บทที่ 116 - การกระทำที่ไม่มีนัยสำคัญ

ผมใช้เวลาเพียงชั่วครู่ก็รู้ว่าใครเรียกและเรียกทำไม

ซาร่าห์ยืนอยู่นอกบ้านของฝูง ในอ้อมแขนของเธอมีร่างหนึ่งอยู่

"เมท!" โกสต์หอนครวญครางในหัวของผม มันเข้าควบคุมร่างกายและจิตใจของผม

"พวกเขาเจอเธอแล้ว!" ผมพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อ "แม่ของเอมิลี่หาเธอจนเจอและช่วยเธอไว้ได้"

โกสต์แปลงร่าง ตอบสนองต่อเสียงร้องขอ...