Rozdział 108

Rozdział 108

Podjechałem pod jej dom i podszedłem do drzwi.

Otworzyła, zanim zdążyłem zapukać.

Miała twarz bladą w ten szczególny sposób — nie taką „o, chwilę mi słabo”, tylko bladość kogoś, kto jest wyssany z sił od trzech dni, a nie od paru minut. Bladość długiego zaciskania zębów. Cofnęła ...