4 Book(s) Related to amor eterno capitulo 150

Bądź moim niewolnikiem przez 100 nocy, a ja przemienię cię w lykana, abyś mógł być ze swoim ukochanym lykanem tak długo, jak oboje będziecie żyć.


Życie Matildy "Tilly" Parker rozpada się, gdy jej chłopak lykan, Xavier Graves, zostawia ją z niczym innym niż niejasnym "zaufaj mi".
Ludzka, załamana i napędzana tanim winem oraz złością, spotyka Cilliana Ravenscrofta, wampirzego CEO Valmont International. Stulecia starożytny drapieżnik o lodowato niebieskich oczach i uśmiechu, który mógłby skusić świętego.
Cillian jest zbyt gładki, zbyt przystojny, zbyt wszystkim - ostry podbródek, przenikliwe spojrzenie i arogancki urok, który sprawia, że skóra Tilly cierpnie, a serce bije mocniej w sposób, którego nie chce przyznać.
Cillian oferuje jej dzikie rozwiązanie: sama stać się lykanem.
I jest gotów to uczynić - za cenę. Sto nocy jako jego osobisty "niewolnik".
Ale ona nie jest bezradną damą w opałach. Zadziorna, impulsywna i uzbrojona w cięty język, Tilly jest gotowa przebić się przez to pokręcone porozumienie. Jednak z każdą mijającą nocą granica między przetrwaniem a uwodzeniem się zaciera - a cena za stanie się lykanem może być znacznie większa niż tylko jej serce.
Czy Tilly walczy o powrót do Xaviera - czy podda się wampirowi, który posiada jej noce?
Sto nocy. Jeden niemożliwy wybór. I głód, którego żadne z nich się nie spodziewało.

Olivia, która spała głębokim snem przez tysiąc lat, obudziła się i wyruszyła w podróż, aby odkryć swoją prawdziwą tożsamość.
Biegła w czarodziejstwie, tworzeniu zaklęć i magii, była mistrzynią we wszystkim.
Przodkowie wampirów byli tak przerażeni, że uciekali, krzycząc: „Ta przerażająca kobieta wciąż żyje! Nie możemy jej prowokować!”
Łowcy potworów błagali Olivię: „Proszę, przyjmij tego tysiącletniego potwora!”
Kapłani również błagali Olivię: „Jesteśmy wszyscy twoimi potomkami. Musisz odnowić naszą karierę!”
Olivia uśmiechnęła się zimno. Ale jak stała się wampirem?

Oczy Asalei zwęziły się. Mogła zgadnąć, że wydarzenie to ceremonia ślubna. Więc będzie uczestniczyć w ślubie. „Czyj to ślub?” zapytała mężczyznę, który ją przyprowadził.

„Twój, Pani.” Odpowiedział, a potem wyjął coś z papierowej torby. „Proszę to założyć,” powiedział ponownie, wręczając jej czarną woalkę z tiarą, pięknie ozdobioną czarnymi diamentami.

„Co powiedziałeś?!” Asalea zaskoczona wciągnęła powietrze.

„To jest twój ślub, Pani.” Mężczyzna powtórzył swoje wcześniejsze stwierdzenie.

„Z kim mam się żenić?” zapytała ponownie, mrużąc oczy.

„Dowiesz się później. Bądź gotowa, Pani. Marsz weselny zaraz się zacznie.” Następnie mężczyzna odsunął się na bok i wskazał jej, aby ruszyła naprzód, gdy melodia marszu weselnego zaczęła wypełniać cały astrodome.

Asalea nie wiedziała, czy powinna iść, czy stać się niewidzialną i uciec. Wybrała pierwszą opcję. Wiedziała, że jeśli ucieknie, zginie. Przynajmniej nie zabiją jej. Patrząc na swoją elegancką czarną suknię, woalkę z tiarą i miejsce ceremonii, wiedziała, że poślubi kogoś o wysokim statusie z Królestwa Glodeous. Mogła tu zacząć nowe życie, a potem zaplanować zemstę na wilkołakach z Ecleteon.

Z podniesioną głową, Asalea ruszyła z gracją w stronę ołtarza. Zbliżając się do ołtarza, zobaczyła plecy mężczyzny stojącego z przodu.

Asalea przypuszczała, że to może być jej przyszły mąż. „Hmm, nieźle,” mruknęła.

Powoli mężczyzna odwrócił się, gdy była już prawie obok niego.

Oczy Asalei rozszerzyły się, gdy rozpoznała mężczyznę.

„Witaj, moja piękna wampirko.” Szepnął i intensywnie spojrzał na nią swoimi głębokimi, oceanicznymi niebieskimi oczami.