Rozdział 135

Aurora

„Zayn… nie możemy.”

Słowa wypłynęły zanim zdążyłam je zatrzymać – ciche, ale wystarczająco ostre, by przeciąć powietrze między nami.

Zamarł, a na jego twarzy przemknęło zmieszanie, ale kontynuowałam, mój głos był niepewny.

„Z tym wszystkim, co mi właśnie powiedziałeś… o swoim ojcu, o Zade…”...