Lillian

– „Jesteś dla mnie tak pieprzenie ciasna” – wyszeptał Austin Raymond, a jego członek wypełniał ją głęboko, miarowo, bez wytchnienia. – „Kochanie… urodź mi dziecko, dobrze?”

Ciało Elli zadrżało pod nim; sutki miała twarde, przyciśnięte do prześcieradła, a jej mokra cipka pulsowała i bolała z tęsknoty za nim.

Po czterech latach bezinteresownego oddania Ella Brooks została bezceremonialnie zastąpiona jego pierwszą miłością, tracąc wszystko w żarze zdrady, która spaliła jej świat do gołej ziemi. Ze złamanym sercem odcięła się od przeszłości i odrodziła jako Tesser – jasna gwiazda nauki, otoczona blaskiem i adoratorami.

Jego jednak prześladowało wspomnienie tamtej miłości; gotów był przebić głową każdy mur i przejść przez ogień, by ją odzyskać.

Czy zdoła odzyskać swoją niezłomną byłą żonę?

W noc swoich 26. urodzin odkrywa, że jej chłopak od trzech lat traktuje ją jak nic więcej niż trofeum do pokazywania światu. Żeby obudzić odziedziczony po rodzinie talent do wyceny skarbów, spędza noc z najniebezpieczniejszym facetem w całym barze.

To, co miało być tylko ekscytującą „transakcją”, okazuje się zwrotem akcji, od którego robi się słabo w kolanach: ten mężczyzna to nikt inny jak wpływowy, chłodny i zdystansowany wuj jej chłopaka — Silas Montgomery! Kiedy próbuje wyjść, on przyciąga ją do siebie i trzyma w żelaznym uścisku, a potem szepcze groźnie, tuż przy jej uchu: „Po tym, jak ze mną poszłaś do łóżka, naprawdę myślisz, że tak po prostu sobie pójdziesz?”

Ten chaotyczny początek — będzie ostrzem zemsty czy bardziej olśniewającą pułapką?

Cztery lata temu upozorowałam własną śmierć, żeby wyrwać się spod łapy mojego okrutnego męża, Aidena, i mojej podłej siostry. Dziś wróciłam jako wpływowa dziedziczka — i ukrywam nasze tajemnice: moje dzieci.

Upokorzyłam jego kochankę, każąc jej wyłożyć miliony za obraz, który i tak już miałam w swoich zbiorach. A kiedy Aiden spróbował mnie przypchnąć do muru i загrać pana sytuacji, nie błagałam — przyłożyłam mu z liścia.

Tylko że zamiast wściekłości w jego oczach zapłonęła chora obsesja. Przycisnął mnie do ściany, tak blisko, że poczułam jego oddech, i wysyczał niebezpiecznie:
— Możesz zmienić twarz, Keira, ale przede mną się nie schowasz. Czyje to dziecko?

Myśli, że dalej mnie ma na własność? No chyba śni. Tym razem to ja trzymam ster.