4 Book(s) Related to manga strawberry panic

OSTRZEŻENIE: EROTYKA!!!

Anastazja była ulubienicą swojego ojca, aż do dnia swojego ślubu z Alfą Damianem z watahy Krwi Wilka. Mężczyzna, którego kiedyś nazywała swoim partnerem, odrzucił ją przed ludźmi, zawstydzając ją i jej ojca, ujawniając jej brudny sekret o nimfomanii. Przed zgromadzeniem Damian wybrał przyrodnią siostrę Anastazji, Cassandrę, na swoją przyszłą Lunę, łamiąc serce biednej Ani. Ze wstydu ojciec wyrzeka się jej i wyrzuca z domu, nie zważając na to, co się z nią stanie. Zraniona, próbuje zmusić Damiana do wysłuchania jej płaczu i zapewnień o niewinności, bo nigdy taka nie była. Po prostu pewnego dnia obudziła się z głębokim pragnieniem bycia dotykaną. Nie miała odpowiedzi na tę nagłą zmianę w sobie, aż do momentu, gdy poszła do Damiana i podsłuchała rozmowę jego, Cassandry i macochy, o ich udziale w przekształceniu Ani w dziwadło, którym teraz jest. Złamana sercem, Ania płacze i biegnie, aby powiedzieć ojcu, co usłyszała, tylko po to, by zostać ściganą przez strażników Damiana, wysłanych przez niego, gdy wyczuł jej zapach. Kiedy myślała, że to już koniec, przystojny mężczyzna ratuje ją przed schwytaniem, przerażając strażników samym spojrzeniem. Ania myślała, że jest uratowana, aż zdała sobie sprawę, że jej wybawca to niebezpieczny Alfa Diego, który jest również tajnym Lordem Mafii w podziemiu. Boi się o swoje życie, ale traci zmysły u jego stóp, gdy jej stan się nasila. Wszystko, co mogła zrobić, to ślinić się na widok jego ciała, wyobrażając sobie, jak Diego kocha się z nią na twardej ziemi. Nie mogąc walczyć z tą chorobą, Anastazja zrobiła coś, czego nikt by się nie odważył zrobić.

Kusić Lorda Alfy.

Przez pięć lat byłam kochanką Sebastiana.
Na końcu zdecydował się publicznie poślubić moją własną siostrę.
Zimno powiedział mi: "Wynoś się!"
Nie trzymałam się już tego związku i poznałam nowych, wyjątkowych mężczyzn.
Kiedy spotykałam się z innym mężczyzną, Sebastian oszalał z zazdrości.
Przyszpilił mnie do ściany, przycisnął swoje usta do moich i wziął mnie z dziką, brutalną namiętnością.
Tuż przed moim szczytem, zatrzymał się.
'Rozstań się z nim, kochanie," wyszeptał ochrypłym, kuszącym głosem, 'a pozwolę ci dojść."

Przez sześć lat małżeństwa poświęcałam wszystko dla rodziny.

A mój mąż, Artur Kowalski, spędzał dni, opiekując się inną kobietą, podczas gdy moje dzieci życzyły sobie, żebym na zawsze zniknęła z ich życia.

Gdy moje palce zmiatały kurz z medalu Nobla mojej matki, w mojej głowie krystalizowało się postanowienie: od dziś będę żyć dla siebie!

Mąż? Nie potrzebuję go. Dzieci? Też ich nie potrzebuję.

Z powrotem w laboratorium, w końcu stanęłam na podium, na które wszyscy patrzyli z podziwem.

Ale gdy wepchnęłam papiery rozwodowe w ręce Artura, on i dzieci zupełnie się załamali.

Wyrwałam się z ich kurczowego uścisku. Artur nagle zmiękł, upadając na kolana przede mną z przekrwionymi oczami, jego głos łamał się, gdy błagał: „Elaine... nie odchodź ode mnie...”

Ciągle aktualizowane...

ADRIAN Cole miał wszystko. Kasa, wpływy, piękną żonę i córeczkę, która była w niego wpatrzona jak w obrazek. Ale jeden błąd… jeden skok w bok… i jeden telefon od kochanki wystarczyły, żeby roztrzaskać to idealne życie, które wydawało mu się, że trzyma żelazną ręką.

Kiedy Amelia odeszła, nie zostawiła za sobą tylko męża — wyniosła też własną tajemnicę. Taką, która wywróci wszystko do góry nogami.

Teraz Adrian goni za cieniem kobiety, która kiedyś go kochała, i za późno dociera do niego, że pieniędzmi ani dumą nie zaklei się ran po zdradzie. Tyle że droga z powrotem do serca Amelii nie jest zablokowana wyłącznie jej bólem — zatruwa ją zazdrość jej własnej siostry, której skrywana nienawiść sięga głębiej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

Uwięziony między wyrzutami sumienia, rodzinną zdradą a walką o kobietę, którą brał jak coś oczywistego, Adrian musi udowodnić, że tym razem jego miłość jest prawdziwa. Tylko co, jeśli przebaczenie Amelii to jedyna rzecz, której nigdy nie zdoła odkupić?

Historia o zdradzie, złamanym sercu i odkupieniu. Czy miłość przetrwa, kiedy na „przepraszam” jest już po prostu za późno?