6 Book(s) Related to elena gets her memory back

Zakochałam się w moim współlokatorze

Zakochałam się w moim współlokatorze

5.9k Wyświetlenia · W toku · Memoree
Julianna Macey, a raczej Juls, desperacko pragnie opuścić dom swoich rodziców. Mieszkanie w domu podczas studiów licencjackich niszczy jej życie towarzyskie i utrudnia utrzymywanie kontaktów z przyjaciółmi. Dlatego kiedy jej przyjaciel Carlo proponuje jej przeprowadzkę do studenckiego mieszkania, Juls od razu się zgadza.

Jedynym problemem jest to, że dostępny pokój dzieli z trzema jego przyjaciółmi: Kylem, Markiem i Kentem. Jakby mieszkanie z trzema chłopakami, których nigdy nie spotkała, nie było wystarczająco trudne, Kent wydaje się jej nie znosić. Kiedy jest w pobliżu, robi bałagan w kuchni, nigdy nie wkłada prania do suszarki i zachowuje się, jakby nie istniała.

Pomimo tego, że Kent jest przystojny, między nim a Juls rozwija się gwałtowna nienawiść, a ona zaczyna żałować swojej decyzji o przeprowadzce. Jednakże, ponieważ jej umowa najmu obowiązuje jeszcze przez rok, nie może się wyprowadzić. Juls zaczyna się zastanawiać, czy mieszkanie z chłopakami ma jakiekolwiek zalety, czy też działała pochopnie. Co ważniejsze, zastanawia się, czy ona i Kent kiedykolwiek się dogadają oraz dlaczego on jej tak bardzo nie lubi.
Obsesja Zabójcy (Tylko pocałunek)

Obsesja Zabójcy (Tylko pocałunek)

4.3k Wyświetlenia · W toku · Meori
„Co mi zrobiłaś?” wymamrotał, zamykając oczy i biorąc głęboki oddech.

„Zapłacisz za to, że sprawiłaś, że byłem wczoraj tak cholernie podniecony, i zapłacisz za to, że miałem przez ciebie mokry sen... ale nie dzisiaj,” powiedział, zostawiając mnie całkowicie zdezorientowaną.

„Przygotuj się, Bluey, bo będziesz często widzieć tę twarz, a obiecuję ci, że nasze następne spotkanie skończy się tym, że będziesz leżeć na moim łóżku z szeroko rozłożonymi nogami, gdy będę cię rżnął.”


Zabawa zaczyna się, gdy Sasha ciągnie Bluey do klubu i wyzywa ją, by pocałowała przypadkowego nieznajomego. Więc ona to robi. Ale nie spodziewa się, że przystojny facet, którego przypadkowo pocałowała, okaże się być słynnym zabójcą.
Knight Dwayne, znany w całym kraju pod pseudonimem Terminator lub Ponury Żniwiarz. Po tym pocałunku staje się całkowicie obsesyjnie nią zainteresowany, przysięgając, że zdobędzie ją za wszelką cenę.
Syreny Mafii

Syreny Mafii

2.6k Wyświetlenia · W toku · black rose
„Jak to się nazywa, kiedy robię to?” zapytał Nixxon, przyciskając swoje usta do ust Vernona.

Vernon zamarł, kuszące uczucie niespodziewanego pocałunku Nixxona odbierało mu mowę.

„Pocałunek...” wyszeptał, bez tchu.

„Dobrze się czuję, kiedy cię całuję, Vernon,” wyszeptał Nixxon i... pocałował go ponownie.


Nixxon uciekł ze swojego podwodnego królestwa, desperacko pragnąc zerwać wszelkie więzi z oceanem. Ale ludzki świat nie był tą wolnością, jaką sobie wyobrażał... to była inna forma klatki. Schwytany przez Vernona, bezwzględnego szefa mafii, który wziął go za szpiega lub broń, Nixxon szybko zrozumiał, że jego przetrwanie zależy od tego, jak dobrze potrafi udawać i jak szybko może się uczyć.

Na początku Vernon widział w Nixxonie jedynie zagrożenie... dziwnego mężczyznę bez przeszłości, bez dokumentów, z nienaturalnym sposobem poruszania się. Ale im więcej go przesłuchiwał, tym bardziej frustrująco nieodparty stawał się Nixxon. Był zarówno naiwny, jak i bystry, buntowniczy, ale dziwnie zafascynowany ludzkim życiem. A co najgorsze, patrzył na Vernona, jakby był kimś, kogo warto poznać.

Zmuszony do trzymania Nixxona blisko, Vernon staje się jego niechętnym przewodnikiem po ludzkim świecie... ludzką encyklopedią; odpowiadając na niewinne, lecz niebezpieczne pytania. Co to jest głód? Dlaczego ludzie kłamią? Co to znaczy kochać?

Ale kiedy Vernon w końcu odkrywa prawdę o Nixxonie... kim jest, czym jest... stoi przed wyborem: uwolnić człowieka, którego kiedyś uważał za wroga... albo zakuć go w jeszcze ściślejsze kajdany, zanim zostanie mu odebrany.

Bo coś mu mówi, że Nixxon nie uciekał tylko przed oceanem. Coś gorszego nadchodzi po niego.

A Vernon nie wie, czy chce uratować Nixxona... czy zatrzymać go na zawsze.
Jeden Rok, by Płonąć

Jeden Rok, by Płonąć

2k Wyświetlenia · W toku · Black Barbie
Byłam naiwna — wdzięczna za ochłapy życzliwości, ślepa na zgniliznę pod pozornie gładką powierzchnią. Myślałam, że wreszcie znalazłam dom. Zamiast tego weszłam prosto w piekło, jak w dym. I zapłaciłam za ten błąd… własnym życiem.

Venessa Gordon wrobiono w morderstwo, którego nie popełniła, i stracono ją, zanim prawda zdążyła nabrać powietrza w płuca. Ale śmierć nie była końcem — była karą zawiniętą w litość, jak gorzka pigułka podana w miodzie.

Odesłana z powrotem z ostatnią szansą, Venessa ma rok, by przepisać swój los, wywlec na światło dzienne ciemność, która ją zniszczyła, i powstrzymać wojnę skazaną na pożarcie wszystkiego.

Jeśli zawiedzie, jej dusza i jej wilk zostaną strąceni w wieczną pustkę.

Ale nawet jeśli jej się uda…
czy los pozwoli jej żyć dość długo, żeby doczekać końca?
Mój niezastąpiony towarzysz

Mój niezastąpiony towarzysz

2.8k Wyświetlenia · W toku · Black Barbie
Thalassa spędziła życie przemykając przez szczeliny, zawsze w ruchu, zawsze w ukryciu. To był koszt jej wolności, wysoka cena, którą płaciła tylko za to, że istniała jako zwykły człowiek. Urodzona w rodzinie, która porzuciła ją bez zastanowienia, jej dzieciństwo było zdefiniowane przez samotność i przetrwanie. Ale ci sami ludzie, którzy ją porzucili, zobaczyli ją inaczej, gdy zdali sobie sprawę, że jej ciało ma swoją cenę. Dla nich była niczym więcej niż towarem, niewolnicą do wymiany dla zysku.

To odkrycie zmusiło ją do ucieczki - do walki o kruche nadzieje na normalne życie. Odmówiła bycia więźniem czyjejkolwiek chciwości. Jednak w środku swojego zmagania, gdy jej droga wydawała się beznadziejnie mroczna, natknęła się na kogoś nieoczekiwanego. Kogoś, kto nie widział w niej posiadłości ani ciężaru, ale coś niezwykłego. Stał się jej tarczą, oferując jej bezpieczeństwo i przyszłość, o której nigdy nie śmiała marzyć. Po raz pierwszy Thalassa nie była niewidzialna, lecz ceniona - niezastąpiona w czyimś świecie.
1