24 Book(s) Related to diablo mesa a nora kelly novel

Eden McBride całe życie spędziła, trzymając się zasad. Ale kiedy jej narzeczony porzuca ją na miesiąc przed ślubem, Eden ma dość przestrzegania reguł. Gorący romans to dokładnie to, czego potrzebuje na złamane serce. Nie, nie do końca. Ale to właśnie jest potrzebne Eden. Liam Anderson, spadkobierca największej firmy logistycznej w Rock Union, jest idealnym facetem na odbicie. Prasa nazwała go Księciem Trzech Miesięcy, ponieważ nigdy nie jest z tą samą dziewczyną dłużej niż trzy miesiące. Liam miał już sporo jednonocnych przygód i nie spodziewa się, że Eden będzie czymś więcej niż przelotnym romansem. Kiedy budzi się i odkrywa, że Eden zniknęła razem z jego ulubioną dżinsową koszulą, Liam jest zirytowany, ale dziwnie zaintrygowany. Żadna kobieta nigdy nie opuściła jego łóżka dobrowolnie ani go nie okradła. Eden zrobiła jedno i drugie. Musi ją znaleźć i zmusić do odpowiedzialności. Ale w mieście liczącym ponad pięć milionów ludzi znalezienie jednej osoby jest równie niemożliwe, jak wygranie na loterii, aż los ponownie ich łączy dwa lata później. Eden nie jest już naiwną dziewczyną, którą była, gdy wskoczyła do łóżka Liama; teraz ma sekret, który musi chronić za wszelką cenę. Liam jest zdeterminowany, by odzyskać wszystko, co Eden mu ukradła, i nie chodzi tylko o jego koszulę.

© 2020-2021 Val Sims. Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część tej powieści nie może być reprodukowana, dystrybuowana ani transmitowana w jakiejkolwiek formie ani za pomocą jakichkolwiek środków, w tym fotokopii, nagrywania lub innych metod elektronicznych czy mechanicznych, bez uprzedniej pisemnej zgody autora i wydawców.

Nowe miasto. Nowy start. Nowa szkoła. To za dużo nowości dla mnie. Nienawidziłam, że rodzice zabrali mnie z mojego domu, od przyjaciół i ze szkoły, ale czasem tak już jest w życiu. Wiedziałam, że ta szkoła nie będzie inna. Nadal będę niewidzialna. Nadal pewnie będą się ze mnie naśmiewać, a nikt nie będzie chciał się ze mną umówić, ale taka jest moja historia, bez względu na to, gdzie jestem.

Tak myślałam. Zostałam jednak wyprowadzona z błędu już pierwszego dnia, kiedy zwróciłam na siebie uwagę kogoś. Asher! Szkolny łobuz. Postanowiłam mu nie ufać, bo umówmy się, nie powinno się ufać łobuzom, bo mają złe intencje.

Ale szybko okazało się, że się myliłam, bo stał się kimś, kogo nigdy nie wiedziałam, że potrzebuję. Pokazał mi, jak żyć w sposób, którego nigdy sobie nie wyobrażałam. Stał się osobą, z którą przeżyłam wiele pierwszych razów.

Nawet gdy wydawało się, że cały świat próbuje mnie zdołować, Asher był tym, który podnosił mnie na duchu. Nikt nie mówił, że życie jest łatwe, i to prawda, zwłaszcza gdy ludzie wokół nas robią wszystko, by nas rozdzielić.

Nic, co jest tego warte, nie przychodzi łatwo.

"Posłuchaj, nigdy nie pozwolę, żeby ktoś cię skrzywdził w jakikolwiek sposób."

Damien patrzy mi w oczy, a ja topnieję. Nie mam pojęcia, co się ze mną dzieje, ale czuję najsilniejszą potrzebę, żeby go pocałować. Przyciągam go do siebie i całuję w usta.

Jego usta są miękkie. Pachnie jak niebo.

Co się ze mną stało? Jeszcze chwilę temu zastanawiałam się, dlaczego wampir potrzebuje mnie zatrudnić, a teraz nagle tak bardzo go pragnę?


Rhea pracuje w ekskluzywnym klubie fantasy. Klub zaspokaja nietypowe potrzeby. Nie będzie z tobą uprawiać seksu, ale spełni twoje najgłębsze pragnienia. Chce się stamtąd wyrwać. Seksowny nieznajomy daje jej szansę, by opuścić ten perwersyjny świat.

"Jesteś moja, mały ptaszku."

Krew pulsowała głośno w moich uszach, czołgałam się od niego po podłodze.

Jego długie kroki sprawiły, że już stał nade mną. Podnosząc mnie, zakrył moją usta dłonią.

Panika ogarnęła mnie, moje kończyny trzęsły się ze strachu.

"Musisz sobie przypomnieć, do kogo należysz." Jego niespójne oczy wwiercały się w moje.

Potrząsałam głową gwałtownie, łzy moczyły jego rękę na moich ustach.

Przyłożył nóż do mojej twarzy. "Powiedz swojemu kochankowi, Zaydenowi, żeby się nie mieszał. Już obdarzyłem cię ślubem. Poślub go, ale siedem dni po ślubie wróć do Denver, gdzie twoje miejsce."

Kiwnęłam głową desperacko, mając nadzieję, że mnie nie skrzywdzi.

"Zostawię ci pamiątkę." Zaśmiał się, a potem wbił kieszonkowy nóż w moją stronę.


Życie Lillian to delikatny bałagan. Przeżywszy traumatyczne dzieciństwo poprzez tłumienie wspomnień, musi zrobić wszystko, by przetrwać, co obejmuje zgodę na małżeństwo kontraktowe z jej szefem, aby uzyskać dostęp do jego majątku.

Zaręczona z enigmatycznym i bogatym Zaydenem, ukrywa mroczny sekret. Została zagrożona przez tajemniczą postać z przeszłości. Jej przeszłość wraca, by ją prześladować.

Zayden w końcu odkrywa jej tajemnice i konfrontuje się z nią. Ale Lillian nie może mu się zwierzyć - jest uwięziona w sieci strachu i traumy, pozostawiając Zaydena zrozpaczonego w obawie przed jej utratą.

Największy szok przychodzi, gdy tajemnicza postać się pojawia, jego złowroga obecność grozi zniszczeniem starannie skonstruowanych planów Lillian. Z jej światem wywróconym do góry nogami, Lillian musi dokonać wyboru: stawić czoła swoim demonom albo ryzykować utratę wszystkiego, w tym mężczyzny, w którym się zakochała.

Ale mało wiedziała, że nie była jedyną, która skrywała tajemnice. Zayden miał swoje sekrety, sekrety ciemniejsze niż jej.

Dodaję kolejny palec, czując, jak jej napięcie wzrasta, gdy moje palce eksplorują każdy centymetr jej cipki.

„Rozluźnij ciało.” Całuję jej lewy pośladek, skręcam palce w jej wnętrzu i mocno je wpycham.

„Ahh!”

Wydaje z siebie palący jęk, gdy trafiam w jej wrażliwe miejsce, a ja zbliżam się do jej prawej piersi, znacząc ją swoimi ugryzieniami i ssaniem. Chcę, żeby wszyscy jutro wiedzieli, że ma teraz mężczyznę, mężczyznę, który będzie jej jedynym właścicielem. Każdy jej ruch będzie mi znany, tylko ja mogę ją mieć. Zabiję każdego, kto odważy się zbliżyć do mojej pięknej małej laleczki.


Życie Aurelii zmienia się dramatycznie, gdy zostaje niesłusznie oskarżona o posiadanie marihuany w plecaku i trafia do niesławnego więzienia Horizon, znanego jako piekło na ziemi. W środowisku, gdzie prawo i porządek wydają się być jedynie iluzją, Aurelia znajduje się otoczona przez okrutnych przestępców i złowrogie cienie czające się w każdym zakątku więzienia.

Zdesperowana, by przetrwać i uciec z tego koszmaru, Aurelia zwraca na siebie uwagę przerażającego Demona, najwyższego przywódcy więzienia. Z aurą władzy i absolutnej dominacji, Demon widzi w niej kuszącą zdobycz, zdeterminowany, by uczynić ją swoją własnością. Walcząc o przetrwanie w środowisku, gdzie przemoc jest na porządku dziennym, Aurelia zostaje uwikłana w niebezpieczną grę w kotka i myszkę z Demonem.

Między mrokiem więzienia a cieniami korytarzy, Aurelia stara się zachować swoją człowieczeństwo, nawet gdy on próbuje przemienić ją w swoją posłuszną lalkę. W świecie, gdzie granice między dobrem a złem są zamazane, musi znaleźć sposób, by oprzeć się jego uwodzeniu, zanim będzie za późno.

„Lalka Demona” to opowieść o odwadze, poświęceniu i odkupieniu w miejscu, gdzie nadzieja jest rzadkim luksusem, a przetrwanie codzienną walką.

„Zaczęłam lekcje boksu z chłopakami, gdy miałam dwanaście lat, miałam kilka spraw do przepracowania. Walczę już od jedenastu lat.”

Dwadzieścia trzy, pomyślał. To było za młode dla jego trzydziestu dziewięciu lat. Ale na pewno zamierzał cieszyć się widokiem. Obecnie ukrywała swoje ciało pod luźnymi ubraniami, ale był gotów się założyć, że pod spodem była cała w mięśniach. Umawiał się wcześniej z miękkimi, krągłymi kobietami, ale lubił te, co do których był pewien, że ich nie złamie.

„Ile miałaś lat, kiedy zamieszkałaś z Brute'em?”

„Siedem. Zaraz po tym, jak moi rodzice zostali zabici.” Powiedziała cicho, a on zamarł tuż przed schodami. Szesnaście lat temu. Mniej więcej w czasie, gdy ponownie wstąpił do wojska. Kiedy klub przeszedł na legalną działalność. Kiedy prezydent Ridgeview, Sinner, jego żona i synowie zostali zastrzeleni. A jego córka ledwo przeżyła.

Jedyna ocalała z tamtego dnia.

„Przykro mi.” Wymamrotał, a ona wzruszyła ramionami.

„Próbuję cię sobie przypomnieć.”

Był tak podobny do mężczyzn, wśród których dorastała. Tego rodzaju mężczyzna, którego przysięgła unikać. Taki sam typ, jakim był jej ojciec, nawet tatuaże miał na grzbietach dłoni.

*******Jasmine urodziła się i wychowała w klubie motocyklowym Devil’s Saints. Rywalizujący klub spowodował śmierć jej rodziny. Po incydencie w głównej siedzibie, odeszła, aby skupić się na karierze MMA pod pseudonimem Taz.

Priscilla dorastała w motocyklowym klubie swojego ojca, Diabelskich Świętych. Jej czterech najbliższych przyjaciół również należało do klubu, więc nie było niespodzianką, gdy zakochała się w kandydacie z domu macierzystego. Z prawie czterema latami różnicy między nimi, ojciec ustalił zasady, których przestrzegał. Ale po ukończeniu szkoły średniej, Priscilla zaczęła pragnąć czegoś innego.

Leo dorastał w rodzinach zastępczych, obserwując Świętych i wiedział, że to jest to, co chce robić. W dniu swoich osiemnastych urodzin dołączył do Gwardii Narodowej i udał się do domu macierzystego Diabelskich Świętych. Kiedy poszedł z wiceprezesem do Szopy, spotkał kobietę, którą wiedział, że poślubi. Musiał tylko poczekać, aż będzie wystarczająco dorosła.

A potem, aż zdecyduje, że to on jest tym, kogo chce.

Kiedy inny mężczyzna wchodzi w ich życie, Leo musi zaznaczyć swoje terytorium i upewnić się, że ten drugi mężczyzna wie, że nie zamierza się dzielić. Poliamoria może działać dla rodziców Priscilli, ale nie jest opcją dla Leo. Ten drugi mężczyzna musi się nauczyć, żeby się wycofać.

Priscilla czuje się uwięziona między tym, co zna, a tym, czego pragnie. Po śmierci matki czuje się pchana w jedną stronę. Ale jedno wydarzenie zmusza ją do wyboru między dwoma mężczyznami. Wie, że niezależnie od podjętej decyzji, ktoś będzie cierpiał. I mogą stracić życie.

"Chciałam miłości. Mój ojciec dał mi diabła."

Nie chciałam małżeństwa związanego władzą i ciemnością. Chciałam miłości – mężczyzny, który by mnie cenił, szanował i chronił. Ale mój ojciec miał inne plany. Zaaranżował moją przyszłość, moje serce, całe moje życie... w rękach Ace'a Hernandeza.

Ace Hernandez – imię wypowiadane szeptem, mężczyzna o najjaśniejszych niebieskich oczach, które kryją najciemniejsze sekrety podziemia, przywódca kryminalnego imperium skrytego w cieniach. Jego obecność to siła, jego spojrzenie elektryzujące, jego dotyk to zarówno dreszcz, jak i przerażenie.

Czy to przeznaczenie, czy nieszczęście zakochać się w takim mężczyźnie? Czy jestem światłem, którego pragnie, czy wciągnie mnie w swój świat cieni?

Zanurz się w namiętnym, pokręconym romansie, który zaciera granicę między miłością a władzą.

To moje pierwsze spojrzenie w dniu ślubu.
Odwracam się... ale mojego męża nie ma.
Zamiast niego widzę nieznajomego, który rozwalił mi życie.

Oto historia:
Sześć lat temu byłam na najgorszej pierwszej randce w dziejach.
Randka w ciemno z jakimś palantem, co nie rozumiał słowa „nie”.
Wtedy pojawił się przystojny nieznajomy.
Uratował mnie.
I usiadł, żeby dokończyć tę randkę.

Myślałam, że to jakiś odlot.
Ale między nami aż iskrzyło.
Zaczęliśmy gadać, jedno pociągnęło drugie, skończyliśmy w toalecie restauracji i...
No wiesz.

Zaszłam w ciążę.
On zniknął.
Życie: w rozsypce.

Próbowałam iść dalej.
Przez sześć lat myślałam, że mi się udało.
Ale teraz, ni stąd, ni zowąd, wrócił — akurat w dniu mojego ślubu, no jakby mało było innych dni.
I gada rzeczy, które nie mają najmniejszego sensu.

„Twój narzeczony nie jest tym, za kogo go uważałaś...

Nie pozwolę ci za niego wyjść...”

A, co najgorsze...

„Zamiast tego poślubisz mnie.”

W oczach innych miałam małżeństwo, którego można było mi tylko pozazdrościć — mąż bogaty, wpływowy i przystojny, a do tego na pozór taki czuły, że aż serce miękło. Tyle że nikt nie wiedział, że przez trzy lata naszego małżeństwa liczbę chwil, kiedy byliśmy ze sobą naprawdę blisko, dałoby się policzyć na palcach jednej ręki.

Odkąd trzy lata temu zmarło nasze dziecko, odsunął się ode mnie, zasłaniając się „oddawaniem czci Buddzie”. Wmawiał, że kto praktykuje buddyzm, musi trzymać się z dala od cielesnych pragnień. Myślałam, że wspólna żałoba popchnęła go do ucieczki, do udawania, że nic go nie boli — aż do tamtej późnej nocy...

Kiedy przygotowałam się z największą ostrożnością, z nadzieją, że znów zajdę w ciążę, odtrącił mnie po raz kolejny. A potem zobaczyłam w mediach społecznościowych, w tych „trendach”, które wyskakują ludziom prosto w oczy, zdjęcia, jak obejmuje znaną aktorkę, gdy razem wchodzą do hotelu — i jak wygląda łagodnie, niemal czule, kiedy klęka na jedno kolano, trzymając za rękę trzyletnią dziewczynkę.

Wyszło na jaw, że on nie tyle nie chciał dzieci — on po prostu nie chciał dzieci ze mną.

Gdy bezczelnie przyprowadził do domu kochankę i nieślubną córkę i zażądał, żebym oddała im sypialnię małżeńską, w końcu zrozumiałam — byłam dla niego tylko rekwizytem. Narzędziem do robienia dobrego wrażenia, żeby „ludzie gadali” jak najmniej.

Do reszty złamało mnie to, że „przypadkiem” przewrócili urnę z prochami mojej córeczki, a on — pierwszy raz w życiu — podniósł na mnie rękę, tylko po to, żeby ich ochronić.

Nie wiedział, że w tym małym pudełku była moja ostatnia nadzieja na tym świecie.

Papiery rozwodowe są podpisane, zostało 29 dni okresu na ochłonięcie. Tym razem nie obejrzę się za siebie ani razu!

Z powodu silnej chęci zapewnienia matce najlepszej opieki po udarze, Samantha była zmuszona przyjąć ofertę tańca dla klienta, pana MC. Jest prywatną, seksowną tancerką bogatego mężczyzny.

Nigdy nie widziała jego twarzy, nawet razu, ponieważ zawsze nosi maskę karnawałową, gdy tańczy przed nim. Musi dać mu dobry pokaz, aby rozgrzać jego noc, tylko tańcząc.

Tylko patrzenie, bez dotykania, to wszystko!

Czy ma prawo walczyć z tym, co do niego czuje, jeśli ich umowa kończy się, gdy kobieta, którą miał poślubić, wróci?

Po dwóch latach małżeństwa zgięłam kark do samej ziemi, a i tak usłyszałam od niego, że jestem „wyrachowana” i knuję. W jego oczach byłam tylko babą, co wpełzła mu do łóżka podstępem, brudnymi sztuczkami, a dzieci traktuje jak narzędzia — i nigdy, przenigdy nie dorównam jego biednej, „kochanej szwagierce”.

Kiedy z obrzydzeniem rozdarł na mnie ubranie i brutalnie mnie przycisnął, drżącym głosem wyszeptałam: „Jestem w ciąży!”. A on prychnął, jakby słyszał kiepską bajkę, i zadrwił, że udaję. Nawet po tym, jak straciłam dziecko, on wciąż beztrosko ucinał pogawędki z rodziną sprawcy, jakby nic się nie stało.

W końcu miałam dość. Byłam zmęczona tak, że aż bolały mnie kości. Cała moja miłość i cała moja cierpliwość nie znaczyły dla niego kompletnie nic.

Kiedy cisnęłam mu papierami rozwodowymi prosto w twarz, myślałam, że to koniec. A to był dopiero początek. Gdy zacisnął palce na moim nadgarstku, wbił mnie w drzwi samochodu i zamknął mi usta karzącym, zachłannym pocałunkiem, poczułam — ku własnemu wstydowi — coś, czego nie powinnam. Czego ten człowiek tak naprawdę chce?

„Chcesz mnie,” powiedział Ace z uśmiechem, jego palce musnęły policzek Spadesa.

„Widzę to w twoich oczach, w sposobie, w jaki twoje ciało reaguje na moje. Chcesz mnie tak samo, jak ja chcę ciebie. Więc po co z tym walczyć, Spades? Po co walczyć ze mną?” wyszeptał, przyciskając ich ciała do siebie.

Spades stał zamrożony, rozdarty między pragnieniem a strachem, jego serce waliło. Gniew przemykał w jego głosie.

„Jesteś żonaty z moją przyrodnią siostrą. Jesteś następcą Bratvy. Czy muszę wymieniać więcej powodów, dlaczego to jest straszny pomysł? Dlaczego to nigdy nie zadziała? Wybrałeś ją, Ace. Poślubiłeś ją. Pomyśl. Puść mnie.”

Oczy Ace’a stały się burzowe.

„Nigdy,” warknął—i wtedy go pocałował.

Karlin „Ace” Marakov jest następcą Bratvy, bezwzględnej rosyjskiej mafii. Arogancki, brutalny i niebezpiecznie lekkomyślny, Ace niszczy wszystko, czego dotknie. Zmęczony jego autodestrukcją, jego ojciec—Pakhan—zmusza go do małżeństwa z Niną Ivanov, córką swojego najbliższego sojusznika.

Ale Ace nigdy nie chciał Niny.

Chciał jej przyrodniego brata.

Spades Ivanov dorastał bez niczego. Każdy posiłek był zdobywany, każdy krok naprzód wywalczony. Adoptowany przez Lee Ivanova, jest niesamowicie lojalny—na tyle lojalny, żeby wykonać każde polecenie, bez względu na koszt.

Kiedy Ace i Spades zderzają się ze sobą, jest to gwałtowne, elektryzujące i niemożliwe do zignorowania. Napięcie staje się nie do zniesienia. Ace go pragnie—i spali cały ich świat, żeby go mieć.

Bo w umyśle Ace’a, Spades jest jego.

"Moja siostra grozi, że zabierze mi partnera. A ja pozwalam jej go zatrzymać."
Urodzona bez wilka, Seraphina jest hańbą swojej watahy—aż do pewnej pijanej nocy, która pozostawia ją w ciąży i w małżeństwie z Kieranem, bezwzględnym Alfą, który nigdy jej nie chciał.
Ale ich dziesięcioletnie małżeństwo nie było bajką.
Przez dziesięć lat znosiła upokorzenia: żadnego tytułu Luny, żadnego znaku parowania. Tylko zimne prześcieradła i jeszcze zimniejsze spojrzenia.
Kiedy jej idealna siostra wróciła, Kieran złożył wniosek o rozwód tej samej nocy. A jej rodzina była szczęśliwa widząc jej małżeństwo rozbite.
Seraphina nie walczyła, tylko odeszła w milczeniu. Jednak gdy pojawiło się niebezpieczeństwo, szokujące prawdy wyszły na jaw:
☽ Tamta noc nie była przypadkiem
☽ Jej "defekt" jest w rzeczywistości rzadkim darem
☽ I teraz każdy Alfa—including jej były mąż—będzie walczył, aby ją zdobyć
Szkoda, że ona skończyła z byciem posiadana.


Ryk Kieran wstrząsnął moimi kośćmi, gdy przycisnął mnie do ściany. Jego gorąco przebiło się przez warstwy materiału.
"Seraphina, myślisz, że odejście jest takie łatwe?" Jego zęby musnęły nieoznakowaną skórę mojego gardła. "Ty. Jesteś. Moja."
Gorąca dłoń przesunęła się po moim udzie. "Nikt inny cię nigdy nie dotknie."
"Miałeś dziesięć lat, żeby mnie zdobyć, Alfo." Odsłoniłam zęby w uśmiechu. "Zabawne, że pamiętasz, że jestem twoja... kiedy odchodzę."

Sophie chciała wybiec z chaty, ale nogi odmówiły jej posłuszeństwa. Z wnętrza chaty dobiegł głośny warkot. Gdy się zaczął, nie przestawał. Właśnie próbowała zrozumieć, co się dzieje, gdy dostrzegła parę świecących oczu, wpatrujących się w nią z ciemności. Szybko skierowała latarkę na oczy, wydając głośne westchnienie. Dziesięciostopowy wilk, stojący na tylnych łapach, patrzył na nią, gotowy do skoku. Mięśnie były bardziej niż przerażające, a oczy świeciły jak rozżarzone węgle. Sophie patrzyła z niedowierzaniem i upuściła latarkę. Zajęło jej chwilę, by rozpoznać mityczne stworzenie, którego nie spodziewała się spotkać tej nocy. Cofnęła się, by uciec. Wilkołak rzucił się na nią. Chciała krzyczeć, ale z jej ust wydobyło się tylko bezgłośne powietrze, gdy upadła na plecy. Bestia była nad nią w mgnieniu oka. Patrzyła jej w duszę, stojąc nad nią z łapami mocno osadzonymi po obu stronach jej ciała. Łzy płynęły jej z oczu w tej chwili rozpaczy i paraliżującego strachu. Monstrualna bestia wyglądała jak uosobienie śmierci. Ślina bestii spadła tuż obok jej twarzy, a ona się skrzywiła. „Aaron?” ledwo zdołała wyszeptać. Bestia zignorowała to, jakby nic nie opuściło jej ust. Zamknęła oczy, przygotowując się na śmiertelny cios.

---Gra między Alfą a jego Łowczynią---
---Kto będzie ostatecznym zwycięzcą?---
---Kto straci serce w tej grze?---

„Wiesz, nigdy mi nie powiedziałaś, dlaczego masz te numery,” powiedział Rogan. „Czy mają jakieś specjalne znaczenie?”
„Dostajemy je przydzielone, ale mogłam wybrać swój,” odpowiedziałam.
„Och? Dlaczego więc 110?” Rogan nie przestawał pytać.
Uśmiechnęłam się lekko, a Rogan spojrzał na mnie zdezorientowany.
„To... to był numer mojego ojca,” powiedziałam.
„Chciałam go uhonorować, wiesz.”
Rogan ścisnął moją dłoń, a ja spojrzałam na niego i uśmiechnęłam się.
„Byłaś świetną łowczynią,” powiedział. „Ale teraz musisz być świetną Luną.”


Jej numer to 110, jej imię rzadko było używane. Ale miała naprawdę piękne imię, Serena. Serena straciła rodzinę w bardzo młodym wieku, nienawidziła wszystkich wilkołaków, którzy zrujnowali jej życie. Kiedy została wysłana, by zabić najpotężniejszego Alfę Rogana, Serena nie miała żadnych wątpliwości, Alfa Rogan musiał zostać zabity.

Alpha Rogan złapał najbardziej nieoczekiwaną zdobycz, swoją partnerkę, małą łowczynię. Radzenie sobie z nią było znacznie trudniejsze niż zabijanie jego wrogów we krwi. Wiedział, że ona go nienawidzi i sam powinien trzymać się od niej z daleka. Ale po prostu nie mógł, pragnął swojej partnerki tak bardzo i nigdy nie chciał jej skrzywdzić.

"Emma Grace?"
"Tak."
"Przykro mi to mówić, ale on nie przeżył." Lekarz patrzy na mnie ze współczuciem.
"D-dziękuję." Mówię z drżącym oddechem.
Mój ojciec nie żył, a człowiek, który go zabił, stał tuż obok mnie w tej chwili. Oczywiście, nie mogłam nikomu tego powiedzieć, bo zostałabym uznana za współwinną za samo wiedzenie, co się stało, i nic nie zrobienie. Miałam osiemnaście lat i mogłam trafić do więzienia, jeśli prawda kiedykolwiek wyszłaby na jaw.
Niedawno próbowałam przetrwać ostatni rok liceum i na zawsze opuścić to miasto, ale teraz nie mam pojęcia, co zrobię. Byłam prawie wolna, a teraz mogłabym mieć szczęście, jeśli przetrwam kolejny dzień bez całkowitego załamania mojego życia.
"Jesteś z nami, teraz i na zawsze." Jego gorący oddech szeptał mi do ucha, wywołując dreszcz na moim kręgosłupie.
Mieli mnie teraz w swoim mocnym uścisku, a moje życie zależało od nich. Jak doszło do tego punktu, trudno powiedzieć, ale oto byłam... sierota... z krwią na rękach... dosłownie.


Piekło na ziemi to jedyny sposób, w jaki mogę opisać życie, które przeżyłam.
Każdego dnia tracąc kawałek swojej duszy, nie tylko przez mojego ojca, ale także przez czterech chłopaków zwanych Ciemnymi Aniołami i ich zwolenników.
Byłam dręczona przez trzy lata, co było wszystkim, co mogłam znieść, i bez nikogo po mojej stronie wiedziałam, co muszę zrobić... muszę się wydostać jedynym sposobem, jaki znam. Śmierć oznacza spokój, ale rzeczy nigdy nie są takie proste, zwłaszcza gdy ci sami chłopcy, którzy doprowadzili mnie na skraj, są tymi, którzy ratują mi życie.
Dają mi coś, czego nigdy nie myślałam, że będzie możliwe... zemstę podaną na zimno. Stworzyli potwora i jestem gotowa spalić cały świat.

Treści dla dorosłych! Wzmianki o narkotykach, przemocy, samobójstwie. Zalecane 18+. Reverse Harem, od prześladowcy do kochanka.

Dlaczego miliarder technologiczny Artemis Rhodes miałby coś takiego opublikować?!

"Wszyscy mówią o hashtagu, który stał się wiralem w mniej niż kilka godzin. Niemniej jednak, ta dziewczyna stała się zagadką, którą każdy chce rozwiązać. W rzeczywistości mamy zdjęcia od kilku osób, które widziały tę dziewczynę na żywo."

Ekran telefonu jest mały, ale zauważam kilka moich zdjęć migających na ekranie. To nie może się dziać!

Wiesz, ten atak paniki, który starałam się stłumić? Cóż, wraca z zemstą. Czuję, jakby całe powietrze zostało ze mnie wyssane, a moja klatka piersiowa się zaciska. Mój wzrok się zamazuje i rejestruję, że upadam, zanim wszystko staje się ciemne.

"Proszę się uspokoić, pani Riley, to pan Rhodes, darczyńca naszego szpitala. Ta kobieta to jego narzeczona. Zajmę się tym." - mówi lekarz i odsuwa się, aby pielęgniarka mogła wyjść.

Patrzę, jak szybko odchodzi, zanim skupiam się na lekarzu. To starszy mężczyzna z białymi włosami i przyjazną twarzą, ale daje mi dziwne wibracje.

Czekaj... czy on właśnie powiedział "narzeczona"?

"Przepraszam, co pan powiedział?" - pytam.

"Mam dla pani propozycję." - mówi mężczyzna.

"Propozycję dla mnie? Co pan ma na myśli?"

"Propozycję? To znaczy-"

Macham ręką. "Nie to! Nie jestem idiotką. Chodzi mi o jaką propozycję?"

"Chcę, żebyś wyszła za mnie." - mówi z poważną miną.

Pewnie zastanawiasz się, jak kobieta, która mieszka w opuszczonym wagonie kolejowym, kończy jako żona wielkiego miliardera technologicznego.

Cóż, to proste. Wpadliśmy na siebie, spojrzeliśmy sobie w oczy i reszta to historia.

Okej, nie do końca tak to się stało. Widzisz, Artemis Rhodes jest w kłopocie. Potrzebuje żony do swoich następnych urodzin... za sześć dni. Więc co robi? Ściga mnie jak szalony stalker i oferuje mi mnóstwo pieniędzy, żeby za niego wyjść.

Szalone, prawda?

Oczywiście odmawiam, bo mam trochę godności, ale kiedy mój świat wywraca się do góry nogami, nie mam wyboru i muszę się zgodzić. Dzięki niemu nie mogę wrócić do swojego dawnego życia, a teraz utknęłam w jego.

Jestem jego buntem przeciwko rodzinie i cierniem w jego boku... Jego słowa, nie moje...

Pochodzimy z różnych światów, co oznacza, że w końcu te światy się zderzą, a z tym nadchodzi katastrofa, gotowa rozerwać cały plan na strzępy. Wiesz, taki zwykły wtorek.

Więc co robią dwie osoby, kiedy wszystko zaczyna się walić?

Cóż, pozwól, że ci opowiem...

Po przebudzeniu się po spotkaniu z losami, Amelia musi znaleźć sposób, aby zapobiec swojej własnej śmierci. Jednak w miarę jak dzień mija, zdaje sobie sprawę, że nic nie jest takie, jak w wizji, którą widziała o swojej przyszłości.

Wewnętrzna walka, aby wyłonić się jako biały wilk, prowadzi ją do spotkania z krwiożerczą bestią, która udaje się ją uwieść. Aż do momentu, gdy ich przerywa przybycie jej partnera. Nic nie jest takie, jakie powinno być, i będzie musiała wykorzystać wszystkie swoje zasoby, aby dowiedzieć się dlaczego, a może nawet skorzystać z pomocy wroga...

Przyszłość nigdy nie jest zapisana w kamieniu... a czasem trzeba złamać wszystkie zasady.

To jest kontynuacja książki 'Więcej niż ja', ale można ją czytać jako samodzielną powieść.

Po nagłej śmierci rodziców, Maya jest zmuszona uciekać i zacząć wszystko od nowa.

Z wiedzą, że człowiek, który zabił jej rodziców, wciąż jej szuka, opuszcza miasteczko, w którym dorastała, i rozpoczyna nowe życie jako studentka uniwersytetu w Maine.

Bez przyjaciół i rodziny stara się jak najlepiej wtopić w tłum jako człowiek, ale gdy wokół niej zaczynają dziać się dziwne rzeczy i pojawiają się tajemniczy ludzie, szybko odkrywa, że może to los przywiódł ją tutaj.

Czy w końcu dowie się prawdy o śmierci swoich rodziców, czy tylko pogrąży się w szaleństwie, które stało się jej nowym życiem?

Nowa wataha...

Partner... a może więcej niż jeden?

Nieznane zdolności?

Teraz wszystko jest o wiele bardziej skomplikowane.

Centrum Haven dla Omeg. Miejsce, gdzie Omegi mogą być chronione, aż osiągną pełną dojrzałość i znajdą idealną watahę.

Tak mi obiecywali. Kiedy straciłam rodziców w wieku czternastu lat, zostałam wysłana do Haven i obiecano mi cały świat. Jednak kiedy nadszedł mój czas, wataha, którą wybrałam, odurzyła mnie i sprzedała. Obudziłam się w klatce, obok rzędów innych Omeg. Czekałam tam przez dwa lata, aż w końcu nadszedł mój numer. Dziś wieczorem idę na aukcję...

To znaczy, dopóki mój strażnik nie wpadł pijany i nie zobaczyłam swojej szansy na ucieczkę. Byłam jednak zbyt słaba, a gdy mnie złapał i obiecał zatrzymać dla siebie, pomyślałam, że moja szansa na wolność przepadła. Wtedy czterech Alfów wpadło i uratowało mnie, ale moje problemy dalekie były od zakończenia.

Jestem zbyt niebezpieczna, żeby mnie zostawić przy życiu, ale nie mogę zaufać jedynemu miejscu w tym kraju, które miało mnie chronić. Poza tym, ci Alfowie wcale nie są typem watahy, której mogłabym zaufać lub wybrać na całe życie. Są brutalni i szorstcy. Jednak obiecują mi pomoc i ochronę, aż uzyskam sprawiedliwość, a ja zamierzam skorzystać z ich oferty. Mam jedno życzenie... Chcę, żeby nauczyli mnie być tak zła jak oni. Chcę być kimś, kogo ludzie, którzy mnie skrzywdzili, będą się bać.

Piekło nie zna większej furii niż zraniona Omega... czy coś w tym stylu.

Nazywam się Elise i zaraz dostanę swoje nieszczęśliwe zakończenie.

(Ta historia rozgrywa się w tym samym uniwersum co "Najpiękniejszy Dźwięk", a obie książki zostały teraz połączone jako "Omegi z Haven" dla lepszego odbioru:D)