Hucow: Niegrzeczne Nektarowe Farmy
33.9k Wyświetlenia · W toku · Harley Steele
Z mrocznej wyobraźni Harley Steele wyłania się przerażająca opowieść—straszliwa historia pełna skręconych koszmarów.
Cześć, mam na imię Alicja, a mój chłopak nazywa się... Tak, nie, nie będziemy tego robić. Nie. Kiedyś byłam zwykłą dziewczyną, która marzyła o prostym życiu po liceum. Teraz jestem uwięziona w groteskowej rzeczywistości Naughty Nectar Farms (NNF), nie farmy, lecz więzienia, gdzie cienie nie tylko szepczą—one krzyczą z przerażeniem nocy.
Mój ojczym, zaślepiony chciwością, sprzedał moją wolność i niewinność temu koszmarowi. Tutaj jestem niczym więcej niż bydłem, poddawanym skrzywionym kaprysom tych, którzy widzą kobiety jako towar do hodowli, dojenia i łamania. Ale choć uwięzili moje ciało, nie mogą zniewolić mojej woli.
Każdego dnia słyszę ciche, złowrogie rozmowy o hodowli i dojeniu, przebrane za innowacje rolnicze. Widzę okrutny los moich współwięźniarek, kłutych, szturchanych i odczłowieczanych. Jednak w tym laboratorium koszmarów, gdzie człowieczeństwo jest odbierane, trzymam się jednej prawdy—myślą, że jestem słaba, potulna, złamana. Mylą się.
Jestem winna wielu rzeczy, ale uległość nie jest jedną z nich. Tutaj, w głębinach rozpaczy, moja furia wrze. Planuję, czekam. Bo choć zabrali mi wiele, moja determinacja rośnie z każdym dniem. Wyprowadzę nas z tej ciemności, albo zginę próbując. To nie jest zwykła farma, a ja nie jestem zwykłą kobietą.
Cześć, mam na imię Alicja, a mój chłopak nazywa się... Tak, nie, nie będziemy tego robić. Nie. Kiedyś byłam zwykłą dziewczyną, która marzyła o prostym życiu po liceum. Teraz jestem uwięziona w groteskowej rzeczywistości Naughty Nectar Farms (NNF), nie farmy, lecz więzienia, gdzie cienie nie tylko szepczą—one krzyczą z przerażeniem nocy.
Mój ojczym, zaślepiony chciwością, sprzedał moją wolność i niewinność temu koszmarowi. Tutaj jestem niczym więcej niż bydłem, poddawanym skrzywionym kaprysom tych, którzy widzą kobiety jako towar do hodowli, dojenia i łamania. Ale choć uwięzili moje ciało, nie mogą zniewolić mojej woli.
Każdego dnia słyszę ciche, złowrogie rozmowy o hodowli i dojeniu, przebrane za innowacje rolnicze. Widzę okrutny los moich współwięźniarek, kłutych, szturchanych i odczłowieczanych. Jednak w tym laboratorium koszmarów, gdzie człowieczeństwo jest odbierane, trzymam się jednej prawdy—myślą, że jestem słaba, potulna, złamana. Mylą się.
Jestem winna wielu rzeczy, ale uległość nie jest jedną z nich. Tutaj, w głębinach rozpaczy, moja furia wrze. Planuję, czekam. Bo choć zabrali mi wiele, moja determinacja rośnie z każdym dniem. Wyprowadzę nas z tej ciemności, albo zginę próbując. To nie jest zwykła farma, a ja nie jestem zwykłą kobietą.
