Rozdział 91

Nadzieja

Krew i ból.

To było wszystko. Nic więcej. Nie przyszło to powoli. Uderzyło mnie nagle, w momencie, gdy kazali mi zdjąć przesiąknięte krwią spodnie i położyć się na łóżku.

Ale wydawało się, że w chwili, gdy to zrobiłam, ból chwycił mnie w żelaznym uścisku i nie chciał puścić.

Nie było ża...