Rozdział 42

Perspektywa Mayi:

Stałam jak wryta w wąskim korytarzu, a klucze wbijały mi się w dłoń.

Adam stał twardo przed moimi drzwiami, zasłaniając Amy. Spojrzał na mnie, potem przeniósł lodowate spojrzenie z powrotem na Ryana.

— Powinienem już iść — powiedział Adam, z zaciśniętą szczęką. Spojrzał w dó...