บทที่ 119 - กางปีกของคุณ

เจ้ากลับมาแล้ว! ข้าเอื้อมมือไปสัมผัสวิลโลว์พร้อมกระซิบเสียงแผ่วเบา "ข้านึกว่าเจ้าจากไปแล้วเสียอีก"

"ข้าไม่เคยจากไปไหน" วิลโลว์เอ่ยขณะค่อยๆ เคลื่อนตัวมาหาข้าจากส่วนลึกในจิตใจของข้า นางดูย่ำแย่มาก ขนของนางพันกันยุ่งเหยิง ดวงตาของนางไร้ประกายสดใส และดูเหมือนนางกำลังเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส

"ข้าดีใจที่เจ้าอ...