25 Book(s) Related to a terrible romance manga

Znalazłem swojego anioła. A potem połamałem jej skrzydła.

Alexis nigdy nie powinna była postawić stopy w moim świecie.
Tacy faceci jak ja brudzą takie dziewczyny jak ona. Zabieramy im niewinność i rozszarpujemy ją na strzępy.
Ona myśli, że jest twarda. Myśli, że da sobie ze mną radę.
Ale nie ma pojęcia, jak głęboko sięga mój mrok.

Najlepiej było, że wziąłem ją na jedną noc i zostawiłem za sobą.
Cokolwiek więcej byłoby zwyczajnie okrutne.

Myślałem, że widziałem Alexis Wright po raz ostatni.
Więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy dwa lata później otwierają się drzwi do mojego gabinetu…
I ona wchodzi.
Dziewczyna, którą zniszczyłem. Dziewczyna, którą pożarłem.

Teraz, kiedy znowu stoi przede mną, mam do niej tylko dwa pytania:
Po pierwsze — co ona tu robi?
A po drugie…
Co ona ma na myśli, mówiąc: „nasze dziecko”?

To moje pierwsze spojrzenie w dniu ślubu.
Odwracam się... ale mojego męża nie ma.
Zamiast niego widzę nieznajomego, który rozwalił mi życie.

Oto historia:
Sześć lat temu byłam na najgorszej pierwszej randce w dziejach.
Randka w ciemno z jakimś palantem, co nie rozumiał słowa „nie”.
Wtedy pojawił się przystojny nieznajomy.
Uratował mnie.
I usiadł, żeby dokończyć tę randkę.

Myślałam, że to jakiś odlot.
Ale między nami aż iskrzyło.
Zaczęliśmy gadać, jedno pociągnęło drugie, skończyliśmy w toalecie restauracji i...
No wiesz.

Zaszłam w ciążę.
On zniknął.
Życie: w rozsypce.

Próbowałam iść dalej.
Przez sześć lat myślałam, że mi się udało.
Ale teraz, ni stąd, ni zowąd, wrócił — akurat w dniu mojego ślubu, no jakby mało było innych dni.
I gada rzeczy, które nie mają najmniejszego sensu.

„Twój narzeczony nie jest tym, za kogo go uważałaś...

Nie pozwolę ci za niego wyjść...”

A, co najgorsze...

„Zamiast tego poślubisz mnie.”

Mój obłędnie przystojny sąsiad właśnie znalazł moje pudełko z „osobistymi zabawkami”.
A moja misja, żeby je ukraść z powrotem…
Skończyła się w jego łóżku.

To miał być tylko żart:
Dać mojej najlepszej przyjaciółce sprośne gadżety na wieczór panieński i zawstydzić ją przy całej rodzinie.
Tylko że kiedy moja paczka trafia przez pomyłkę do mojego boskiego, tajemniczego sąsiada,
to ja kończę spalona ze wstydu.

Zakradam się do niego, żeby spróbować ją podkraść, zanim ją otworzy.
Problem w tym, że łapie mnie w trakcie tej „akcji”…
A potem każe mi zostać na kolacji.

Kolacja prowadzi do deseru, a deser prowadzi do… kolejnego deseru, jeśli wiesz, o co mi chodzi.
Kilka „dań” słodkiej, grzesznej pokusy.
Na moją obronę: z bliska jest jeszcze piękniejszy, niż wydawał się, gdy podglądałam go z okna swojej sypialni.

Kiedy w końcu wracam do domu następnego ranka, otwieram mój skradziony łup.
Ale wygląda na to, że chwyciłam nie tę paczkę.
A brutalny bałagan, który znajduję w środku, zmieni moje życie na zawsze.

Wychodzi na to, że mój gorący sąsiad jest bossem rosyjskiej Bratwy i ma swoje głębokie, mroczne sekrety.
Wychodzi na to, że zrobił mi też dziecko.

Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."

Co może być bardziej żenujące niż przypadkowe wykręcenie numeru tyłkiem?

Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.

Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.

Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.

Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.

Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.

Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?

Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.

Moja BFF wysłała przystojnemu nieznajomemu głosówkę…
Z moim tekstem, że mam ochotę wspiąć się na niego jak na drzewo.
A on po prostu. Odpisał. Właśnie teraz.

To wina psa, serio.
Gdyby ten niewychowany dog niemiecki, którego akurat wyprowadzam, miał w sobie choć odrobinę ogłady, nigdy bym tu nie wylądowała:
Z moją smyczą owiniętą wokół najpiękniejszego faceta, jakiego w życiu widziałam.

Na moje szczęście gość ma do tego dystans.
(Chociaż jego żart, że „jaki pies, taki pan”, trafia podejrzanie blisko prawdy, kiedy Rufus zaczyna ocierać się o jego nogę jak opętany.)
Zostawia mi swoją wizytówkę i uśmiech, od którego miękną mi kolana.

Wciąż nie wierzę, że to się dzieje, kiedy ja i bestie ruszamy dalej na spacer.
— Widzę, widzę… chyba ci się spodobał — oskarża mnie.
Nie myśląc i jeszcze trochę skołowana tym wszystkim, wypalam:
— Owinęłabym nogi wokół jego talii ciaśniej niż ta smycz.

WŁAŚNIE wtedy ona ujawnia, że nagrywała moją odpowiedź.
WŁAŚNIE wtedy posyła mi najbardziej diabelski uśmieszek, jaki kiedykolwiek widziałam, i mówi:
— Nie ma za co.
I WŁAŚNIE wtedy wciska mi w rękę telefon i oznajmia…

Że wysłała to nagranie do niego.

Serce podchodzi mi do gardła, kiedy na ekranie pojawiają się te trzy małe kropeczki…
Potem wiadomość.
„UDOWODNIJ.”

Za dnia Nora Ellis jest sprawną, ostrą jak brzytwa asystentką nieuchwytnego miliardera, Davida Reida. Nocą zmienia się w Mistress Scarlet – maskowaną dominę, która rządzi w Czerwonym Pokoju.

Jej dwa życia nigdy się nie przecinają.
Aż do tej nocy, kiedy jej szef wchodzi do jej świata jako nowy klient.

David doskonale zna smak władzy i kontroli: za dnia jest bezwzględnym prezesem z ukrytym mafijnym imperium, a nocą – jej najbardziej wymagającym klientem, nieświadomym, że zamaskowana uległa, za którą wariuje, to kobieta znająca wszystkie jego sekrety. To, co zaczyna się jak zakazany romans oparty na grze rozkoszy, przeradza się w niebezpieczną obsesję, która coraz bardziej zaciera granice między władzą, bólem a miłością.

Gdy wrogowie zacieśniają krąg, a przeszłość Nory wraca jak zły sen, Nora musi zdecydować, którą część siebie ocalić… tę kobietę, którą on próbuje sobie podporządkować, czy tę, która może go doszczętnie zniszczyć.

Ostrzeżenie dotyczące treści: Ta historia zawiera dosadnie opisane sceny BDSM (w tym relacje dominacja/uległość, kary cielesne, krępowanie i pozbawianie zmysłów), brutalne sceny z użyciem broni palnej i morderstwa, próby porwania, groźby ze strony mafii i wątki związane z przestępczością zorganizowaną, spożywanie alkoholu oraz motywy tajemnicy, zdrady i emocjonalnej manipulacji. Zaleca się ostrożność podczas lektury – podkreślane są zasady „bezpiecznie, zdrowo i za obopólną zgodą”, jednak treść może być dla niektórych czytelników bardzo intensywna.

Co jest gorsze niż wlec się na wesele, bo „tak wypada”?
Dowiedzieć się, że pan młody to twój były.
I że on dalej nie potrafi cię odpuścić.

Yulian Lozhkin wyglądał, jakby go sam Pan Bóg wyrzeźbił w wolnej chwili.
Burzowo-szare oczy. Zarost jak z okładki „GQ”. Kaloryfer na brzuchu, taki, że można by na nim tarkę do sera reklamować.

Szkoda tylko, że to jeden z najniebezpieczniejszych, najbardziej wpływowych facetów w całym mieście.

Potrzebuje fikcyjnej narzeczonej, żeby dopiąć interes, który wyniesie go na sam szczyt.
A ja potrzebuję jego pomocy, żeby mój syn dostał specjalistyczną opiekę, jakiej naprawdę wymaga.

Więc idę na układ: będę jego „dziewczyną” na ten wieczór.
Tylko wyobraźcie sobie moje zdziwienie, kiedy podjeżdżamy pod miejsce ceremonii, a ja widzę, kto bierze ślub…

MÓJ BYŁY.

I kiedy wesele się rozkręca, dociera do mnie z całą brutalną jasnością, jak bardzo on wciąż mnie nie przepracował.
Rozstałam się z nim nie bez powodu.
Mówiąc wprost: to okropny człowiek.
To, jak niezręcznie próbuje mnie podrywać przy swojej przyszłej żonie, mówi absolutnie wszystko.

Ale Yulian musi domknąć ten deal i zostać.
A ja mogę zacisnąć zęby przez jedną noc — dla dobra mojego syna.

Co prowadzi mnie do chyba najgorszej chwili w moim życiu…
Kiedy pastor pyta: „Czy bierzesz tę kobietę za swoją prawowitą żonę?”
A mój były mówi: „Nie…
Chcę JĄ.”

Całuje mnie długo, tak długo, że to ja odrywam się pierwsza i desperacko chwytam jego kutasa. Bez słów między nami, łapie mnie za nogi, podnosi mnie do góry i przyciska do kafelkowej ściany, rozkładając moje nogi.

Jest wściekły po wczorajszej rozmowie. Czuję to, widzę to w jego ciemnych oczach. Potwierdza to, gdy wbija się we mnie bez przygotowania. Krzyczę, a on uspokaja mnie pocałunkami na szyi i delikatnymi ugryzieniami na skórze. Mimo to nie zwalnia. Zaczyna w szybkim tempie, z taką siłą, że moje nogi już drżą.

Chwytam się jego ramion, krzyki uciekają z moich ust za każdym razem, gdy wbija się we mnie. Robi się mokro, nie od wody, ale od tego, jak bardzo sprawia, że moja cipka jest szczęśliwa.


Alina zostawia za sobą wszystko, co zna, po strasznym wypadku samochodowym, który rozdziera jej rodzinę. Nowy dom, nowa szkoła i napięta relacja z matką to dopiero początek zmian, które ją czekają. Od razu przyciąga uwagę trzech mężczyzn i nie może zaprzeczyć, co do nich czuje. Szybko, i ku jej zgubie, odkrywa, że ich życia są znacznie bardziej splecione, niż mogłaby się spodziewać. Miała nadzieję odnaleźć siebie w tym nowym miejscu, ale wszystko tylko ją rozdziera. Kogo wybierze między Zaidem, złym chłopcem, Aidenem, słodkim sportowcem, a Jakem, starszym mężczyzną, który nie może trzymać od niej rąk z daleka?

Jestem Andria Gregori - rozpieszczona i jedyna córka najgroźniejszego imperium mafijnego we Włoszech. Nigdy nie powinnam zakochać się w człowieku, który został opłacony, aby mnie chronić.
Luca Bianchi. Najbardziej zaufany ochroniarz mojego ojca. Człowiek z tajemnicami mroczniejszymi niż jego szyte na miarę garnitury i oczy, które prześladują mnie od szesnastego roku życia. Kiedy zagrożenia się zbliżają, a zdrada uderza z wnętrza naszej rezydencji, rodzice wysyłają mnie z jedynym człowiekiem, którego przysięgałam nienawidzić.
Ale to nie tylko skradzione spojrzenia i czerwona koronka. Bo ktoś na mnie poluje.
A Luca może być jedynym, który może mnie uratować.
On jest ochroniarzem. Ja jestem dziedziczką.
A w tej śmiertelnej grze kul i zdrady...
Może to właśnie ja zostanę zdobyta.

„Wiadomości?” Zaśmiała się gorzko, zanim wstała. „Czy ty oszalałeś, Ryan? Myślisz, że oboje bylibyśmy jeszcze żywi, gdyby dowiedział się, że dziecko, na które czekał przez pięć lat, nie jest jego, tylko jego Beta? Mojego wujka?? Nawet śmierć nie byłaby wystarczającą karą za to, co zrobiliśmy!”

„Astella…” Wstałem i szybko zamknąłem drzwi do pokoju, zanim do niej podszedłem, kładąc obie ręce na jej ramionach i lekko ją potrząsając. „Musisz się uspokoić, bo ktoś może usłyszeć.”

Powoli pokręciła głową, a po jej policzkach spływały kolejne łzy. Trzęsła się w moim uścisku, a ja nie wiedziałem, czy ją przytulić. Byłem rozdarty między chęcią pocieszenia jej, a jednocześnie, jak miałem jej powiedzieć o radości, którą czułem.

Wiedza, że nosi w sobie dziecko, wywoływała we mnie mieszane uczucia. Ale w straszliwej rzeczywistości sytuacji, Alpha Liam miałby nasze głowy w swoich rękach, gdyby dowiedział się prawdy.

W oczach innych miałam małżeństwo, którego można było mi tylko pozazdrościć — mąż bogaty, wpływowy i przystojny, a do tego na pozór taki czuły, że aż serce miękło. Tyle że nikt nie wiedział, że przez trzy lata naszego małżeństwa liczbę chwil, kiedy byliśmy ze sobą naprawdę blisko, dałoby się policzyć na palcach jednej ręki.

Odkąd trzy lata temu zmarło nasze dziecko, odsunął się ode mnie, zasłaniając się „oddawaniem czci Buddzie”. Wmawiał, że kto praktykuje buddyzm, musi trzymać się z dala od cielesnych pragnień. Myślałam, że wspólna żałoba popchnęła go do ucieczki, do udawania, że nic go nie boli — aż do tamtej późnej nocy...

Kiedy przygotowałam się z największą ostrożnością, z nadzieją, że znów zajdę w ciążę, odtrącił mnie po raz kolejny. A potem zobaczyłam w mediach społecznościowych, w tych „trendach”, które wyskakują ludziom prosto w oczy, zdjęcia, jak obejmuje znaną aktorkę, gdy razem wchodzą do hotelu — i jak wygląda łagodnie, niemal czule, kiedy klęka na jedno kolano, trzymając za rękę trzyletnią dziewczynkę.

Wyszło na jaw, że on nie tyle nie chciał dzieci — on po prostu nie chciał dzieci ze mną.

Gdy bezczelnie przyprowadził do domu kochankę i nieślubną córkę i zażądał, żebym oddała im sypialnię małżeńską, w końcu zrozumiałam — byłam dla niego tylko rekwizytem. Narzędziem do robienia dobrego wrażenia, żeby „ludzie gadali” jak najmniej.

Do reszty złamało mnie to, że „przypadkiem” przewrócili urnę z prochami mojej córeczki, a on — pierwszy raz w życiu — podniósł na mnie rękę, tylko po to, żeby ich ochronić.

Nie wiedział, że w tym małym pudełku była moja ostatnia nadzieja na tym świecie.

Papiery rozwodowe są podpisane, zostało 29 dni okresu na ochłonięcie. Tym razem nie obejrzę się za siebie ani razu!

Powróciła, aby pochować ojca. Zamiast tego, została zmuszona poślubić syna jego wroga.

Rosalind Marlow wraca do Nowego Jorku, aby uporządkować sprawy po swoim ojcu, który był jednym z najbardziej obawianych bossów mafii w mieście, tylko po to, by odkryć, że zmarł obok swojego największego rywala… i zostawił kontrakt wiążący ją z synem tego rywala.

Viktor Marino jest zimny, kalkulujący i irytująco magnetyczny.

Rosa nie ma zamiaru stać się czyjąkolwiek pionkiem, ani w żałobie, ani w interesach, a już na pewno nie w łóżku. Ale Viktor gra długą grę, i z każdym spojrzeniem, każdym wyzwaniem, wciąga ją głębiej w świat tajemnic, władzy i namiętności.

Ona została wychowana, by być nietykalną.
On urodził się, by zdobywać.

A w przestrzeni między zemstą a pożądaniem, kto pierwszy straci kontrolę?
(Zawiera dojrzałe i mroczne treści)


FRAGMENT
"Trudno było się skupić, gdy jego dłoń drażniła moje fałdki, krążąc wokół łechtaczki, aż ledwo mogłam oddychać.

'Dlaczego chciałabyś to zostawić?' warknął mi do ucha, jego klatka piersiowa drżała przy moich plecach.

Bo nie mogę ci ufać. Bo nie wiem, czego chcę.

'Bo to okrutne,' wyszeptałam.

A potem odsunął się, zostawiając mnie drżącą, zdesperowaną i wściekłą."

❦

Także od autorki: Polowanie na Hybrydową Królową (mroczny romans z wilkołakami).

Z powodu silnej chęci zapewnienia matce najlepszej opieki po udarze, Samantha była zmuszona przyjąć ofertę tańca dla klienta, pana MC. Jest prywatną, seksowną tancerką bogatego mężczyzny.

Nigdy nie widziała jego twarzy, nawet razu, ponieważ zawsze nosi maskę karnawałową, gdy tańczy przed nim. Musi dać mu dobry pokaz, aby rozgrzać jego noc, tylko tańcząc.

Tylko patrzenie, bez dotykania, to wszystko!

Czy ma prawo walczyć z tym, co do niego czuje, jeśli ich umowa kończy się, gdy kobieta, którą miał poślubić, wróci?

Nazywam się Kevin. W wieku trzydziestu lat mam szczęście mieć życzliwą, piękną i pociągającą żonę, znaną ze swojej oszałamiającej figury, oraz radosną rodzinę. Moim największym żalem jest wypadek samochodowy, który spowodował uszkodzenie nerek, co uczyniło mnie impotentnym. Pomimo obecności mojej czarującej i nienasyconej żony, nie jestem w stanie osiągnąć erekcji.

Moja matka zmarła wcześnie w moim życiu, a mój dobrotliwy, silny ojciec przejął rolę opiekuna moich dzieci w domu. Próby niezliczonych środków, aby odzyskać normalną funkcję erekcyjną, okazały się bezskuteczne. Pewnego dnia, przeglądając internet, natknąłem się na literaturę erotyczną dotyczącą teścia i synowej, która niewytłumaczalnie mnie zafascynowała i natychmiast podnieciła.

Leżąc obok spokojnie śpiącej żony, zacząłem nakładać jej obraz na postać synowej z opowiadania, co podnieciło mnie do niezwykłego stopnia. Odkryłem nawet, że wyobrażanie sobie mojej żony z moim ojcem podczas masturbacji było bardziej satysfakcjonujące niż bycie z nią intymnie. Zdając sobie sprawę, że przypadkowo odkryłem puszkę Pandory, przyznaję, że nie ma już odwrotu od tego nowo odkrytego i niekontrolowanego podniecenia...

Po dwóch latach małżeństwa zgięłam kark do samej ziemi, a i tak usłyszałam od niego, że jestem „wyrachowana” i knuję. W jego oczach byłam tylko babą, co wpełzła mu do łóżka podstępem, brudnymi sztuczkami, a dzieci traktuje jak narzędzia — i nigdy, przenigdy nie dorównam jego biednej, „kochanej szwagierce”.

Kiedy z obrzydzeniem rozdarł na mnie ubranie i brutalnie mnie przycisnął, drżącym głosem wyszeptałam: „Jestem w ciąży!”. A on prychnął, jakby słyszał kiepską bajkę, i zadrwił, że udaję. Nawet po tym, jak straciłam dziecko, on wciąż beztrosko ucinał pogawędki z rodziną sprawcy, jakby nic się nie stało.

W końcu miałam dość. Byłam zmęczona tak, że aż bolały mnie kości. Cała moja miłość i cała moja cierpliwość nie znaczyły dla niego kompletnie nic.

Kiedy cisnęłam mu papierami rozwodowymi prosto w twarz, myślałam, że to koniec. A to był dopiero początek. Gdy zacisnął palce na moim nadgarstku, wbił mnie w drzwi samochodu i zamknął mi usta karzącym, zachłannym pocałunkiem, poczułam — ku własnemu wstydowi — coś, czego nie powinnam. Czego ten człowiek tak naprawdę chce?

"Moja siostra grozi, że zabierze mi partnera. A ja pozwalam jej go zatrzymać."
Urodzona bez wilka, Seraphina jest hańbą swojej watahy—aż do pewnej pijanej nocy, która pozostawia ją w ciąży i w małżeństwie z Kieranem, bezwzględnym Alfą, który nigdy jej nie chciał.
Ale ich dziesięcioletnie małżeństwo nie było bajką.
Przez dziesięć lat znosiła upokorzenia: żadnego tytułu Luny, żadnego znaku parowania. Tylko zimne prześcieradła i jeszcze zimniejsze spojrzenia.
Kiedy jej idealna siostra wróciła, Kieran złożył wniosek o rozwód tej samej nocy. A jej rodzina była szczęśliwa widząc jej małżeństwo rozbite.
Seraphina nie walczyła, tylko odeszła w milczeniu. Jednak gdy pojawiło się niebezpieczeństwo, szokujące prawdy wyszły na jaw:
☽ Tamta noc nie była przypadkiem
☽ Jej "defekt" jest w rzeczywistości rzadkim darem
☽ I teraz każdy Alfa—including jej były mąż—będzie walczył, aby ją zdobyć
Szkoda, że ona skończyła z byciem posiadana.


Ryk Kieran wstrząsnął moimi kośćmi, gdy przycisnął mnie do ściany. Jego gorąco przebiło się przez warstwy materiału.
"Seraphina, myślisz, że odejście jest takie łatwe?" Jego zęby musnęły nieoznakowaną skórę mojego gardła. "Ty. Jesteś. Moja."
Gorąca dłoń przesunęła się po moim udzie. "Nikt inny cię nigdy nie dotknie."
"Miałeś dziesięć lat, żeby mnie zdobyć, Alfo." Odsłoniłam zęby w uśmiechu. "Zabawne, że pamiętasz, że jestem twoja... kiedy odchodzę."

---Gra między Alfą a jego Łowczynią---
---Kto będzie ostatecznym zwycięzcą?---
---Kto straci serce w tej grze?---

„Wiesz, nigdy mi nie powiedziałaś, dlaczego masz te numery,” powiedział Rogan. „Czy mają jakieś specjalne znaczenie?”
„Dostajemy je przydzielone, ale mogłam wybrać swój,” odpowiedziałam.
„Och? Dlaczego więc 110?” Rogan nie przestawał pytać.
Uśmiechnęłam się lekko, a Rogan spojrzał na mnie zdezorientowany.
„To... to był numer mojego ojca,” powiedziałam.
„Chciałam go uhonorować, wiesz.”
Rogan ścisnął moją dłoń, a ja spojrzałam na niego i uśmiechnęłam się.
„Byłaś świetną łowczynią,” powiedział. „Ale teraz musisz być świetną Luną.”


Jej numer to 110, jej imię rzadko było używane. Ale miała naprawdę piękne imię, Serena. Serena straciła rodzinę w bardzo młodym wieku, nienawidziła wszystkich wilkołaków, którzy zrujnowali jej życie. Kiedy została wysłana, by zabić najpotężniejszego Alfę Rogana, Serena nie miała żadnych wątpliwości, Alfa Rogan musiał zostać zabity.

Alpha Rogan złapał najbardziej nieoczekiwaną zdobycz, swoją partnerkę, małą łowczynię. Radzenie sobie z nią było znacznie trudniejsze niż zabijanie jego wrogów we krwi. Wiedział, że ona go nienawidzi i sam powinien trzymać się od niej z daleka. Ale po prostu nie mógł, pragnął swojej partnerki tak bardzo i nigdy nie chciał jej skrzywdzić.

"Emma Grace?"
"Tak."
"Przykro mi to mówić, ale on nie przeżył." Lekarz patrzy na mnie ze współczuciem.
"D-dziękuję." Mówię z drżącym oddechem.
Mój ojciec nie żył, a człowiek, który go zabił, stał tuż obok mnie w tej chwili. Oczywiście, nie mogłam nikomu tego powiedzieć, bo zostałabym uznana za współwinną za samo wiedzenie, co się stało, i nic nie zrobienie. Miałam osiemnaście lat i mogłam trafić do więzienia, jeśli prawda kiedykolwiek wyszłaby na jaw.
Niedawno próbowałam przetrwać ostatni rok liceum i na zawsze opuścić to miasto, ale teraz nie mam pojęcia, co zrobię. Byłam prawie wolna, a teraz mogłabym mieć szczęście, jeśli przetrwam kolejny dzień bez całkowitego załamania mojego życia.
"Jesteś z nami, teraz i na zawsze." Jego gorący oddech szeptał mi do ucha, wywołując dreszcz na moim kręgosłupie.
Mieli mnie teraz w swoim mocnym uścisku, a moje życie zależało od nich. Jak doszło do tego punktu, trudno powiedzieć, ale oto byłam... sierota... z krwią na rękach... dosłownie.


Piekło na ziemi to jedyny sposób, w jaki mogę opisać życie, które przeżyłam.
Każdego dnia tracąc kawałek swojej duszy, nie tylko przez mojego ojca, ale także przez czterech chłopaków zwanych Ciemnymi Aniołami i ich zwolenników.
Byłam dręczona przez trzy lata, co było wszystkim, co mogłam znieść, i bez nikogo po mojej stronie wiedziałam, co muszę zrobić... muszę się wydostać jedynym sposobem, jaki znam. Śmierć oznacza spokój, ale rzeczy nigdy nie są takie proste, zwłaszcza gdy ci sami chłopcy, którzy doprowadzili mnie na skraj, są tymi, którzy ratują mi życie.
Dają mi coś, czego nigdy nie myślałam, że będzie możliwe... zemstę podaną na zimno. Stworzyli potwora i jestem gotowa spalić cały świat.

Treści dla dorosłych! Wzmianki o narkotykach, przemocy, samobójstwie. Zalecane 18+. Reverse Harem, od prześladowcy do kochanka.

Dlaczego miliarder technologiczny Artemis Rhodes miałby coś takiego opublikować?!

"Wszyscy mówią o hashtagu, który stał się wiralem w mniej niż kilka godzin. Niemniej jednak, ta dziewczyna stała się zagadką, którą każdy chce rozwiązać. W rzeczywistości mamy zdjęcia od kilku osób, które widziały tę dziewczynę na żywo."

Ekran telefonu jest mały, ale zauważam kilka moich zdjęć migających na ekranie. To nie może się dziać!

Wiesz, ten atak paniki, który starałam się stłumić? Cóż, wraca z zemstą. Czuję, jakby całe powietrze zostało ze mnie wyssane, a moja klatka piersiowa się zaciska. Mój wzrok się zamazuje i rejestruję, że upadam, zanim wszystko staje się ciemne.

"Proszę się uspokoić, pani Riley, to pan Rhodes, darczyńca naszego szpitala. Ta kobieta to jego narzeczona. Zajmę się tym." - mówi lekarz i odsuwa się, aby pielęgniarka mogła wyjść.

Patrzę, jak szybko odchodzi, zanim skupiam się na lekarzu. To starszy mężczyzna z białymi włosami i przyjazną twarzą, ale daje mi dziwne wibracje.

Czekaj... czy on właśnie powiedział "narzeczona"?

"Przepraszam, co pan powiedział?" - pytam.

"Mam dla pani propozycję." - mówi mężczyzna.

"Propozycję dla mnie? Co pan ma na myśli?"

"Propozycję? To znaczy-"

Macham ręką. "Nie to! Nie jestem idiotką. Chodzi mi o jaką propozycję?"

"Chcę, żebyś wyszła za mnie." - mówi z poważną miną.

Pewnie zastanawiasz się, jak kobieta, która mieszka w opuszczonym wagonie kolejowym, kończy jako żona wielkiego miliardera technologicznego.

Cóż, to proste. Wpadliśmy na siebie, spojrzeliśmy sobie w oczy i reszta to historia.

Okej, nie do końca tak to się stało. Widzisz, Artemis Rhodes jest w kłopocie. Potrzebuje żony do swoich następnych urodzin... za sześć dni. Więc co robi? Ściga mnie jak szalony stalker i oferuje mi mnóstwo pieniędzy, żeby za niego wyjść.

Szalone, prawda?

Oczywiście odmawiam, bo mam trochę godności, ale kiedy mój świat wywraca się do góry nogami, nie mam wyboru i muszę się zgodzić. Dzięki niemu nie mogę wrócić do swojego dawnego życia, a teraz utknęłam w jego.

Jestem jego buntem przeciwko rodzinie i cierniem w jego boku... Jego słowa, nie moje...

Pochodzimy z różnych światów, co oznacza, że w końcu te światy się zderzą, a z tym nadchodzi katastrofa, gotowa rozerwać cały plan na strzępy. Wiesz, taki zwykły wtorek.

Więc co robią dwie osoby, kiedy wszystko zaczyna się walić?

Cóż, pozwól, że ci opowiem...

Po przebudzeniu się po spotkaniu z losami, Amelia musi znaleźć sposób, aby zapobiec swojej własnej śmierci. Jednak w miarę jak dzień mija, zdaje sobie sprawę, że nic nie jest takie, jak w wizji, którą widziała o swojej przyszłości.

Wewnętrzna walka, aby wyłonić się jako biały wilk, prowadzi ją do spotkania z krwiożerczą bestią, która udaje się ją uwieść. Aż do momentu, gdy ich przerywa przybycie jej partnera. Nic nie jest takie, jakie powinno być, i będzie musiała wykorzystać wszystkie swoje zasoby, aby dowiedzieć się dlaczego, a może nawet skorzystać z pomocy wroga...

Przyszłość nigdy nie jest zapisana w kamieniu... a czasem trzeba złamać wszystkie zasady.

To jest kontynuacja książki 'Więcej niż ja', ale można ją czytać jako samodzielną powieść.

Po nagłej śmierci rodziców, Maya jest zmuszona uciekać i zacząć wszystko od nowa.

Z wiedzą, że człowiek, który zabił jej rodziców, wciąż jej szuka, opuszcza miasteczko, w którym dorastała, i rozpoczyna nowe życie jako studentka uniwersytetu w Maine.

Bez przyjaciół i rodziny stara się jak najlepiej wtopić w tłum jako człowiek, ale gdy wokół niej zaczynają dziać się dziwne rzeczy i pojawiają się tajemniczy ludzie, szybko odkrywa, że może to los przywiódł ją tutaj.

Czy w końcu dowie się prawdy o śmierci swoich rodziców, czy tylko pogrąży się w szaleństwie, które stało się jej nowym życiem?

Nowa wataha...

Partner... a może więcej niż jeden?

Nieznane zdolności?

Teraz wszystko jest o wiele bardziej skomplikowane.

Centrum Haven dla Omeg. Miejsce, gdzie Omegi mogą być chronione, aż osiągną pełną dojrzałość i znajdą idealną watahę.

Tak mi obiecywali. Kiedy straciłam rodziców w wieku czternastu lat, zostałam wysłana do Haven i obiecano mi cały świat. Jednak kiedy nadszedł mój czas, wataha, którą wybrałam, odurzyła mnie i sprzedała. Obudziłam się w klatce, obok rzędów innych Omeg. Czekałam tam przez dwa lata, aż w końcu nadszedł mój numer. Dziś wieczorem idę na aukcję...

To znaczy, dopóki mój strażnik nie wpadł pijany i nie zobaczyłam swojej szansy na ucieczkę. Byłam jednak zbyt słaba, a gdy mnie złapał i obiecał zatrzymać dla siebie, pomyślałam, że moja szansa na wolność przepadła. Wtedy czterech Alfów wpadło i uratowało mnie, ale moje problemy dalekie były od zakończenia.

Jestem zbyt niebezpieczna, żeby mnie zostawić przy życiu, ale nie mogę zaufać jedynemu miejscu w tym kraju, które miało mnie chronić. Poza tym, ci Alfowie wcale nie są typem watahy, której mogłabym zaufać lub wybrać na całe życie. Są brutalni i szorstcy. Jednak obiecują mi pomoc i ochronę, aż uzyskam sprawiedliwość, a ja zamierzam skorzystać z ich oferty. Mam jedno życzenie... Chcę, żeby nauczyli mnie być tak zła jak oni. Chcę być kimś, kogo ludzie, którzy mnie skrzywdzili, będą się bać.

Piekło nie zna większej furii niż zraniona Omega... czy coś w tym stylu.

Nazywam się Elise i zaraz dostanę swoje nieszczęśliwe zakończenie.

(Ta historia rozgrywa się w tym samym uniwersum co "Najpiękniejszy Dźwięk", a obie książki zostały teraz połączone jako "Omegi z Haven" dla lepszego odbioru:D)