Oczy Asalei zwęziły się. Mogła zgadnąć, że wydarzenie to ceremonia ślubna. Więc będzie uczestniczyć w ślubie. „Czyj to ślub?” zapytała mężczyznę, który ją przyprowadził.
„Twój, Pani.” Odpowiedział, a potem wyjął coś z papierowej torby. „Proszę to założyć,” powiedział ponownie, wręczając jej czarną woalkę z tiarą, pięknie ozdobioną czarnymi diamentami.
„Co powiedziałeś?!” Asalea zaskoczona wciągnęła powietrze.
„To jest twój ślub, Pani.” Mężczyzna powtórzył swoje wcześniejsze stwierdzenie.
„Z kim mam się żenić?” zapytała ponownie, mrużąc oczy.
„Dowiesz się później. Bądź gotowa, Pani. Marsz weselny zaraz się zacznie.” Następnie mężczyzna odsunął się na bok i wskazał jej, aby ruszyła naprzód, gdy melodia marszu weselnego zaczęła wypełniać cały astrodome.
Asalea nie wiedziała, czy powinna iść, czy stać się niewidzialną i uciec. Wybrała pierwszą opcję. Wiedziała, że jeśli ucieknie, zginie. Przynajmniej nie zabiją jej. Patrząc na swoją elegancką czarną suknię, woalkę z tiarą i miejsce ceremonii, wiedziała, że poślubi kogoś o wysokim statusie z Królestwa Glodeous. Mogła tu zacząć nowe życie, a potem zaplanować zemstę na wilkołakach z Ecleteon.
Z podniesioną głową, Asalea ruszyła z gracją w stronę ołtarza. Zbliżając się do ołtarza, zobaczyła plecy mężczyzny stojącego z przodu.
Asalea przypuszczała, że to może być jej przyszły mąż. „Hmm, nieźle,” mruknęła.
Powoli mężczyzna odwrócił się, gdy była już prawie obok niego.
Oczy Asalei rozszerzyły się, gdy rozpoznała mężczyznę.
„Witaj, moja piękna wampirko.” Szepnął i intensywnie spojrzał na nią swoimi głębokimi, oceanicznymi niebieskimi oczami.
