Rozdział 132 132

Idiota.

Już mam przeprosić, kiedy do środka wchodzi jedna ze służących. Ma kamienną twarz, gdy podaje mi list — na klapce błyszczy urzędowa pieczęć.

— Przyszedł kilka minut temu, proszę pani. Poleconym kurierem.

Biorę onieśmielająco białą kopertę i kiwam lekko głową, a służąca znika niemal natych...