4

KINA: Mijn naam spreek je uit zoals Tina maar dan met een K. Eerlijk gezegd kan ik niet geloven hoe Adrians oma is, hoe ze zomaar zo’n scène kan schoppen en geen spier vertrekt; het is niet alleen Adrians dag, het is ook de mijne. Ik denk dat ik er dan maar voor moet zorgen dat ik een grootse entree maak bij mijn Luna-ceremonie en dat iedereen die narcistische trut vergeet. “Keska?” roep ik naar haar. “Wil je me helpen me klaar te maken?” vraag ik haar; ik weet hoe belangrijk ze is voor Adrian, dus ik wil haar zelf ook beter leren kennen. “Weet je zeker dat je mij wilt?” vraagt ze. “Ik zou niet willen dat je gedoe krijgt met de familie omdat je aardig tegen me doet.” zegt ze. “Nou, lieverd, ik had het je niet gevraagd als ik je niet wilde, en ik denk dat ik je oma wel aankan.” Het is al iets na het middaguur, dus ik moet opschieten; de ceremonie begint over iets meer dan een uur. “Oké, als je het zeker weet.” zegt ze. “Dat weet ik,” verzeker ik haar. Ik pak haar bij de hand en leid haar de trap op naar mijn suite, waar mijn moeder en beste vriendin op me wachten. “Keska, dit is mijn moeder, Connstance, en mijn beste vriendin, Gracie. Mam, Gracie, dit is Keska; ze is Adrians nicht uit de Blue Crescent Pack.” Ze kijken allebei wat verward. “Ik dacht dat er in die familie alleen een tweeling was?” zegt mijn moeder. “Ja, dat hoor ik vaak.” antwoordt Keska haar. “Het zou net zo goed zo kunnen zijn, met alle aandacht die ze mij geven.” zegt ze, alsof het niets is, en mijn hart en dat van mijn moeder breken om haar.

KINA: Ik spring onder de douche, was mijn haar en was snel mijn lichaam en stap eruit. Mijn moeder heeft mijn jurk en ondergoed voor me klaarliggen als ik eruit kom. Keska hielp Gracie met het klaarleggen van mijn make-up. Ik heb lang haar, de kleur van tarwe in het zonlicht, dus het is iets donkerder dan dat van de anderen in Adrians familie, en ik heb hazelnootkleurige ogen die net iets donkerder zijn dan die van Keska. Mijn jurk is zwierig en Grieks van stijl, met de drapering van de rechterschouder af, volledig met kraaltjes bezet, in de kleur van oceaanglas, dat waterige groen met een zweem blauw en een tint groen die net iets donkerder is dan mint; het laat mijn ogen spreken en complimenteert mijn haar, dat in zachte krullen valt en ook naar de rechterkant is vastgezet om mijn teken van Adrian aan de linkerkant te laten zien. Ik ben niet iemand van heel veel make-up, maar ik begrijp hoe belangrijk het is dat ik er vandaag op mijn allerbest uitzie, en na wat er eerder was gebeurd was ik vastbesloten om een grootse entree te maken en de aandacht weg te trekken bij Adrians oma, dus met een saliebrown eyeliner en ombre-tinten groene oogschaduw, aangebracht met een cat-eye-effect, en blush die mijn hoge jukbeenderen accentueert, en een zachte koraalkleurige lip, voel ik me een Griekse godin. Terwijl ik me klaarmaak, vraag ik Keska naar haar en Adrians gebaren. “Waarom gebaren jij en Adrian naar elkaar? Hoor je slecht? En is dat waarom ze zo gemeen tegen je doen?” “Nee, ik hoor niet slecht; we doen het zodat we met elkaar kunnen praten zonder dat zij weten waar we het over hebben, omdat we de mind link niet kunnen gebruiken doordat we in verschillende roedels zitten.” vertelt ze me. “Ze zijn gemeen tegen me omdat, zoals je de voormalige Luna en de oudere mevrouw Sutter hoorde, ik op geen van hen lijk; ik lijk op de moeder van mijn moeder, oma Lilly.” antwoordt ze. “Nee, Adrians Gamma heeft een neef die doof is, en hij heeft ons gebarentaal geleerd. Adrian wilde het leren, zodat als ze ooit op bezoek kwamen, hij met haar zou kunnen communiceren, zoals een hoffelijke gastheer dat hoort te doen.” Ik had over de neef van de Gamma gehoord, en ik leer om die reden ook gebarentaal. “Ik heb medelijden met mam.” zegt Keska zacht. “Zoals vaders moeder praatte, was het net alsof ze een affaire had gehad met iemand, of alsof ze me hadden geadopteerd, en niemand nam het voor haar op!!!” “Ik weet zeker dat iemand er met haar over heeft gesproken; ik denk niet dat je vader haar je moeder zo zou laten disrespecten.” antwoordde ik haar. “Laten we het hopen.” zegt ze.

DRAKE: Ik was woedend op mijn moeder omdat ze mensen liet denken dat mijn partner mij had bedrogen! Ik stoof naar de plek waar ze stond: “MOEDER!!!” brulde ik zowat tegen haar, “Carla heeft me niet bedrogen, en heeft me nooit bedrogen!! Ik vind dat je haar NU excuses verschuldigd bent!!!” Ik KOOKTE van woede, maar ik wilde niet nog meer een scène veroorzaken dan zij al had gedaan, maar ze moest haar excuses aanbieden aan mijn partner. Ik pakte haar bij de arm en sleurde haar mee naar de plek waar mijn partner stond. “Bied nu je excuses aan!” Mijn stem was ijskoud tegen haar. “Drake, lieve jongen, ik heb nooit gezegd dat ze dat deed, jij hebt mijn woorden uit hun verband gerukt,” kirde moeder tegen me. “Doe niet neerbuigend tegen me, moeder! Je liet het klinken alsof Carla óf had bedrogen, óf Keska geadopteerd was, (Zogenaamde Moeder!), dat waren precies je woorden. Bied nu je excuses aan aan mijn Partner!!!” siste ik tegen haar met opeengeklemde tanden. Moeder gaf nooit graag toe dat ze ongelijk had, maar deze keer ging ik haar dwingen het toe te geven, en nog wel in het bijzijn van getuigen. “Drake, lieverd, maak geen scène,” zei ze nogal zachtjes. “Bied NU excuses aan!!!” brulde ik zowat tegen haar. “Prima.” Ze slaakte een geërgerde zucht. Ze draaide zich naar mijn partner. “Carla, mijn excuses, maar ik heb niet gezegd dat je hem bedroog.” “Nee, Amanda, je hebt het alleen gesuggereerd, en daarmee heb je niet alleen mijn reputatie op het spel gezet maar ook die van onze Roedel. Ik hoop dat je nu blij bent!!” Mijn partner en ik draaiden haar de rug toe en liepen weg om onze plek in te nemen voor de ceremonie.

De muziek begint als teken dat de ceremonie van start gaat.

KINA: Ik werp een snelle blik op de klok, het is bijna half twee. Er wordt zacht op de deur geklopt en mijn moeder doet open. Ik hoor mijn vader aan de andere kant. “Het is tijd, zijn jullie dames klaar?” vraagt hij met zijn volle baritonstem. Mijn moeder doet de deur open zodat hij binnen kan komen. “O, je bent prachtig! Mijn lieve dochter,” zegt hij tegen mij terwijl hij naar me toe komt om een kus op mijn wang te geven. Dan draait hij zich naar mijn moeder en kust haar. Als hij zich weer naar mij toedraait, biedt hij me zijn arm aan. “Dames, gaan jullie alsjeblieft naar jullie plaatsen. Ik zal Kina naar beneden begeleiden.” Keska is de eerste die de deur uitgaat, gevolgd door Gracie. Ik vang toevallig een glimp op van Adrian, die gekomen is om mijn moeder naar beneden te begeleiden en daarna zijn plaats in te nemen op het podium dat voor de gebeurtenissen van vandaag was opgebouwd. “Wie zat er bij jou in de kamer, Gracie, en haar moeder?” vroeg mijn vader met gedempte stem. Ik fluister terug: “Dat was Adrians nicht Keska.” “Degene waar die oude heks eerder zo’n heisa over maakte?” “Ja, papa, dezelfde,” antwoord ik met een glimlach om mijn lippen. Mijn vader maakte er geen geheim van dat hij Adrians grootmoeder niet mocht.