Rozdział 177

Isabella

Michael nie próbował ukryć swojego smutku. Jego oczy błyszczały złotem, brwi złączyły się w wyrazie bólu, westchnienie uciekło z jego ust, a ramiona opadły. Jego szczerość tylko wzmocniła moją agonię, jak sól wsypana w otwartą ranę.

Widząc ich ból, chciałam tylko cofnąć swoje słowa i poci...