzą, a nasze rodziny są uwikłane w ten nadprzyrodzony bałagan. Wszystko, czego chciałam, to grać w gry wideo, spędzać czas z moim kotem i udawać, że magiczny świat nie istnieje. Zamiast tego utknęłam w roli amatorskiego detektywa, radzenia sobie z wścibskimi krewnymi i spędzania zbyt dużo wymuszonego czasu z facetem, który jest jednocześnie irytujący i... dobra, może trochę intrygujący.

To? To jest powód, dla którego nie umawiam się na randki.

Moja złośliwa przyrodnia siostra zagroziła życiu mojego brata, zmuszając mnie do poślubienia mężczyzny, o którym krążyły plotki, że jest niewyobrażalnie brzydki. Nie miałam wyboru i musiałam się zgodzić.
Jednak po ślubie odkryłam, że ten mężczyzna wcale nie był brzydki; wręcz przeciwnie, był przystojny i czarujący, a do tego był miliarderem!

Noc przed ślubem, moja siostra i ja zostałyśmy porwane przez bandytów. Mój narzeczony jednak uratował tylko moją siostrę, zostawiając mnie na pastwę losu.
Okazało się, że mój narzeczony od dawna sypiał z moją siostrą.
To porwanie było intrygą uknutą przez tych dwoje łajdaków; chcieli mnie zabić!
Porywacze zamierzali mnie zgwałcić, torturować na śmierć...
Walcząc desperacko o ucieczkę, natknęłam się na tajemniczego mężczyznę.
Czy mógłby być moim wybawcą?
A może, moim nowym koszmarem?

Mój mąż to demon. Upokarza mnie i znęca się nade mną. Jego celem w poślubieniu mnie było wyłącznie lepsze kontrolowanie mnie i zemsta...

Krążyły plotki, że Trista Bryant, nie mogąc zajść w ciążę, była pogardzana przez swoją teściową, Marillę Myers, stając się w ten sposób porzuconą kobietą w rodzinie Myersów. Jednak sześć lat później Trista wróciła z dziećmi, wprawiając wszystkich w osłupienie.
Ktoś z tłumu zapytał: "Dlaczego te dwoje dzieci wygląda jakoś znajomo?"
Inna osoba powiedziała: "Są wyjątkowo przystojne i inteligentne... Jestem pewien, że już je gdzieś widziałem!"
Ktoś wykrzyknął: "Czy to nie są dzieci pana Myersa?"
Po usłyszeniu tej wiadomości, Matthew Myers przybył i zobaczył Tristę stojącą obok dwójki dzieci. Następnie spojrzał na dzieci w swoich ramionach, czując się zdezorientowany.
"Trista, czy nie jesteś mi winna wyjaśnienia?"
Trista pozostała opanowana i powiedziała: "Nie pytaj. Jeśli naprawdę chcesz wiedzieć, są twoje!"

Oszukana przez swoją podstępną siostrę, Victoria Collins uratowała tajemniczego mężczyznę. Następnego dnia została zmuszona do poślubienia brzydkiego kaleki zamiast swojej młodszej siostry. Niespodziewanie, rzekomo brzydki mężczyzna okazał się przystojny i szlachetny, a także był tym, którego Victoria uratowała. Jednakże, zaproponował on setki miliardów dolarów w zamian za rozwód po stu dniach. Sto dni później, Victoria złożyła pozew o rozwód. Po jej odejściu, Edmund Haines zdał sobie sprawę, że głęboko ją kocha. Gonił ją i przycisnął do ściany. "Kochanie, jak śmiesz uciekać po tym, jak potajemnie urodziłaś moje dziecko?"
Rozwód był łatwy, ale ponowne małżeństwo było trudne. Od tego momentu, Edmund zaczął ciężko pracować, aby odzyskać swoją żonę.

Zostałam odurzona przez moją siostrę, wylądowałam w łóżku z tajemniczym magnatem i zaszłam w ciążę.
Z powodu mojej ciąży poza małżeństwem, moja rodzina uznała mnie za hańbę. Uwięzili mnie i torturowali...
Z wielkim trudem urodziłam czworaczki w magazynie i doznałam ciężkiego krwotoku.
Jednak moja siostra zabrała dwoje z moich dzieci i udawała, że jest ich matką, stając się szanowaną panią Winston.
Ledwo uciekłam z pozostałą dwójką dzieci...
Cztery lata później wróciłam z moimi dziećmi!
Jestem zdeterminowana, aby odnaleźć dzieci, które mi zabrano!
Zemszczę się!
Ci, którzy mnie skrzywdzili, staną w obliczu mojego gniewu!
Sprawię, że będą klęczeć i błagać o moje przebaczenie!

(Gorąco polecam wciągającą książkę, której nie mogłam odłożyć przez trzy dni i noce. Jest niesamowicie angażująca i warto ją przeczytać. Tytuł książki to "Poślubiona dla bogactwa, były szaleje". Można ją znaleźć, wpisując tytuł w wyszukiwarkę.)

"Antonio, nienawidzę cię..."
Pięć lat temu Sarah Miller odkryła, że jej mąż Antonio Valencia miał romans podczas jej ciąży, a wkrótce potem miała wypadek samochodowy. Teraz Sarah, cudowna ocalała, wróciła z trójką uroczych dzieci, aby się zemścić.
"Pani Miller, pan Valencia powiedział, że nigdy pani nie zdradził! Szukał pani przez te wszystkie lata!"
"To musi być szalony."
Tej nocy Antonio trzymał Sarah w ramionach tak mocno: "Tak, jestem chory, a ty jesteś lekarstwem... Proszę, nigdy mnie nie opuszczaj!"
Trójka genialnych dzieci kłóciła się bez końca: "Tata jest taki biedny!" "Nie ma mowy! Nie wybaczymy Złemu Facetowi!" "Chcesz pogodzić się z Mamą? Odszkodowanie wyniesie 10 miliardów!"
(W tym tygodniu książka będzie aktualizowana jednym rozdziałem na tydzień. Od przyszłego tygodnia będzie aktualizowana jednym rozdziałem dziennie.)

„Violet, jak śmiałaś mnie wrobić?” W jednym z ich starć, twarz mężczyzny była pełna gniewu.
„Nie pokazuj się więcej przede mną!” Violet, patrząc na mężczyznę, którego kiedyś uwielbiała, uciekła z łzami w oczach.
Rok później wróciła z dwójką dzieci. Każdy mężczyzna, którego spotykała, chciał być ojcem jej dzieci. W końcu mężczyzna zablokował ją przy ścianie, ugryzł jej płatek ucha i powiedział czule: „kogo chcesz, żeby uznali za ojca po urodzeniu mojego dziecka?” Violet: „kto ci powiedział, że to twoje dzieci?” Mężczyzna uśmiechnął się: „Oczywiście, że wiem, bo moje DNA jest doskonałe.”

(Gorąco polecam wciągającą książkę, której nie mogłam odłożyć przez trzy dni i noce. Jest niesamowicie angażująca i warto ją przeczytać. Tytuł książki to „Córka Króla Hazardu”. Możesz ją znaleźć, wpisując tytuł w wyszukiwarkę.)

Jako zastępcza panna młoda, byłam postrzegana przez mojego ojca jako pionek, a przez macochę jako ktoś bez wartości.
Porzucona przez ojca i wysłana na wieś jeszcze jako dziecko, w końcu wróciłam do domu, tylko po to, by zostać szybko odrzucona ponownie—tym razem do zakładu psychiatrycznego na polecenie mojej macochy.
Dopiero trzy lata później zostałam uwolniona, moja wolność kupiona wyłącznie po to, by zastąpić moją przyrodnią siostrę w małżeństwie z rodziną Sterlingów.
„Bogactwo rodziny Sterlingów jest niewyobrażalne, a William Sterling to rzadki i godny dżentelmen. Małżeństwo w ich domu zamiast twojej siostry to błogosławieństwo—nie zapomnij o swoim miejscu!”
Jednak wszyscy wiedzieli, że William, sparaliżowany w wypadku samochodowym, nie był już tym, kim kiedyś był—humorzasty, niestabilny, a według plotek, nie miał długo żyć.
Nikt nie mógł przewidzieć, że po naszym ślubie nogi Williama cudownie się wyleczą.
I dopiero wtedy zaczęli zdawać sobie sprawę, że ta młoda kobieta była daleka od przeciętności. Gdy prawda wyszła na jaw, zostali w osłupieniu.
Ta kobieta była prawdziwą królową.

Evelyn była mężatką od dwóch lat, jednak jej mąż Dermot, który jej nie lubił, nigdy nie wrócił do domu. Evelyn mogła zobaczyć swojego męża tylko w telewizji, podczas gdy Dermot nie miał pojęcia, jak wygląda jego własna żona.
Po ich rozwodzie, Evelyn pojawiła się przed Dermotem jako dr Kyte.
Dermot bardzo podziwiał dr Kyte i zakochał się w niej. Dermot nawet zaczął gorliwie zabiegać o dr Kyte!
Evelyn zapytała Dermota, "Czy wiesz, kim jestem?"
Pewny siebie, Dermot odpowiedział, "Oczywiście. Jesteś dr Kyte, wybitnym lekarzem. Poza tym, jesteś także najlepszym hakerem i założycielką ekskluzywnej marki modowej!"
Evelyn pochyliła się blisko ucha Dermota i szepnęła cicho, "W rzeczywistości, jestem także twoją byłą żoną!"

W ciemności pocałowałam Filipa w usta, przejeżdżając językiem po jego szyi i podgryzając jego płatek ucha. "Czy nie uważasz, że to ekscytujące, panie Foster?" moja ręka szturchnęła jego klatkę piersiową, przejeżdżając po niej, aż dotknęłam jego długiego, budzącego się penisa przez spodnie.
Zemsta stała się moim jedynym powodem do życia, a Filip Foster – potężny człowiek stojący za imperium Brightonfield – stał się moim celem. Zimny, enigmatyczny i nieosiągalny, był idealnym pionkiem w moim planie. Nigdy jednak nie przewidziałam, że zostanę uwikłana w jego czułość i dominującą zaborczość. Czy ten zakazany romans ma na celu podsycić moją zemstę, czy stanie się pułapką, z której nie będę mogła się uwolnić?

Pięć lat temu zostałam odurzona przez moją przyrodnią siostrę. Z konieczności opłacenia czesnego, ostatecznie zaakceptowałam sytuację. Czułam jego gorący oddech przy moim uchu, jego szorstkie palce muskały moje wewnętrzne uda, wywołując tępy, elektryczny ból. Jego twardy kutas naciskał na moją mokrą cipkę, moje serce biło jak szalone, ciało instynktownie wyginało się, pragnąc głębszego pchnięcia.
Po tej nieostrożnej nocy, odeszłam w hańbie, tylko po to, by odkryć, że jestem w ciąży z trojaczkami.
Pięć lat później wróciłam jako nowa gwiazda w dziedzinie medycyny, gotowa zemścić się na macosze, przyrodniej siostrze i ojcu.
Wtedy pojawił się Harrison Frost, patrząc na małe wersje siebie, namawiając je, by nazywały go "Tata".
Zdjął koszulę, uśmiechając się. "Hej, chcesz przeżyć tę noc jeszcze raz?"

W dniu błyskawicznego ślubu nowo poślubiony mąż wyjechał w podróż służbową, zostawiając Shelley samą. Ponieważ było to małżeństwo z rozsądku, Shelley myślała, że będą prowadzić oddzielne życie. Niespodziewanie, jej mąż zaproponował, aby byli prawdziwą parą. Ale kiedy Shelley przeprowadziła się do jego mieszkania, nie podał jej hasła do drzwi. Co więcej, Shelley wysłała mu wiadomość, ale on potraktował to jako nękanie... Shelley Harper była bez słów i pomyślała sobie: "Panie Layton, chyba pan żartuje." Kiedy Shelley chciała wrócić do swojej pierwotnej pozycji, nagle odkryła, że ma coraz więcej kontaktu z nim. Zawsze pojawiał się, gdy była w potrzebie, jak parasol trzymający niebo nad jej głową. Aż do momentu, gdy poruszona jego szczerością zgodziła się podpisać kontrakt z Universe Inc., odkryła, że jej mąż jest bogatym człowiekiem. A jej tożsamość jako uczennicy guru designu miała zostać ujawniona... Pojawiła się także rodzina Shelley, a jej starszy brat, który szaleńczo ją rozpieszczał. Życie Shelley nagle stało się... trochę szczęśliwe, i to więcej niż trochę!