Rozdział 192

Isabella

Obudziłam się czując się nieco lżej, jakby jakiś ciężar tymczasowo zniknął z mojej piersi. Koszmary w końcu poluzowały swój uścisk, pozwalając moim mięśniom uwolnić się od długotrwałego napięcia. Ale moje oczy były jakby przetarte papierem ściernym—spuchnięte i bolące od płaczu przez całą ...