Rozdział 164

Upadłam na kolana, gdy ramię wystrzeliło, gotowe uderzyć mnie w gardło, a ci, których musiałam pokonać po drodze, zostali załatwieni. Ale byłam już blisko, oczy Starszego, naturalnie osłonięte, były skupione, a jego nos zmarszczył się, gdy zbliżałam się do niego z szybkim uderzeniem, które zdołał un...