Proszę, nic nie mów

„Pójdę po przekąskę ze stołu, Tato,” powiedziałam w pośpiechu, biegnąc do długiego stołu zastawionego smakołykami. Oddalając się od lodowatego spojrzenia Vince'a. Moje kroki były pośpieszne i chwiejne; potykałam się, bo czułam, że na mnie patrzy, a to sprawiało, że moje wnętrzności drgały i napinały...