Evelyn

Ukryłam swoją tożsamość i udawałam wiejską prostaczkę u boku Christophera, opiekując się nim i leczą go. Nigdy bym nie przypuszczała, że pierwszą rzeczą, jaką Christopher zrobi po wyzdrowieniu, będzie porzucenie mnie.

W dniu, w którym ja i moja przyrodnia siostra obchodziłyśmy wspólne urodziny, pojawił się z wielką pompą na jej przyjęciu, a mnie zostawił na pastwę kpin i szyderstw wszystkich dookoła: „Wiejskiej prostaczce nie wypada być żoną Christophera. Wracaj na wieś, tam jest twoje miejsce”.

Tylko się uśmiechnęłam. Gdyby nie spłata długu, jaki miałam wobec Christophera, nigdy bym tu w ogóle nie została. Każda z moich ukrytych tożsamości była kimś, na kogo oni mogli co najwyżej patrzeć z dołu.

Nikt nie spodziewał się, że będę miała dość odwagi, by rzucić Christopherowi w twarz papiery rozwodowe, oznajmiając, że to ja odchodzę od niego!