nicolefox859

Co może być bardziej żenujące niż przypadkowe wykręcenie numeru tyłkiem?

Wykręcenie tyłkiem numeru do własnego szefa…
I zostawienie mu sprośnej poczty głosowej, kiedy jesteś, yyy… „w trakcie” myślenia o nim.

Praca jako osobista asystentka Rusłana Orłowa to robota rodem z piekła.
Po długim dniu, podczas którego spełniam każdą zachciankę tego miliardera, potrzebuję jakiegoś ujścia dla stresu.
Więc kiedy tamtego wieczoru wracam do domu, robię dokładnie to.

Problem w tym, że moje myśli wciąż kręcą się wokół tego szef-dupka, który rujnuje mi życie.
I niech będzie—bo ze wszystkich licznych grzechów Rusłana, to że jest tak cholernie przystojny, może być najniebezpieczniejsze.
Dziś w nocy fantazje o nim są dokładnie tym, czego potrzebuję, żeby przekroczyć granicę.

Ale kiedy spuszczam wzrok na telefon, przygnieciony obok mnie,
jest.
Poczta głosowa: 7 minut i 32 sekundy…
Wysłana do Rusłana Orłowa.

Wpada we mnie panika i ciskam telefon przez pokój.
Tyle że nie da się cofnąć szkód wyrządzonych przez moje bardzo głośne „O”.

Więc co ja mogę zrobić?
Plan był prosty: unikać go i udawać, że to się nigdy nie wydarzyło.
Poza tym—kto tak zajęty w ogóle odsłuchuje pocztę głosową, co?

Tylko że kiedy on wpisuje mi w kalendarz spotkanie jeden na jeden ze mną na równe 7 minut i 32 sekundy,
jedno jest pewne:
On.
Słyszał.
Wszystko.

Co jest gorsze niż wlec się na wesele, bo „tak wypada”?
Dowiedzieć się, że pan młody to twój były.
I że on dalej nie potrafi cię odpuścić.

Yulian Lozhkin wyglądał, jakby go sam Pan Bóg wyrzeźbił w wolnej chwili.
Burzowo-szare oczy. Zarost jak z okładki „GQ”. Kaloryfer na brzuchu, taki, że można by na nim tarkę do sera reklamować.

Szkoda tylko, że to jeden z najniebezpieczniejszych, najbardziej wpływowych facetów w całym mieście.

Potrzebuje fikcyjnej narzeczonej, żeby dopiąć interes, który wyniesie go na sam szczyt.
A ja potrzebuję jego pomocy, żeby mój syn dostał specjalistyczną opiekę, jakiej naprawdę wymaga.

Więc idę na układ: będę jego „dziewczyną” na ten wieczór.
Tylko wyobraźcie sobie moje zdziwienie, kiedy podjeżdżamy pod miejsce ceremonii, a ja widzę, kto bierze ślub…

MÓJ BYŁY.

I kiedy wesele się rozkręca, dociera do mnie z całą brutalną jasnością, jak bardzo on wciąż mnie nie przepracował.
Rozstałam się z nim nie bez powodu.
Mówiąc wprost: to okropny człowiek.
To, jak niezręcznie próbuje mnie podrywać przy swojej przyszłej żonie, mówi absolutnie wszystko.

Ale Yulian musi domknąć ten deal i zostać.
A ja mogę zacisnąć zęby przez jedną noc — dla dobra mojego syna.

Co prowadzi mnie do chyba najgorszej chwili w moim życiu…
Kiedy pastor pyta: „Czy bierzesz tę kobietę za swoją prawowitą żonę?”
A mój były mówi: „Nie…
Chcę JĄ.”

To moje pierwsze spojrzenie w dniu ślubu.
Odwracam się... ale mojego męża nie ma.
Zamiast niego widzę nieznajomego, który rozwalił mi życie.

Oto historia:
Sześć lat temu byłam na najgorszej pierwszej randce w dziejach.
Randka w ciemno z jakimś palantem, co nie rozumiał słowa „nie”.
Wtedy pojawił się przystojny nieznajomy.
Uratował mnie.
I usiadł, żeby dokończyć tę randkę.

Myślałam, że to jakiś odlot.
Ale między nami aż iskrzyło.
Zaczęliśmy gadać, jedno pociągnęło drugie, skończyliśmy w toalecie restauracji i...
No wiesz.

Zaszłam w ciążę.
On zniknął.
Życie: w rozsypce.

Próbowałam iść dalej.
Przez sześć lat myślałam, że mi się udało.
Ale teraz, ni stąd, ni zowąd, wrócił — akurat w dniu mojego ślubu, no jakby mało było innych dni.
I gada rzeczy, które nie mają najmniejszego sensu.

„Twój narzeczony nie jest tym, za kogo go uważałaś...

Nie pozwolę ci za niego wyjść...”

A, co najgorsze...

„Zamiast tego poślubisz mnie.”

Znalazłem swojego anioła. A potem połamałem jej skrzydła.

Alexis nigdy nie powinna była postawić stopy w moim świecie.
Tacy faceci jak ja brudzą takie dziewczyny jak ona. Zabieramy im niewinność i rozszarpujemy ją na strzępy.
Ona myśli, że jest twarda. Myśli, że da sobie ze mną radę.
Ale nie ma pojęcia, jak głęboko sięga mój mrok.

Najlepiej było, że wziąłem ją na jedną noc i zostawiłem za sobą.
Cokolwiek więcej byłoby zwyczajnie okrutne.

Myślałem, że widziałem Alexis Wright po raz ostatni.
Więc wyobraź sobie moje zdziwienie, gdy dwa lata później otwierają się drzwi do mojego gabinetu…
I ona wchodzi.
Dziewczyna, którą zniszczyłem. Dziewczyna, którą pożarłem.

Teraz, kiedy znowu stoi przede mną, mam do niej tylko dwa pytania:
Po pierwsze — co ona tu robi?
A po drugie…
Co ona ma na myśli, mówiąc: „nasze dziecko”?

Mój obłędnie przystojny sąsiad właśnie znalazł moje pudełko z „osobistymi zabawkami”.
A moja misja, żeby je ukraść z powrotem…
Skończyła się w jego łóżku.

To miał być tylko żart:
Dać mojej najlepszej przyjaciółce sprośne gadżety na wieczór panieński i zawstydzić ją przy całej rodzinie.
Tylko że kiedy moja paczka trafia przez pomyłkę do mojego boskiego, tajemniczego sąsiada,
to ja kończę spalona ze wstydu.

Zakradam się do niego, żeby spróbować ją podkraść, zanim ją otworzy.
Problem w tym, że łapie mnie w trakcie tej „akcji”…
A potem każe mi zostać na kolacji.

Kolacja prowadzi do deseru, a deser prowadzi do… kolejnego deseru, jeśli wiesz, o co mi chodzi.
Kilka „dań” słodkiej, grzesznej pokusy.
Na moją obronę: z bliska jest jeszcze piękniejszy, niż wydawał się, gdy podglądałam go z okna swojej sypialni.

Kiedy w końcu wracam do domu następnego ranka, otwieram mój skradziony łup.
Ale wygląda na to, że chwyciłam nie tę paczkę.
A brutalny bałagan, który znajduję w środku, zmieni moje życie na zawsze.

Wychodzi na to, że mój gorący sąsiad jest bossem rosyjskiej Bratwy i ma swoje głębokie, mroczne sekrety.
Wychodzi na to, że zrobił mi też dziecko.