De weerbarstige ontmoeting

Ivery Clark POV

Verdomd*...! *

Hoe kan een mannenstem zo dominant en aantrekkelijk zijn? Zijn stem is als een afrodisiacum voor mijn hersenen, waardoor mijn knieën zwak worden.

Hij kwam tussenbeide en verzwolg de hele ruimte om me heen. Ik strompelde terug, slikkend. *Wauw..! *

„Waarom huil je, ma Belle? Is er iets gebeurd?” De sexy vreemdeling vroeg het nog eens, maar ik stond daar, verbijsterd door de hele situatie.

Ik had nog nooit zo'n knappe man gezien. Hij was geen jongen, hij was een volwassen man, waarschijnlijk veel ouder dan ik.

Maar hij was zo knap en goed gebouwd dat John, die ik de knapste ter wereld vond, eruit zou zien als een inktvis in het bijzijn van deze sexy vreemdeling.

Alles aan hem was perfect. Zijn ogen, neus, kaak, gezicht, alles. Hij zag eruit als een Griekse god.

Hoe kan een man zo perfect zijn?

Ik weet niet wat me overviel, ik wist de afstand tussen ons uit en sloeg mijn handen om hem heen en trok hem naar zich toe.

Zo dichtbij dat onze lippen elkaar nu borstelden. Ik leg verleidelijk mijn vingers op zijn gitzwarte, zijdeachtige haar.

„Wil je bij me slapen?” Mijn wimpers doordrenkt van tranen knipperden terwijl ze dwars door zijn magnetische wimpers staarden. Ik wil dit doen.

Als John zonder schaamte of schuldgevoel van zijn leven kon genieten, kan ik dat ook!

Eigenlijk ben ik maagd ondanks dat ik een vriend heb. We waren zo jong en druk in ons leven dat we elkaar nauwelijks tijd konden gunnen.

Bovendien verzon hij altijd talloze excuses om elkaar niet te ontmoeten, ik had niet eens het vermoeden dat hij iemand anders achter me zag.

Ik stak de kraag uit en begon de stropdas om de nek van deze sexy vreemdeling los te maken. Plotseling werd de greep op mijn arm strakker en zag ik verwarring in het gezicht van de sexy vreemdeling.

„P.. Duw me alsjeblieft niet weg, alsjeblieft.” Ik slaakte een kreun, duwde mijn borsten tegen zijn sterke borst, terughoudend om hem te verlaten.

Verdomme, mijn eigen gedrag schokt me. Mijn verstand is te gestoord om helder te denken. Zijn nabijheid, de lichaamswarmte die daar vandaan komt, doet me gek worden.

Even pauzeert hij even, maar dan laat hij een zacht mannelijk grom horen alsof zijn geduld eindelijk gebroken is. In een oogwenk werd zijn greep op mijn kaak sterk en sloeg hij met kracht zijn lippen op de mijne.

Mijn tepels staken tegen mijn beha aan, bij plotselinge actie brak er vuur door me heen. Hij is te sterk.

Hij kantelde mijn hoofd en stak zijn hete tong in de mijne, waardoor ik gek werd. Zijn kussen waren wild en heet. Hij eiste elke centimeter van me op, hij leek hier erg goed in.

Zijn andere hand zwierf over mijn hele borst. Ik kreunde luid toen hij mijn harde tepels door mijn topje kneep. Ik beefde als een blad onder hem.

Onze kus wordt vleselijker en wilder, en onze tongen dwarrelen tegen elkaar.

Hij trok vreemde gevoelens uit mijn lichaam. Ik bleef maar kreunen in zijn mond terwijl hij zijn aanvallen op mijn borsten voortzette.

Zijn handen gingen toen langs mijn dijen en hij tilde mijn jurk iets hoger op tot aan mijn middel en ik voelde zijn hete bobbel tegen mijn tintelende kern, alleen onze kleren vormden een barrière voor elkaar.

Mijn hele lichaam huiverde en een luid gekreun ontsnapte uit mijn mond toen hij zijn lange, mannelijke vinger over de rand van mijn string drukte. Ik word gek als hij zijn hand in mijn string steekt en zijn vingers op en neer over mijn spleet beweegt.

In een oogwenk trekt hij de string naar beneden en laat mijn blote kutje volledig aan hem zien. De koude lucht begroet mijn huid waardoor mijn hele lichaam huivert, waardoor ik kippenvel krijg. De hele scène is zo zondig en zo verkeerd.

De moed die een paar minuten geleden door me heen was gegroeid, begon te barsten. Iets in mijn hersenen zegt me dat dit verkeerd is. Heel verkeerd.

Ik zou dit niet moeten doen, wat als dit op iets anders uitdraait? Zo ben ik niet, ik ben hier niet voor gekomen.

Pak je grip, Ivery!!

Ik duwde de man voor me, mijn gezicht werd veel bleker. Alsof iemand een emmer vol ijswater over mijn hele lichaam heeft gegooid.

„Ik... het spijt me, meneer. Ik moet gek geworden zijn door mijn tragische leven. Het was niet mijn bedoeling om je ruimte binnen te vallen. Ik moet gaan, ik dacht niet goed na.” Mijn stem trilde ongecontroleerd en ik keek hem aan.

Verdomme, de moed om een man te grijpen doofde me brutaal uit. Ik wil geen wraak, hier vandaan ontsnappen is het eerste en belangrijkste wat je nu moet doen!

„Dus... het spijt me.” Ik stapte voor hem uit, maar toen voelde ik een sterke grip op mijn pols en ik werd in een oogwenk naar achteren getrokken en tegen de muur gedrukt.

„Waar denk je heen te gaan, ma Bella?” Hij gromde een diepe, lage toon waardoor er rillingen over mijn rug liepen.

„Je ziet eruit alsof ik je onrecht heb aangedaan of geschonden. Ben jij het niet die dit heeft geïnitieerd en de brand in de eerste plaats woedend hebt gemaakt? Hmm?” Hij kroop naar mijn oren.

„Is dit niet wat je wilde?” Zijn hand omsluit een van mijn borsten en knijpt erin, waardoor ik omval.

„Hoewel ik verrast ben door je actie. Ik help je graag verder.” Hij lachte sexy en streek met zijn hete tong over mijn oorlel.

„B-Maar meneer, dit is niet juist —”

Mijn woorden hingen in de lucht toen hij mijn ene been optilde, waardoor mijn kwetsbare kern aan hem werd blootgesteld. Ik kreun hardop terwijl hij zijn heupen tegen de mijne knarst, waardoor er een gekmakende wrijving ontstaat.

„Geen maren, ma bella. Jij bent degene die ermee begonnen is en het is aan mij om er een einde aan te maken. Kun je dat niet zien? Je hebt een beest geprovoceerd.” Hij beet in mijn oorlel en hield zijn heup vast, waardoor mijn ogen naar achteren rolden bij de wrijving.

Plotseling werd er op de deur geklopt, waardoor ik van streek raakte. Maar hij negeerde het.

„S-meneer!”

„Shhh... je hoort niet afgeleid te worden als je bij mij bent, ma bella. We moeten hiermee doorgaan...”

O god, ik ben vandaag dood.

*Doe iets, Ivery! *

Ik schrok en richtte me op zijn kruis en hij werd overrompeld door mijn plotselinge actie. Zijn gezicht was verwrongen en hij keek me met een gestoorde uitdrukking aan.

Verdomme.

Hij stak zijn handen uit om op me af te schieten, maar ik buk en ren hem voorbij.

Run Ivery...

Ik opende de deur en rende naar buiten. Er was nog een man die eruitzag alsof hij de secretaresse was van die sexy vreemdeling of zoiets. Hij keek me met grote ogen aan en zag mijn slordige jurk.

Mijn wangen werden felrood. Verdomme, ik wil nu al dood. Ik begroef mijn hoofd en glipte weg.

*Verdomme... verdomme... *