Rozdział 264

Zatrzymuję się w połowie mieszania, łyżka leniwie ocieka sosem z powrotem do miski. Odwracam się w stronę Adama, unosząc brwi.

„Pomóc mi jak... dokładnie?”

Wzrusza ramionami, jakby to nic nie było, ręce wsunięte w kieszenie spodni, ramiona luźne. „Jak tylko mogę.” Potem, spokojnie, niemal zbyt swobo...