2 Book(s) Related to wattpad innocence

★Jestem białym wilkiem, jedynym takim; stworzonym przez samą Boginię Księżyca★

"Nie chcę, żebyś mnie znaczył," powiedziałam szybko.
"Dlaczego?" zapytał, jego ton wydawał się spokojny, ale wiedziałam, że wcale taki nie jest.
"Jestem zobowiązana wobec mojego stada," powiedziałam, mając nadzieję, że to zrozumie, ale ku mojemu zdumieniu, jego oczy stały się ciemne, a dłonie zacisnął w pięści.
"Jesteś moją partnerką, Templar, należysz do mojego stada," powiedział w protekcjonalnym tonie. Moja krew zawrzała na ten ton. Nikt nie mówi do mnie w ten sposób. Nikt.
"Nie używaj tego tonu wobec mnie, Everetcie. Nie jesteś moim Alfą," odpowiedziałam, chcąc dodać "żadnym", ale musiałam ugryźć się w język, by tego nie powiedzieć.
Nie byłam gotowa powiedzieć mu, że jestem jedyną Białą Zmiennokształtną, nie byłam gotowa powiedzieć mu, że jestem Alfą mojego stada. Więc znowu skłamałam.


Rodzice Templar zmarli, gdy miała zaledwie pięć lat. Potem ona, jej brat i siostra zostali adoptowani przez ciotkę. W wieku 13 lat powinna była się przemienić, ale coś było z nią nie tak i nie udało jej się.

Nie mogąc znieść prześladowań i śmiechów, Templar opuściła swoje stado. Spotkała dwie siostry, January i June, które również opuściły swoje stado, i trójka stała się dobrymi przyjaciółkami, tworząc "niesamowitą trójkę".

Ale ucieczka przed przeszłością nigdy nie jest łatwa. January została złapana przez swojego Alfę. Templar czuła ból i obwiniała się. Nie była w stanie uratować January, aż do momentu, gdy June popełniła samobójstwo na jej oczach. Czuła, jakby jakiś pieczęć w jej umyśle została złamana. W końcu mogła poczuć swojego wilka.

Templar przemieniła się w BIAŁEGO WILKA!
Jej oczy płonęły ogniem zemsty.
Chce, aby wszyscy jej wrogowie zginęli!

Ariel Hovstad, urodzona z wątłą konstytucją, jest znienawidzona przez swoją rodzinę. Odkąd pani Kathleen Hovstad urodziła bliźniaczki, Ariel i Ivy Hovstad, jest przykuta do łóżka. Wierzy, że Ariel przynosi pecha, ponieważ za każdym razem, gdy ma z nią kontakt, jej zdrowie pogarsza się jeszcze bardziej. W obawie przed dalszym pechem, pani Kathleen nakazuje swojemu mężowi, panu Henry'emu Hovstad, pozbyć się jej, gdy ma trzy lata.

Pan Henry wysyła ją na wieś, aby zamieszkała z daleką krewną, swoją babcią. Lata później babcia umiera, a Ariel jest zmuszona wrócić do swojej rodziny. W domu wszyscy traktują ją jak wroga, więc jest nienawidzona. Przebywa albo w swoim pokoju, albo w szkole.
(W nocy w swoim pokoju nagle dzwoni jej telefon komórkowy)

Osoba X: Hej szefowo, jak się masz? Tęskniłaś za mną? Och, czy twoja rodzina dobrze cię traktuje? Szefowo, w końcu o mnie pamiętałaś, buu...
Ariel: Jeśli nie masz nic ważnego, rozłączam się.
Osoba X: Hej szefowo, czekaj, ja-

Co się stało z jej byciem wiejską dziewczyną? Czy nie miała być biedna i niechciana? Skąd to pochlebstwo od... podwładnego?

Pewnego pięknego poranka, gdy idzie do szkoły, nagle pojawia się nieznajomy, który wygląda jak grecki bóg, jest zimny, bezwzględny, pracoholik i trzyma się z dala od wszystkich kobiet. Nazywa się Bellamy Hunters. Ku zaskoczeniu wszystkich, oferuje jej podwiezienie do szkoły. Czyż nie miał nienawidzić kobiet? Co się właściwie stało?

Znany niegdyś pracoholik nagle ma dużo wolnego czasu, który wykorzystuje na ściganie Ariel. Wszelkie negatywne komentarze na temat Ariel są przez niego zawsze odpierane.

Pewnego dnia jego sekretarka przychodzi do niego z wiadomością: "Szefie, panna Ariel złamała komuś rękę w szkole!"

Wielki szef tylko prycha i odpowiada: "Bzdura! Jest zbyt słaba i nieśmiała! Nie potrafi skrzywdzić nawet muchy! Kto śmie wymyślać takie plotki?"