Rozdział czwarty Nie śpisz?

Rzuciła mu spojrzenie, sprawdzając, czy ma coś więcej do powiedzenia.

Powiedziała Susan, żeby wracała pierwsza.

Gdy nie było już nikogo w pobliżu, Anthony wybuchnął, "Elżbieta, jesteś nie do wytrzymania! Nigdy nie podejrzewałem, że jesteś łowczynią złota! Jestem twoim chłopakiem, jesteśmy razem od tak dawna, ale nigdy nie pozwoliłaś mi się dotknąć! A teraz, Michael wciąż jest w śpiączce! Naprawdę chcesz mieć jego dziecko!"

"Posiadanie jego dziecka oznacza, że dostanę jego pieniądze. Dlaczego miałabym nie chcieć?" odparła, celując w niego, żeby go zranić.

Ale Anthony nie grał według zasad.

"Elżbieta, mam plan. Michael teraz nie może się z tobą kochać, więc nie może cię zapłodnić. Ale ja mogę! Potem możemy powiedzieć babci, że to dziecko Michaela. Nadal będzie Thomasem. Nawet jeśli będzie wściekła, nie zaprzeczy swojemu prawnukowi," Anthony zaproponował.

Elżbieta wiedziała, że Anthony był bezczelny, ale nigdy nie sądziła, że może pójść tak daleko.

"Anthony, jesteś głupi?" Elżbieta szydziła, "Wszyscy wokół Michaela są bezwzględni. Jeśli dowiedzą się, że jestem w ciąży z twoim dzieckiem, myślisz, że dadzą ci spokój?"

Słowa Elżbiety były jak zimny prysznic, chłodząc Anthony'ego do szpiku kości.

Lepiej niż ktokolwiek wiedział, jak bezwzględna była ekipa Michaela.

Po wypadku Michaela, trochę się uspokoili.

Ale to nie znaczyło, że zniknęli.

"Elżbieta, nie kłóćmy się teraz o to. Porozmawiamy, gdy Michael kopnie w kalendarz," powiedział Anthony.

Elżbieta przewróciła oczami, "A co jeśli nigdy nie umrze? Możesz czekać na mnie wiecznie?"

To pytanie pozostawiło Anthony'ego bez słów.

Widząc jego milczenie, Elżbieta zaśmiała się szyderczo, "Wracam. Mary ma lekarza, który czeka na mnie w domu Michaela."

Dwóch lekarzy zabrało Elżbietę do szpitala na badanie.

Po stymulacji owulacji, pobrali jajeczka Elżbiety, aby przygotować je do zapłodnienia in vitro.

Michael wcześniej zamroził swoje nasienie w szpitalu.

Leżąc w łóżku, Elżbieta czuła, jak jej serce bije szybciej, "Jak długo to potrwa, zanim zadziała?"

Lekarka powiedziała, "Trudno powiedzieć. Może to być tak szybko jak trzy lub cztery miesiące, albo może potrwać znacznie dłużej." Po chwili dodała, "Jesteś tak młoda, że może zadziałać za pierwszym razem."

Nadeszła jesień.

Wieczorem, po prysznicu, Elżbieta wyszła z łazienki.

Jak zwykle, założyła piżamę i usiadła na łóżku obok Michaela.

Zaczęła delikatnie klepać swoje łydki.

Spojrzała na Michaela, który wciąż spał obok niej.

Z czasem, Elżbieta przyzwyczaiła się do obecności Michaela, swojego nieruchomego męża, każdej nocy obok siebie.

Chociaż pierwsze kilka nocy było trudne do zaśnięcia, teraz udawało jej się spać jak dziecko każdej nocy.

Czasami spała tak głęboko, że budziła się rano, odkrywając, że przytula się do Michaela jak ośmiornica.

Na początku, to ją przeraziło.

Później pomyślała, skoro Michael nie czuł nic, nie będzie wiedział.

Zachęcona tą myślą, wtulała się w ramiona Michaela, przyciskając się blisko jego klatki piersiowej od tamtej pory.

Michael pozostawał nieruchomy, jakby pozwalając jej robić, co tylko chciała.

Oparła się o niego, kładąc rękę na jego klatce piersiowej.

Przez cienki materiał jego piżamy, wyraźnie czuła mięśnie Michaela.

Jego ciało było ciepłe i idealnie pasowało do chłodniejszej pogody.

Elizabeth pomyślała, gdyby tylko Michael był zdrowy.

Z wyglądem i pieniędzmi Michaela, ile osób na świecie zazdrościłoby jej?

Ale niestety, Michael był mężczyzną, który nie miał żyć długo.

Potem myśl o dalekiej szansie na zostanie panią Thomas, gdyby to życzenie się spełniło, powstrzymała Elizabeth przed klepaniem nóg.

Wstała z łóżka i uklękła.

Podniosła jego ramię i położyła je na swoich nogach, delikatnie masując.

Podczas masażu powiedziała cicho: "Słyszałam, że pacjenci leżący mają słabe krążenie krwi. Pomagam ci, żeby gdy się obudzisz, twoje mięśnie nie były sztywne."

Po masażu ramion, zaczęła masować jego nogi.

Nogi Michaela były pięknie ukształtowane. Chociaż leżał w łóżku przez pół roku, jego mięśnie nóg nie uległy atrofii.

Wyglądało na to, że Michael był wysoki, z długimi nogami.

Gdyby stanął, miałby idealne proporcje ciała.

Małe dłonie Elizabeth pilnie masowały nogi Michaela.

Gdy jej ręce przesuwały się po jego mięśniach nóg, paplała: "Michael, słyszałam, że nigdy nie miałeś dziewczyny. Ludzie plotkowali, że twoje ciało może złapać jakąś chorobę, ale myślę, że jesteś w całkiem dobrej formie!"

Kontynuowała masaż wewnętrznej strony jego ud.

Zmęczona ciężką pracą, zaczęła się pocić i zdjęła zewnętrzny szlafrok, zostawiając tylko cienką koszulkę na ramiączkach.

Nagle, oczy Michaela otworzyły się, jego głębokie bursztynowe oczy jak klejnot.

W tej chwili, patrzył nieruchomo na jej ręce w pobliżu pewnej części jego ciała.

Następnie przeniósł wzrok na Elizabeth.

Była tak zaskoczona światłem w jego oczach, że przestała robić to, co robiła.

Chociaż widziała go wcześniej z otwartymi oczami, za każdym razem, gdy to widziała, Elizabeth była zdumiona.

"Byłam zbyt szorstka? Ale nie używałam żadnej siły!" Kontynuowała masaż jego lewej nogi.

Jej ruchy były bardzo delikatne, na pewno nie wystarczająco, by spowodować jakiekolwiek problemy dla Michaela.

W następnym momencie, szeroko otworzyła oczy ze zdumienia, zamarła na miejscu.

Spojrzał na nią i zapytał chrapliwie: "Kim jesteś?"

Jego mowa była powolna, ale pełna autorytetu.

"Michael, obudziłeś się?" Oczy Elizabeth rozszerzyły się, gdy spojrzała na jego twarz.