Alice Moore

Całe moje życie marzyłam o tym, żeby mieć własne dziecko. Kiedy myślałam, że moje marzenie wreszcie się spełnia, weszłam do pokoju i zobaczyłam fiuta mojego narzeczonego zanurzonego w cipce mojej najlepszej przyjaciółki. Ta suka nawet się przechwalała: „Jest taka głupia—nadal nie zorientowała się, że cały czas dosypywałam jej do kawy tabletki antykoncepcyjne...”
Zdrada, upokorzenie, wściekłość—w najciemniejszym momencie mojego życia postanowiłam wziąć sprawy w swoje ręce: sztuczne zapłodnienie. Nawet jeśli nie będzie obok mnie żadnego mężczyzny, będę miała swoje dziecko.
Ale los uwielbia grać okrutne żarty. Zaraz po zabiegu Sarah wpadła do pokoju, z paniką wypisaną na twarzy. „Jesteśmy w dupie! Zaginęła próbka nasienia najpotężniejszego Alfy w Silver Creek City!”
Moja ręka instynktownie powędrowała do brzucha, serce zaczęło bić mocniej. Czy nasienie we mnie należy do tego Alfy?

„Zostań moją narzeczoną, a ja mogę udawać, że dziś wieczorem nic się nie stało”.

To były pierwsze słowa, jakie mój narzeczony powiedział do mnie po tym, jak publicznie ujawniłam nagranie, na którym mnie zdradza.

Wszyscy wiedzą, że jestem tylko sierotą mieszanego pochodzenia, przygarniętą przez rodzinę Sterlingów.

Tchórzliwa. Zwyczajna. Ukryta za grubymi okularami — najniższa z najniższych w oczach czystokrwistych wilkołaków.

Dlatego byli pewni jednego —

Nawet jeśli mój narzeczony mnie zdradził, nie odważyłabym się walczyć.

Ale nie wiedzą, że w moich żyłach płynie najrzadsza linia krwi w świecie wilkołaków: Złoty Wilk.

Przypadkiem ocaliłam najbardziej szlachetnego — i najbardziej niebezpiecznego — mężczyznę w świecie wilkołaków: Alexandra, dziedzica Arktycznych Wilków.

Zimny. Potężny. Nietykalny… a jednak tylko on traci kontrolę, gdy chodzi o mój zapach.

A kiedy zbliża się coraz bardziej, zaczynam rozumieć:

Kłamstwa mojego narzeczonego, władza, jaką ma nade mną mój wuj, zniknięcie moich rodziców…

Wszystko to ma związek ze Złotym Wilkiem, którego krew noszę w sobie.

Wszyscy chcą mnie wykorzystać.

Ale Alexander zamyka mnie w klatce swoich ramion, wbija we mnie spojrzenie i mówi:

„Fiona, możesz mnie nienawidzić — ale nigdy nie myśl, że możesz ode mnie odejść”.

Myślałam, że jest moim wybawieniem.

Dopóki nie odkryłam —

Że jego zainteresowanie mną mogło od początku dotyczyć Złotego Wilka, którego krew mam w sobie.

Jeśli nawet on mnie okłamywał,

to tym razem… komu mogę zaufać?