Lo, nie

Lola

Budzik wyrwał ją ze snu o 5:30 rano. Jęknęła, wsunęła okulary na nos, założyła dresy i krótki kaptur, potem pochyliła się nad łóżkiem. Pocałunek w szczękę Enza, potem w jego usta.

„Muszę iść,” szepnęła. „Zobaczymy się, jak wrócimy.” Kolejny pocałunek, delikatniejszy. „Kocham cię.”

Jego r...