Rozdział czterdziesty szósty

Cisza między nami była gęsta od emocji, a jednak żadne z nas nie miało odwagi jej przerwać. Przynajmniej nie dobrowolnie. Nie mogłam zmusić się, by spojrzeć na Aidena, czując, jak resztki mojej godności ulatują.

Rysy twarzy Aidena były twarde, gdy niósł mnie do łazienki przylegającej do mojej sypia...