Rozdział 17

Nadzieja

Nie spieszyłam się wracając do domu. Nie było do czego wracać. Prawie gwałciciel i brak jedzenia.

Super.

Włóczyłam się więc bez celu. Usiadłam na chwilę nad rzeką, żeby pomyśleć.

W końcu nie mogłam tego dłużej odkładać i skierowałam się do domu. Jeśli można to jeszcze nazwać domem.

„Je...