2 Book(s) Related to irene isaac

Jestem brzydkim omegą, powszechnie znanym jako przeklęty brzydki omega, ponieważ mam brzydką bliznę na twarzy. Mimo że moi rodzice zajmują wysokie pozycje w stadzie, nie ochroniło mnie to przed brakiem szacunku i złym traktowaniem ze strony członków stada. Byłam niekochana, ale moi rodzice przytulali mnie i pocieszali za zamkniętymi drzwiami, i nie winię ich za wątpliwości co do ich miłości do mnie. Byłam dla nich hańbą, a na dodatek mój ojciec potajemnie spłodził inne dziecko. Jego wymówka? Nie byłam dzieckiem, które chciał mieć. Chociaż mama nie powiedziała mi, jaki był jego powód, wiedziałam, że to była przyczyna. Potrzebował dziecka, z którego mógłby być dumny. Mój partner powiedział, że nie nadaję się na Lunę. Byłam brzydka i nie kwalifikowałam się, ale uznał mnie za odpowiednią do bycia jego matką dzieci, jego pośrednią kochanką, i nienawidzę go. Nienawidzę bogini księżyca za to, że mnie zawstydziła, za to, że była suką, która nie mogła spełnić życzenia nieszczęsnej dziewczyny. Ucieczka była moją jedyną opcją, ale spotkanie smoka nie było częścią planu, a teraz jest on obsesyjnie na moim punkcie i nie chce mnie puścić. Smok znalazł zabawkę do zabawy, a tą zabawką jestem ja. Co to za los? Nigdy nie wybaczę bogini księżyca, że nie spełniła jednego życzenia. Za to, że uczyniła moje życie nieszczęśliwym, przysięgam, że uczynię życie jej potomków piekłem!

Noc, kiedy wyszło na jaw, kim naprawdę jestem, ten mężczyzna wciągnął mnie w swoje ramiona. Drugą dłonią zsunął się na dół moich pleców i, centymetr po centymetrze, powoli prowadził palcami wzdłuż kręgosłupa, aż przeszły mnie dreszcze, takie nie do opanowania, że aż zabrakło mi tchu.

— Moja narzeczona… oszukałaś mnie tak perfekcyjnie — powiedział, po czym przycisnął usta do moich, a jego zwinny język bezczelnie wślizgnął się do środka, drażniąc mnie jakby robił to od zawsze.

Jego dłoń wsunęła się pod moją bieliznę; palce poruszały się z nutą kary, kiedy wolno, metodycznie pocierał mnie tam, gdzie byłam najbardziej wrażliwa. Parsknął cicho, niemal rozbawiony.

— Już taka mokra? A my nawet nie zaczęliśmy tego, co naprawdę nazywa się bliskością.

--

Audrey wychowała się w rodzinie Carterów przez dwadzieścia lat. A gdy tylko wróciła ich biologiczna córka, Audrey wyrzucono za drzwi — ot, tak, jak niechciany mebel wyniesiony na klatkę.

Stanowisko Dyrektorki ds. Projektu? Oddane biologicznej córce.

Bezcenny kontrakt małżeński? Oddany biologicznej córce.

Cała firma tylko czekała, aż to „nieślubne dziecko” zrobi z siebie pośmiewisko, żeby potem jeszcze długo o tym plotkować przy kawie.

Aż pod siedzibę podjechał motocykl — jeden z zaledwie dwudziestu na świecie — a obok niego stanął facet o łobuzersko przystojnej twarzy i rzucił, jakby to była najzwyklejsza rzecz pod słońcem:

— Siostra, wracaj do domu z bratem.

W rodzinie Carterów zapadła cisza tak gęsta, że można by ją kroić nożem.

Później odkryli—

Że była „Mistrzem A”, artystką, z którą profesorowie sztuk pięknych z kraju i z zagranicy ustawiali się w kolejce, by choć na chwilę ją poznać;

Że to ona była właścicielką wszystkich nagradzanych patentów w Grupie Carter;

I że była kobietą z legendarnej rodziny Collinsów — bogatej poza wszelką miarę — prawdziwą dziedziczką.

Miliarder, prezes zarządu, wyciągnął długo zakopany kontrakt małżeński, a jego cienkie wargi uniosły się w ledwo dostrzegalnym uśmiechu.

— Czyli jednak… jesteś moją prawdziwą narzeczoną.