Rozdział 233

Zayn

– Gdzie. Ona. Jest.

Słowa wyskrobały się ze mnie chyba po raz setny, chropowate, dzikie, już bez cienia człowieczeństwa.

Przy kamiennej kolumnie stał zakuty w łańcuchy prawą ręką mojego ojca – Leoric – z wargą rozciętą tak, że krew kapała powoli po brodzie. Był zbudowany jak każdy żołnierz, ...