Rozdział 104: Hunter POV

Idzie obok mnie w drodze na nasze poniedziałkowe zajęcia. Jesteśmy na tyle blisko, że czuję ciepło jej ramienia za każdym razem, gdy przesuwa pasek plecaka wyżej. Ale nie przejmuje się, gdy zsuwa się znowu po dwóch krokach. Cicho nuci do siebie, jakąś zapomnianą melodię, a ja nie mogę przestać na ni...