5 Book(s) Related to bleach chapter 687

Blake przycisnął mnie do krawędzi biurka, jego palce paliły, papiery rozrzuciły się po podłodze. "Przestań kłamać sobie," wyszeptał zimno, "Potrzebujesz mnie."

Powinnam go nienawidzić—jego ojciec był głównym podejrzanym w sprawie śmierci moich rodziców, a jednak jego dotyk sprawiał, że drżałam. "Nienawidzę cię…" zacisnęłam zęby, ale mój głos był słaby.

Uśmiechnął się złośliwie, jego uchwyt się zacieśnił, "A jednak twoje ciało reaguje na mnie." Jego palce wślizgnęły się głębiej, "Tak mokra, a nadal mówisz, że mnie nie chcesz?"

"Ah… Blake…" wygięłam plecy, moja świadomość się kruszyła.

Zachichotał cicho, "Grzeczna dziewczynka."


Emma straciła oboje rodziców, gdy miała piętnaście lat. Po dziesięciu latach od adopcji przez rodzinę Reynoldsów, została zdradzona przez swojego chłopaka Gavina, z którym była w związku przez pięć lat. Potem los doprowadził ją do emocjonalnego uwikłania z Blakiem z firmy partnerskiej, ale również zasugerował, że wypadek samochodowy, który spowodował śmierć jej rodziców, mógł mieć związek z ojcem Blake'a...

Mężczyzna, który leczył jej rany, mógł być synem człowieka, który zniszczył jej życie. Grzmoty rozbrzmiały, gdy klucz Blake'a obrócił się w zamku: "Emma?" Stojąc przed dowodami, jej serce było rozdarte. Kiedy miłość i zemsta się zderzyły, co wybierze?

„Co się stało?” zapytałam, zaciągając mocniej jedwabny szlafrok.

Głos Therona pozostał opanowany i lodowaty.
– Nie jesteś biologiczną córką rodziny Reedów. Znaleźli swoją prawdziwą córkę.

Poczułam, jak odpływa mi krew z twarzy. Planowałam wszystko mu wyjaśnić, kiedy wróci, ale Victoria mnie ubiegła.

– Co zamierzasz zrobić z naszym małżeństwem? – zmusiłam się, by zapytać wprost.

– Małżeństwo jest dla mnie procedurą. Niezależnie od tego, z kim – odparł. Potem chwycił aktówkę i wyszedł.

_

Sześć lat temu wyszło na jaw, że Leila żyje jako fałszywa dziedziczka. Theron bezlitośnie wziął z nią rozwód, a ją wrobiono w usiłowanie zabójstwa. Dopiero po rozwodzie odkryła, że nosi jego dziecko. Skreślona z list, zniszczona i zdesperowana, gniła w suterenie, ledwo wiążąc koniec z końcem, aż w końcu odnalazła ją jej prawdziwa rodzina – okazało się, że jest zaginioną „księżniczką” potężnego chicagowskiego rodu Randallów.

Urodziła upragnione bliźnięta, ale usłyszała, że jej synek nie przeżył porodu. Została jej tylko ukochana córeczka. Nie wiedziała jednak, że los miał wobec nich zupełnie inne plany.

Sześć lat później sprawy zawodowe sprowadzają ją z powrotem do San Francisco, gdzie staje twarzą w twarz ze swoim zimnym byłym mężem – który ma pięcioletniego syna. Co gorsza, przewrotny los sprawia, że to on zostaje jej pacjentem, całkowicie zdanym na jej łaskę. Po jego dawnych wywyższających się manierach nie ma śladu; teraz uparcie i zawzięcie za nią goni. Czy kiedykolwiek zdoła wybaczyć mężczyźnie, który ją zniszczył? A może raczej sprawi, że zapłaci za piekło, przez które ją przeprowadził?

Thalassa spędziła życie przemykając przez szczeliny, zawsze w ruchu, zawsze w ukryciu. To był koszt jej wolności, wysoka cena, którą płaciła tylko za to, że istniała jako zwykły człowiek. Urodzona w rodzinie, która porzuciła ją bez zastanowienia, jej dzieciństwo było zdefiniowane przez samotność i przetrwanie. Ale ci sami ludzie, którzy ją porzucili, zobaczyli ją inaczej, gdy zdali sobie sprawę, że jej ciało ma swoją cenę. Dla nich była niczym więcej niż towarem, niewolnicą do wymiany dla zysku.

To odkrycie zmusiło ją do ucieczki - do walki o kruche nadzieje na normalne życie. Odmówiła bycia więźniem czyjejkolwiek chciwości. Jednak w środku swojego zmagania, gdy jej droga wydawała się beznadziejnie mroczna, natknęła się na kogoś nieoczekiwanego. Kogoś, kto nie widział w niej posiadłości ani ciężaru, ale coś niezwykłego. Stał się jej tarczą, oferując jej bezpieczeństwo i przyszłość, o której nigdy nie śmiała marzyć. Po raz pierwszy Thalassa nie była niewidzialna, lecz ceniona - niezastąpiona w czyimś świecie.

„Jak to się nazywa, kiedy robię to?” zapytał Nixxon, przyciskając swoje usta do ust Vernona.

Vernon zamarł, kuszące uczucie niespodziewanego pocałunku Nixxona odbierało mu mowę.

„Pocałunek...” wyszeptał, bez tchu.

„Dobrze się czuję, kiedy cię całuję, Vernon,” wyszeptał Nixxon i... pocałował go ponownie.


Nixxon uciekł ze swojego podwodnego królestwa, desperacko pragnąc zerwać wszelkie więzi z oceanem. Ale ludzki świat nie był tą wolnością, jaką sobie wyobrażał... to była inna forma klatki. Schwytany przez Vernona, bezwzględnego szefa mafii, który wziął go za szpiega lub broń, Nixxon szybko zrozumiał, że jego przetrwanie zależy od tego, jak dobrze potrafi udawać i jak szybko może się uczyć.

Na początku Vernon widział w Nixxonie jedynie zagrożenie... dziwnego mężczyznę bez przeszłości, bez dokumentów, z nienaturalnym sposobem poruszania się. Ale im więcej go przesłuchiwał, tym bardziej frustrująco nieodparty stawał się Nixxon. Był zarówno naiwny, jak i bystry, buntowniczy, ale dziwnie zafascynowany ludzkim życiem. A co najgorsze, patrzył na Vernona, jakby był kimś, kogo warto poznać.

Zmuszony do trzymania Nixxona blisko, Vernon staje się jego niechętnym przewodnikiem po ludzkim świecie... ludzką encyklopedią; odpowiadając na niewinne, lecz niebezpieczne pytania. Co to jest głód? Dlaczego ludzie kłamią? Co to znaczy kochać?

Ale kiedy Vernon w końcu odkrywa prawdę o Nixxonie... kim jest, czym jest... stoi przed wyborem: uwolnić człowieka, którego kiedyś uważał za wroga... albo zakuć go w jeszcze ściślejsze kajdany, zanim zostanie mu odebrany.

Bo coś mu mówi, że Nixxon nie uciekał tylko przed oceanem. Coś gorszego nadchodzi po niego.

A Vernon nie wie, czy chce uratować Nixxona... czy zatrzymać go na zawsze.

Byłam naiwna — wdzięczna za ochłapy życzliwości, ślepa na zgniliznę pod pozornie gładką powierzchnią. Myślałam, że wreszcie znalazłam dom. Zamiast tego weszłam prosto w piekło, jak w dym. I zapłaciłam za ten błąd… własnym życiem.

Venessa Gordon wrobiono w morderstwo, którego nie popełniła, i stracono ją, zanim prawda zdążyła nabrać powietrza w płuca. Ale śmierć nie była końcem — była karą zawiniętą w litość, jak gorzka pigułka podana w miodzie.

Odesłana z powrotem z ostatnią szansą, Venessa ma rok, by przepisać swój los, wywlec na światło dzienne ciemność, która ją zniszczyła, i powstrzymać wojnę skazaną na pożarcie wszystkiego.

Jeśli zawiedzie, jej dusza i jej wilk zostaną strąceni w wieczną pustkę.

Ale nawet jeśli jej się uda…
czy los pozwoli jej żyć dość długo, żeby doczekać końca?