judels.lalita

"Kim ona jest?" zapytałam, czując, jak łzy napływają mi do oczu.
"Poznał ją na obozie szkoleniowym Alfa," powiedział. "Jest dla niego idealną kandydatką. Wczoraj w nocy padał śnieg, co oznacza, że jego wilk jest zadowolony z wyboru."
Moje serce zamarło, a łzy spływały po moich policzkach.
Alexander odebrał mi niewinność zeszłej nocy, a teraz bierze tę kobietę w swoim biurze jako swoją Lunę.


Emily stała się pośmiewiskiem stada w swoje 18. urodziny i nigdy nie spodziewała się, że syn Alfy będzie jej partnerem.
Po nocy pełnej namiętnej miłości, Emily dowiaduje się, że jej partner wybrał sobie inną. Złamana i upokorzona, znika ze stada.
Teraz, pięć lat później, Emily jest szanowaną wojowniczką wysokiej rangi w armii Króla Alfy.
Kiedy jej najlepsza przyjaciółka zaprasza ją na wieczór pełen muzyki i śmiechu, nie spodziewa się, że spotka swojego partnera.
Czy jej partner zorientuje się, że to ona?
Czy będzie za nią gonił, a przede wszystkim, czy Emily uda się zachować swoje tajemnice w sekrecie?

"Nie! To niemożliwe!" syknęłam w myślach. "On nie odważy się tu przyjść!"
"Co do cholery, Zara!" Levi wpadł na mnie i warknął za mną.
"Przepraszam," wymamrotałam z szeroko otwartymi oczami.
"Czy to jest?" Levi połączył się ze mną myślowo, a ja skinęłam głową.
"Zara," odezwał się mój ojciec. "Rozumiem, że znasz Alfę Noaha."
Powoli skinęłam głową.
"Świetnie," powiedział ojciec. "Alfa Noah również poinformował mnie, że jesteś jego przeznaczoną partnerką."
Skinęłam głową w odpowiedzi.
"Świetnie, Alfa Noah poprosił o twoją rękę."
"Naprawdę?" odzyskałam głos.
Ojciec i Alfa Noah skinęli głowami.
"Interesujące," powiedziałam. "Czy Alfa Noah powiedział ci, że odrzucił mnie ponad rok temu?"
Uśmiech ojca zbladł, a twarz Alfy Noaha zrobiła się popielata.
Czy Alfa Noah naprawdę wierzył, że po prostu ślepo posłucham rozkazu ojca bez walki?


Zara jest srebrnym wilkiem pochodzącym z jednego z najpotężniejszych stad na kontynencie.
Rok po tym, jak ją odrzucił, jej przeznaczony partner puka do jej drzwi, by powiedzieć, że wrócił, by ją odzyskać.
Zara odrzuca jego propozycję, a on za jej plecami prosi jej ojca o jej rękę. Stary Alfa zgadza się na układ.
Zara jest niezadowolona i postanawia działać na własną rękę. Informuje ojca, że wybrała sobie partnera, swojego Betę i najlepszego przyjaciela, Leviego – tylko że on ma sekret.
Co się stanie, gdy przeznaczony partner Zary pojawi się na ceremonii jej i Leviego?
Czy przerwie uroczystość i uzna ją za swoją partnerkę?
Historia o dwóch złamanych sercach, które odnajdują się nawzajem i zostają wciągnięte w sieć kłamstw i przepowiedni.
Czy Zara znajdzie szczęście, na które zasługuje?

"Zostań ze mną!" zawołał Alpha Lennox. "Proszę, nie opuszczaj mnie! Potrzebuję cię!"
Jego słowa przeszyły moje serce, sprawiając, że walczyłam z ciemnością. Skupiłam się na jego głosie, czując ciepło jego obecności, które otulało mnie jak kojący koc. Używając resztek sił, walczyłam z cieniami, które groziły, że mnie pochłoną. Byłam zdeterminowana, by odpowiedzieć na jego wołanie. Zmusiłam powieki do otwarcia na krótką chwilę.
Ciepłe, głęboko niebieskie oczy patrzyły na mnie. Były pełne niewylanych łez.
"Sprowadźcie pomoc!" krzyknął. "Znajdźcie lekarza! Szybko! Nie mogę jej znowu stracić!"
Czytałam smutek w jego niebieskich oczach. Pilność w jego głosie przebiła się przez mgłę mojego zmęczenia, zapalając we mnie iskierkę determinacji. Walczyłam z nadciągającą ciemnością z całych sił, desperacko chcąc go zapewnić, że nadal tu jestem, nadal walczę. Wiedział, że nie przeżyję upadku.


Macocha Amaii zamordowała ją, aby przejąć kontrolę nad stadem. Na szczęście bogini okazała jej litość i dała jej drugą szansę.
Teraz, odrodzona trzy lata wstecz, Amaia szuka swojego przeznaczonego partnera i przysięga zemstę na wszystkich, którzy ją zdradzili.
Czy go znajdzie?
Czy on jej pomoże, czy też pojawią się nieznane siły, które ich rozdzielą?

Nigdy nie wypowiedziała ani słowa... aż do dnia, w którym została ich partnerką...

Ayla nie odezwała się ani razu od nocy, gdy jej świat spłonął.

Miała pięć lat, kiedy straciła wszystko — rodzinę, swoją watahę i tę część siebie, która wiedziała, jak dać się usłyszeć. Przygarnięta przez rywalizującego Alfę, dorasta w miejscu, które pozwala jej przeżyć... ale nigdy nie pozwala jej naprawdę do niego należeć.

Większość watahy ją ignoruje.

Synowie Alfy nie.

Trojlęta dopilnowały, by dokładnie zrozumiała, ile jest warta — nic. Lata milczenia nauczyły ją, jak ich znosić, jak znikać, jak nie reagować.

Tak było łatwiej.

Aż do jej osiemnastych urodzin.

Jej wilczyca się budzi.

A wraz z nią więź partnerska.

Nie jedna. Nie dwie.

Trzy.

Wszyscy trzej.

Te same trzy wilki, które uczyniły jej życie nie do zniesienia.

Teraz wszystko jest inne. Patrzą na nią tak, jakby miała znaczenie. Jakby była kimś, kogo muszą chronić, zatrzymać przy sobie, komu muszą wynagrodzić przeszłość.

Ayla nie wie, co z tym zrobić.

Nie chce ich poczucia winy. Nie ufa temu, w co ta więź próbuje się przemienić. I zdecydowanie nie chce ich na tyle blisko, by znów mogli ją doszczętnie złamać.

Ale zmienia się też coś jeszcze — coś głębszego niż więź.

Jest w niej moc, która nie powinna istnieć. Coś, co było tam na długo przed tym, jak obudziła się jej wilczyca.

I nie tylko ona zaczyna to dostrzegać.

Cokolwiek po nią nadciąga... nie boi się Alf.

A jeśli Ayla chce mieć jakąkolwiek szansę, by to przetrwać, będzie musiała zmierzyć się z jedyną rzeczą, której unikała przez trzynaście lat.

Będzie musiała użyć swojego głosu.

Nawet jeśli będzie to oznaczało zaakceptowanie tych, którym przysięgła, że nigdy nie zaufa.

Bo jeśli tego nie zrobi —

tym razem nie tylko ona straci wszystko.