เราทุกคนเป็นคนโง่

บทที่ 124: เราทุกคนมันก็แค่คนโง่

เธอใช้หลังมือปาดน้ำตา มาสคาร่าเปรอะเปื้อนไปทั่วแก้ม “พระเจ้า” เธอพูดเสียงเบา “รีส เขารู้ว่าหล่อนเป็นภรรยาของคุณ เขาทำแบบนั้น—” เธอพูดไม่เป็นคำด้วยเสียงสะอื้น “เขาทำแบบนั้นกับคุณได้ยังไง กับฉันได้ยังไง”

“ก็เพราะว่าเขาทำได้” เสียงของผมเรียบเฉย “เพราะรีสคิดเสมอว่า...