Rozdział 243

Aurora

Nie zabawiliśmy w tym pierdolonym domu ani sekundy dłużej.

Kael wykonał kilka krótkich telefonów w jakimś języku, którego nie rozpoznawałam. Mówił krótko, ostro, z takim chłodem, że aż przechodziły mnie ciarki. Kiedy się rozłączył, powiedział do mnie tylko jedno:

– Wszystkim się zajmę.

Ni...