วางปืน

บทที่ 236: วางปืนลง

ซาวันน่า

ปืนกระบอกนั้นหนักอึ้งเกินกว่าที่ฉันคาดไว้ ไม่ใช่แค่ในแง่ของน้ำหนัก แต่ในแง่ของความหมาย—ราวกับว่าวินาทีที่ฉันกำมือรอบมัน มีบางสิ่งที่ไม่อาจหวนคืนได้ฝังลึกลงไปในกระดูกของฉัน

นิ้วมือของฉันสั่นเทารอบลำกล้องขณะที่ยกมันขึ้น ฝ่ามือทั้งสองข้างชุ่มเหงื่อ แขนสั่นสะท้าน...