บทที่ 1968

หนานกงเย่นและลาร่าดูเหมือนจะไม่เคยทะเลาะกันเลย พวกเขาหยิบช้อนส้อมขึ้นมากินอาหาร โคลอี้นั่งอยู่ท่ามกลางพวกเขาและรู้สึกว่าตัวเองเป็นคนแปลกหน้า

ไม่ใช่! เธอไม่ใช่คนที่มาแทรกแซง!

เธอต่างหากที่มีสามี และเธอคือเหยื่อ!

จ้องมองทั้งสองคน โคลอี้สูดหายใจลึกๆ แล้วพูดว่า "อย่าเอาฉันไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่พวกคุณ...