M. Ember

Poślubiła potwora, by ocalić swoją rodzinę. Teraz tkwi w pozłacanej klatce z krwi i zdrady.

Cassandra nigdy nie wyobrażała sobie, że przysięga złożona na ślubie zwiąże ją z Alexandrem — wampirzym lordem z Wall Street za dnia, drapieżnikiem szczytowym nocą. Jako jego wyłączne źródło krwi i niechciana żona znosi jego lodowate okrucieństwo, podczas gdy jej przyrodnia siostra Serena, świeżo przemieniona i niebezpiecznie piękna, knuje, by odebrać Cassandrze wszystko, czego ta tak naprawdę nigdy nie miała.

Gdy zazdrosna furia Alexandra omal jej nie zabija, Cassandra uświadamia sobie, że najokrutniejszym więzieniem nie jest gotycka rezydencja ani srebrne łańcuchy — tylko miłość do mężczyzny bez serca. Lecz podsłuchanie śmiertelnego spisku Sereny z wrogimi klanami zmienia wszystko. Nadchodzący Bal Krwawego Księżyca zakończy się chaosem, krwią i zaplanowanym morderstwem Cassandry.

Być może unicestwienie jest dokładnie tą wolnością, której potrzebuje.

W świecie, w którym wampiry rządzą nocą, jedna ludzka kobieta musi zdecydować: wyrwać się na wolność albo rozpaść się całkowicie.

Nazywali mnie bezwilczą. Wadliwą. Plamą na honorze watahy, która istniała tylko dlatego, że mój ojciec wykrwawił się na śmierć, ratując ich cennego Alfę.

Wierzyłam im. Przez dwadzieścia lat robiłam się mniejsza, połykałam każdą obelgę i trzymałam się głupiej nadziei, że Caden — mój przeznaczony partner, mężczyzna, który przysiągł mnie chronić — pewnego dnia dostrzeże moją wartość. Zamiast tego dał mi córkę w tajemnicy i pozwolił jej gasnąć, podczas gdy inną kobietę koronował na swoją Lunę. Kiedy Lily umarła w moich ramionach, błagając o ojca, który nigdy nie przyszedł, coś we mnie nie tylko pękło. To się roztrzaskało.

Wrobili mnie w morderstwo. Naznaczyli zdrajczynią. Wrzucili mnie do Świętego Źródła, żebym utonęła jak śmieć, za jaki zawsze mnie mieli.

Ale nie utonęłam. Przemieniłam się. Wilczyca, która wyrwała się z mojej duszy, jest ogromna, złota i pradawna — to rodzaj mocy, przy której Alfy padają na kolana. Okazuje się, że nigdy nie byłam zepsuta. Byłam po prostu zamknięta w klatce. A teraz, kiedy jestem wolna, mam wiadomość dla watahy Żelaznego Księżyca: wracam. A gdy to zrobię, każdy z was dowie się, co to znaczy zadrzeć z matką, która nie ma już nic do stracenia.