Rozdział 185

Telefon zadzwonił, a Zoey porwała go natychmiast.

– Mamo.

– Gabriel! Dzięki Bogu… żyjesz! Wiesz, gdzie jesteś? – uścisk Zoey na telefonie się wzmocnił, a głos zadrżał jej od tak przytłaczającej ulgi, że aż zakręciło ją w środku.

– Nie do końca, mamo. To jakieś totalne odludzie. Dodam cię na Faceb...