rozdział 45

Punkt widzenia Emmy:

Szłam dalej w stronę wejścia do akademika i pchnęłam drzwi, zostawiając Toma i jego niewiarygodne oczy za sobą.

Pokój w akademiku wydawał się niezwykle pusty, gdy otworzyłam drzwi.

Nie było Olivii rozłożonej na swoim łóżku z podręcznikami. Nie było muzyki grającej z jej laptopa....