Rozdział 42

Punkt widzenia Tobiasa

Nie robiłem tu zbyt wiele. Mój pokój był dość pusty, a ja trzymałem się na uboczu; można by mnie nazwać samotnikiem. „Byliśmy zbyt zajęci, dbając o bezpieczeństwo Olivii i Jessiki” zapewnia mnie Tyler. „Wiem, mam tu za dużo czasu na myślenie.”

Myślenie to wszystko, c...